We gaan weer los

WE GAAN WEER LOS

 

 




Vrijdag 16 november - Wot binne we mooi fourt net? -

Bijzonder weekje achter de rug, ups downs en blauwe plekken, die overigens wel bij de ups horen. Kwestie van beleving. De rest van de belevenissen in en om de hokken zal voorlopig nog wel over de late jongen gaan. Gaan nog steeds te keer al bezetenen, ook door de mist. Weer wat op het oude niveau van om ze met zo extreem mogelijke omstandigheden te confronteren. Leren voor later. Ben ik zichtbaar niet de enige mee, bij de man met de rode baard hangen ze voor dag en dauw dagelijks in de lucht, ook daar weer of geen weer. Daar is het nu ook de tijd voor, nu komt het wat vaker voor dan in de zomermaanden, dus mogelijkheden om er nu op te trainen. De zon komt er toch 's middags wel door, nu nog, moeten ze de weg maar weer terugvinden kunnen. Zag dat de kromsnavel ook inmiddels van smaak is veranderd, wat ze precies geplukt heeft achter de hokken is mij niet helemaal duidelijk, was geen vliegenist in ieder geval. Ook pijnlijk is mijn lichaam op de dag na een paar uren in een pit, als je wilt weten wat dat is, zoek gerust eens op youtube. Ben je toch veel te oud voor, vast en zeker, toch moest het nog een keer gebeuren. Slayer voor het laatst in Nederland, kan ook weer van de 'to do' lijst. Daar waren er meer van, staat Jaap Stam ineens naast je bij de ingang, heeft ook de kop en uitstraling van dit publiek, even ogen uitwrijven voor de zekerheid, ja het is hem echt. Nog een opvallende verschijning de meer dan 2 meter lange roodharige PC winnaar uit kaatsland, ook een karakterkop, maar dat ter zijde. Stilstaan en wat kopschudden voor het meeste publiek. Op zulke gelegenheden ga ik de 'strijd' aan met veel grotere brede langharige bebaarde woestelingen aan, steek ik maar schril bij af. Als je dat nog nooit hebt gezien, laat staan beleefd, het lijkt op beestachtige chaos, vrouwen en kinderen eerst. Wereld van ongeschreven wetten. Toch best ruig, getuige de blauwe bulten op armen, benen, tenen. Waarom doe je dat dan? Ja euh, beleving op mijn manier, en een hele groep anderen met wat losse draadjes. Nog een hele tijd om te herstellen, gaat ook vanzelf weer over. Heb inmiddels wel geleerd geen telefoon mee te nemen, de vloer lag in de pit bezaaid met hoesjes en er zullen ook weer heel wat geroofd zijn, mij ook al eens gebeurt, je voelt het niet door het gedrang maar je voelt je een partij rottig daarna. Nog wat meer rottigheid dan, als we er toch mee bezig zijn. Op bezoek bij gele zakken verkooppunten in België, dikke verkeerschaos om Antwerpen na het zoveelste ongeluk. Via de weg naar Rotterdam proberen de grote chaos te ontwijken, bleek ook niet de oplossing, maar goed is niet anders. Stilstaan in de file, tot ineens een vrachtwagen links achterin mijn auto denkt te moeten parkeren, kan ook weer van de 'to do' lijst af. Als je zoveel op de weg zit, zal het wel vaker voorkomen, allemaal weer nieuw. Mag ook gelijk de laatste keer zijn wat mij betreft. Vanmiddag de oudere jaarlingen nog naar buiten in het schitterende maar inmiddels koude herfstweer. Lijkt misschien op het zoveelste duivensprookjesverhaal, ook deze met een rotgang uit beeld om voor langere tijd de zuidwesthoek van Friesland te doorkruisen. Vinden ze vast leuk, of toch vooral nuttig, waarom zouden ze het anders doen? Gekkigheid. Zo nog een rondje rennen, genoeg gedaan anders gisteren, toch, ritme erin houden maar. Op naar beter, of verbetering


Zondag 11 november - Lampion of lampaard -

En zit je er al helemaal klaar voor? Tegenwoordig niet zoveel volk meer op straat met een lampion, of is dat regio gebonden? Hier gisteravond de eerste al aan de deur, prima hoor, als je bezwaar tegen een zondag optreden hebt, moeten kinderen niet de dupe van worden toch? De twins afgelopen week verjaard en dus straks nog even vieren bij de wok, hun favoriete eterij, morgen schieten de vlammen er weer uit. Waren alleen even vergeten dat Max nog moet optreden, dat wordt met Iphone op tafel kijken, je moet er wat voor over hebben. Vandaag het eerste slachtoffer bij de laatjes van hechtingen voorzien, of tegen de draden of toch de kromsnavel die hem te pakken heeft gehad. Zat met bezoek koffie te drinken toen ineens een laatje naar binnen dook los van de ploeg, die veel later melde. De donkerbruine rover kwam ook nog verhaal halen. Voer kwam het krop uit, draad, naald en jodium moeten de rest doen. Nog over de Derby van het Noorden hebben dan? Vorige week voor het eerst dit seizoen op Nieuw Noord gestaan, een trainer die zijn gemiddelde materiaal zo slecht weet neer te zetten en het vandaag nog slechter weet neer te zetten gaat de kerst niet halen. Het is niet meer om aan te gluren, ze vinden het blijkbaar allemaal wel best, niet vooruit niet achteruit, ach het is maar een spelletje. Vliegend spul maar weer dan. Afgelopen week paar keer de grens over naar de zuiderburen, onze verkooppunten opzoeken en nog een absolute topper uit Itegem. Een vijftal jaren terug voor het eerst bij hem om bezoek, voornamelijk om zijn systeem te doorgronden. Na succesvolle jaren heeft hij kunnen verplaatsen en opnieuw kunnen starten, het betaalde zich uit. Dus voor een update naar Jelle, zien en voornamelijk horen welke aanpassingen hij heeft gemaakt. Zijn tijd ver, ver vooruit, dat was hij al een tijd, en nu weer nieuwe ontwikkelingen. Deze Ratelband hoef je maar even aan te zetten en je krijgt uren informatie op je af gestormd. Training, kweeksystemen, inrichting, voeding, tot in het fijnste detail, echte hogeschoolduivensport. Resultaten zeggen de waarheid, dan op zoek naar de details die het verschil maken en zien deze te kunnen inpassen. Heb er een paar uur van wakker gelegen, en daardoor wel een besluit kunnen nemen wat te doen. Kul aan de kant en gaan, daar komt het op neer. Had ik toch bijna New Bliksem gekocht, kwam net een paar tientjes te kort, jammer no? Wat ik dan niet begrijp, en ook bij de kranten gemeld heb, dat ze een bericht naar buiten brengen over recordprijs voor een duif, en dan zetten ze weer zo'n stomme stadsduif bij het artikel. Ook duivenmensen of afdeling die deze vliegend ratten als afbeelding gebruiken, dan heb je wel echt hart voor de zaak. Heb je een kans om het goed te doen, dan dit? Alsof je een foto van een zwerver bij een artikel over Messi plaatst, of een pony als het over Bonfire gaat, slaat toch ook nergens op? Ja waar maak je je druk om? Uitstraling, uitstraling. De minachting en onbegrip voor onze sport of hobby is groot, en als je dat accepteert heb je verloren volgens mij. Dus als je hier mee eens bent, laat je lezen, mail, app naar deze organisaties dat ze eens een wedstrijdduif als afbeelding gebruiken, zij zien het verschil niet, randstadsvolk..


Maandag 5 november - Stilte voor de stilte -

Als er ergens een dode periode in het jaar is, is het wel nu, kan ik mooi zien aan het aantal bezoekers. Volgens mij heeft ook niemand er zin in rond deze tijd. Er is toch ook niets om over te praten of zwetsen toch, behalve voor bestuurders dan. Afkicken van het seizoen, het trieste weer in, veel die de vliegenisten binnenhouden om ze niet op het bord van de kromsnavel te laten belanden. Voor de rappe mannen is het einde deze maand alweer koppeltijd, hier in de omgeving nog niemand over gehoord trouwens. Is veel meer bij de zuiderburen, daar beginnen ze ook half mei al met de jongen te spelen, net even anders. Alhoewel, als de commissies hun zin krijgen staan we jongen in te korven voor St. Vincent los gaat, het zal. Iedereen zijn eigen keuze, al zal het lastig zijn alles te blijven bemannen. Je mag inkorf ploegen gaan betalen, dan krijg je genoeg volk. Denk je belachelijk idee, prima, alweer bij de zuiderburen krijgen in de grotere lokalen de 'vrijwilligers' toch een paar handen vol munten mee naar huis. Ja het inkorven wordt dan duurder, maar je kunt wel overal inkorven. Duurder gaat het toch worden, gewoon de inkorf beperking doordrukken en dan klagen dat het duurder wordt. Niet direct, wel op termijn. Het geweldige besluit om kampioenschappen 1 op 10 te gaan bepalen zorgde dat na een paar weken het overgrote deel nog met 10 aan de start kwam. Of het direct tot hogere prijzen heeft geleid weet ik niet overigens, heb het niet bijgehouden. Als het tot meer tevreden volk komt, prima, dan kunnen er ook wel minder duiven in de manden toch? Het heilige eerlijker spel heeft zijn prijs, zou die dan nog voor iedereen te betalen zijn, eerlijk toch? Denk overigens niet dat die beperking er op internationale vluchten komt, die worden alweer door de zuiderburen georganiseerd, bedrijven gaan hun inkomsten toch niet beperken? Toch nog maar eens overwegen wat te doen, noem het weglopen, realisme is dat die een stuk hoger worden gewaardeerd. Andere kant, de middag lossingen leven hier in aan de westkant van Friesland, ieder jaar weer die overstappen op dit metier, jongere gasten met ambities, waar kom je dat nog tegen dan? Kijk dat geeft een heel andere sfeer, strijd, aantallen duiven, positief toch? Wel aanpoten hier, de zeis op scherp, de inzet omhoog, vanuit geslagen positie omhoog klauteren nog niet zo eenvoudig. Zoals een profeet al zei, ze kunnen niet van je winnen, maar je kunt er wel tegen verliezen, ben je lekker mee dan. Ploeg laten doet het nog geweldig, mijn project L. Doe nog steeds hetzelfde, dus voor mijn doen vroeg op de ochtend eerst een halve maat Superkweek, wachten tot ze klaar met eten zijn en zelf de uitwenner bevolken, dan los. Vanochtend was het toch volledig grijs en flarden mist, en echt in no time volledig uit beeld. De schuiven daarna dicht met open poortjes, zodat ze zelf weer naar binnen kunnen. Daarna ga ik op pad en zie niet wat er verder nog gebeurt. Zou graag eens GPS ringen om doen om te leren waar ze langs trekken. Vraag mij alleen af of die dingen het trekken niet negatief zouden beïnvloeden. Lach er maar om, er zijn die het bijhouden of het wel of niet dragen van een chipring als jonge duif invloed heeft op verliezen, of zijn er nog veel meer zaken die veranderd zijn in de laatste 20 jaar? Ideeën zat, maar kun je die verschillen vastpakken dan? Deze wel, toch opvallend weinig die erover schrijven als groot verschil met 'vroeger'. Ik ben er niet uit, laat het graag aan anderen over. Ligt een halve maat superkweek op projectL te wachten bij binnenkomst, ze moeten zichzelf redden, net als later als ze groot zijn. Nu ik nog..


Dinsdag 30 oktober - Dat duurde even -

Weet na gistermiddag weer waarom de uitgelopen zomertemperaturen verdwenen zijn, kopwind in de richting van Woudsend op de wondersloffen. Een paar kilo's minder op de teller en gaat gelijk een stuk gemakkelijker rondjerennen, stoptober kun je ook zonder een rookstoornis opvatten. De vliegerij en daarmee gepaard gaande feestvierderij is al weer mooi wat weken achter de rug, de kachel moet weer branden, kan het nog clichématiger? In ieder geval, zodra de antenne's opgeborgen zijn begint het seizoen voor de beurzen, veilingen en de twee winter eenhoksrace belevenissen, in mijn geval dan. De laatste vlucht nog bij de lokale allesvlieger staan wachten, toen al een stuk frisser al leken die taartvliegers er maar weinig last van te hebben. Afgelopen weekend op de zaterdag eerst naar de grootste duivenbeurs in Kassel. Even na de grote drukte binnengewandeld, toen alweer een groot pak richting uitgang liep om hun beursaanbiedingen de wagens in te slepen, je moet er wat voor over hebben. Voor het eerst op deze manier deze beurs bezocht als toeschouwer, mag ook een keer na 20 jaar in verschillende stands te hebben gestaan, had vrij gekregen al is dat maar een betrekkelijk begrip. Er moest een vracht duiven naar de stand van GP Loft gebracht worden, die op deze manier hun eindbestemming over heel Europa zouden gaan vinden. Duiven uit eenhoksraces die op de site van GP lofts geveild worden, via Schiphol terug komen en verder naar plaats koper, cirkel weer rond. Kassel is een echt internationale beurs, mede door de centrale ligging uiteraard. Mijn wereldje, mooi wat bekenden, handen schudden en blij als alles afgeleverd is. Hoef er ook geen eeuwigheid te blijven, op en neer rijden over de Autobahn met goed weer is prima te doen, met het juiste materiaal onder je achterste uiteraard. Zondagochtend alweer een drukte van belang in Nijemirdum, aanleveren voor de Derby Arona Tenerife en Corabia Winter editie. Nog verscheidene die zich op het laatste moment nog aanmelden voor deelname zorgde voor een onverwachte drukte. Prachtig natuurlijk en nog eens de bevestiging voor de groei van deze evenementen. Wel een paar uurtjes hectisch, gelukkig veel geduld bij de deelnemers. Graag heb ik de duiven een paar dagen onder mijn hoedde, kunnen ze ontstressen, een paar maaltijden goed vol laten eten met Superkweek en Turbo op de laatste dag, dag voor vertrek alles in bad, je best ervoor doen mag best. De late jongen doen het ook prachtig, voor ze los gaan een halve liter Superkweek, eruit, ze zijn steeds een uurtje of twee compleet uit beeld. Na het landden direct naar binnen rond de middag als de agenda het toelaat, volle bak voeren en eind van de middag nog eens. Ze zijn in de groei, dan mag er ook best wat in, en als ze zo blijven toeren, mooi volhouden. Ze brommen nog, krijgen de baard in de keel, zien er echt nog als jonge jonkies uit, en dan zo tekeer gaan, zou toch eens wat mogen opleveren, geduld. De oude jongen, noem het jaarlingen, gingen op de eerste dag overwennen zo hun nieuwe verblijf in, hoef er niet eens om te zwetsen. Denk dat ze een drietal weken binnen zijn gebleven na Morlincourt, uitwenners ervoor en wennen maar. Uitwenner er voor vandaan, mogen ze zelf het luchtruim opzoeken, zonder dwang. Halverwege de middag zaten ze nog voor het jonge duivenhok, waar de valplanken voor weg zijn gehaald, en eind van de middag trokken ze stuk voor stuk zo naar het jaarlingenverblijf, missie weer gelukt. Makkelijk als het zo gemakkelijk gaat, zijn ze vast wel in orde. De laatste zakken Rui zijn geopend en de nieuwe bestelling met de Rust mengeling is onderweg. Een tweetal weken terug vond ik ze nog pafferig, ken je dat? Nu de kou er is, de rui afgerond zijn ze weer mooi rond en de flubber is uit zichzelf verdwenen, natuur werkt prima zo. Tijd voor de vezelrijke en vetarme mengelingen. De kwekers gaan die krijgen tot en met dat ze op eieren zitten, de vliegploeg krijgt de Rust mengeling tot april voor de snavel. Om ze van binnen te poetsen heb je drie weken nodig met een vezelrijk voer, verschil ga je dan echt wel voelen. Machtig voeren zo, gemakkelijk, uitgebalanceerd en krijgen wat ze nodig hebben, moet er nog mosterd bij?


Vrijdag 19 oktober - De donkere dagen -

Eindelijk wordt het wat frisser in de ochtend, 's middags heerlijk bakken, het kon minder. De laten beginnen al wat te trekken of vertrekken, maar net hoe je het wilt zien. Vanochtend de mogelijkheid om ze wat langer te volgen en na drie uren vliegen kwamen de eersten na beneden. Voor ze naar buiten gaan eerst een half krop vol superkweek in het krop en dan vlot naar buiten gemotiveerd, op de vleugels gaan ze direct, paar keer met de bamboe stok erachteraan in het begin en ze begrijpen de bedoeling vlot. Dacht gisteren slim te zijn en toch de ouden op de middag er nog naar buiten te doen, achteraf toch nog goed gegaan, had heel anders gekund. Die wat aangedikt zijn met half pak hadden er maar weinig zin in, toch op de vleugels, doffers vlogen behoorlijk en daarna vlot naar binnen. Meende ik. Tot de duivinnen naar buiten gingen en bij de doffers bleek dat er nog twee misten, niet opgelet, alle doemscenario's kwamen alweer voorbij vliegen. Na tijdje kwamen de duivinen in kleine groepjes naar beneden, vonden er ook maar weinig aan zo en nog geen doffer te zien. Paar doken op de hal en vanuit mijn linker ooghoek een flitsende licht bruine schim met knijpende vleugels en een korte draai, alles op de vleugels. Geen schade, vloog al snel prooiloos verder. Nou dat werd een uurtje wachten en soms een enkeling terug, dan weer twee, dan een doffer, weer wat duivinnen, nog meer tijd verstrijken en ja flink wat bladzijden verder een doffer en duivin, als koppel ineens op de plank, naar binnen. Wat een belevenissen, je zou er een boek van kunnen schrijven. Je verzint het niet. Ik wacht wel even tot ze door de grote rui zijn, dan eerst een tijdje op de rustmengeling om wat vetten kwijt te raken, darmen poetsen en dan maar weer naar buiten. Tijd zat. Moet wel zeggen dat ik het idee heb veel meer veer terug te vinden dan in vorige jaren, valt gewoon op. Mogelijk heeft ze toch lange tijd, heel lange tijd, wat dwars gezeten waardoor niet het hele pak vervangen is. Kan ook liggen aan de veel langere warmte waardoor het vervangen sneller gaat, heb er geen bewijs voor, allemaal theorie. Vooral bij de duivinnen, al zijn die twee weken eerder gestart met ruien dan hun ega die nog jongen moesten grootbrengen tot zelfstandigheid. Vooral de hoeveelheid veren in de hoeken, echt bijzonder, wie weet levert het nog wat op in de nabije toekomst. Verslagen gelezen van de diverse commissies? Ja die gaan hun eigen bedenksel natuurlijk niet tegen stemmen, zal mij benieuwen hoe de afdelingen dit oppakken, zouden die zomaar hun in vast stramien gesleten besluitvormingmodule, lees macht, afgeven aan een landelijke commissie? Daarvoor hebben ze zich toch niet op het pluche gewurmd? Zit je eindelijk op de plek waar je eigen programma door de strot kan douwen van je eigen omgeving, wordt van hogerhand anders besloten. Zal wel wat tegenstand opleveren voor en achter. De nationale Orleans voor jonge duiven komt zo te zien terug, selectie. Nu nog enthousiast, eerst maar eens een ploeg voor op poten zien te krijgen die het station haalt, ik kijk er naaruit.


Zondag 14 oktober - Nazomeren -

Die late jongen treffen het maar om in zo een weer te kunnen opgroeien, wie had dat gedacht 20 graden in het midden van oktober. Zal zo hebben gemoeten zeker. Al in een prachtige nazomer uit het ei gekropen en dan dit. Ze zijn opgegroeid met de Premium Superkweek en zullen ze de hele winter door gevoerd worden. Mocht je ooit een mengeling willen testen tijdens de kweek om een significant verschil met andere voersoorten te willen zien, hierbij de aanleiding. Wil je een vliegenist die in de puinpoeier terug is gekomen snel zien herstellen, opsluiten en dit in de bak, en die is zo weer op het vlees. De een noemt het sluikreclame, je kunt het ook als tip lezen, aan jezelf om het te testen en kijken of het voor je werkt. Ogen open voor verbetering. Zodra de laten buiten zijn krijgen ze een bamboestok achter hun staart om ze maar zo snel mogelijk in het hemelsblauw te krijgen, als ze uitgevlogen zijn dan mogen ze zich verder als schapen gedragen, hele dagen buiten. Vast geen straf voor ze met dit weer, heerlijk zonnebanken. Jong spul blijft leuk en getest gaan ze worden, zijn het herfstkatten of zitten er nieuwe vaandeldragers tussen. Al in een heel ver verleden meegemaakt in het Zutphense, een massa ploeg vroege jongen waar na drie jaar twee knappen er wat bovenuit staken. Een ploeg zomerjongen van ergens in de twintig stuks die alleen wat afgericht werden, bleken er drie seizoenen later wel zeven stuks er bovenuit te steken, kwaliteit regeert. Al weer een hele ochtend achter de rug met poetsen van de opslagrennen. Zag er al een tijd tegenop en nu de herfst meewerkt geen reden meer tot uitstel. Dus op rustige zondagochtend de hogedrukspuit ter hand en het windbreekgaas van binnenuit vrij maken van de inmiddels dikke laag stof. Windbreekgaas is mooi spul, alleen duivenstof gaat gestaag verder met dichtslippen tot je een complete wand hebt. Toch ook zomaar weer verwijderd, als je er zin in hebt, en het resultaat stemt tot tevredenheid, nuttig bestede tijd denk ik. Schoonmaken met een reden want, over twee weken de laatste verzameling van jonge duiven voor de eenhokraces die in de winter worden gehouden. De Derby Arona Tenerife en Corabia Winter edition. Op zondag 28 oktober kun je aanleveren tussen 10/12 uur op Wytlandsdykje 11 in Nijemirdum voor deze beide races, laatste keer, dus als je nog wat te kijken wilt hebben de komende maanden dat is dit een aanrader. Wel vooraf aanmelden via de mail. Daarbij komt deze week ook het eerste transport duiven terug van de eenhoksraces in Portugal, die verkocht worden via de GP Lofts. http://www.gploft.com/en/home.aspx Kijk je kunt ieder jaar het wiel opnieuw uitvinden en het beste van je eigen hokken naar de eenhoksraces sturen, of je investeert in materiaal wat inmiddels bewezen heeft geschikt te zijn voor dit metier. Alle finale duiven uit de races worden verkocht en als je goed oplet kun je voor schappelijke prijzen bewezen vliegenisten binnenhalen. Er zijn flink wat specialisten je voorgegaan en halen en masse dit materiaal op de hokken, om daarvan de jongen weer terug naar de races te sturen. Je speelt tegen specialisten die inmiddels in de derde generatie eenhoksracers terecht komen en toch behoorlijk succesvol. Het mooist is natuurlijk je eigen soort te zien winnen, maar je eigen soort met versterking van buitenaf, specialistenbloed, dan is het nog steeds je eigen soort. Als ik door de handen krijg wat in Portugal op de 500km finales er door komt, mooi spul, echt. De zeis is er al door geweest en deelnemers komen met hun beste materiaal. Volgend jaar gaan we nog een nieuwe race aanbieden, niet geheel nieuw overigens, stap liever op rijdende treinen dan als testcase te dienen. Er komt wat bij en er valt wat af, het aanbod moet wel interessant zijn voor de deelnemers op alle gebied. Volgend jaar wordt voor de zesde keer de ‘Who Dares Wins’ eenhoksrace in UK georganiseerd. https://whodareswinsoneloftrace.club/ Vier races op het eiland en de finale vanuit Falaise over 470 kilometer, over het Kanaal, in het laatste weekend van augustus. Prachtige uitdaging om vooral het thuispubliek zien te verslaan op hun eigen gebied, ga alvast de speech oefenen. Inleg is £ 200,- per duif en £ 500,- voor een team van 3 duiven, transportkosten moeten nog worden vastgesteld. De hoofdprijs in de finale is £ 20.000,- en je kunt op iedere race ouderwets poulen 1:10, zijn gek op aan de ander kant van het kanaal. Normaal zullen we één verzameldatum in de tweede of derde week van april organiseren, hou je op de hoogte.


Zondag 7 oktober - Vroege vogels -

De week after, even tijd nodig om op te starten na een enerverend weekend in de Algarve. Ontspannen is het niet echt meer, nog wat nawerk en dan in december weer inschrijven voor de volgende editie van de grootste eenhoksrace van Europa. Konden die Japanners niet wat later starten met die Formule 1 race vanochtend? Heel Europa ligt nog te pitten, zeker op een zondagochtend als ik zo om mij heen kijk. Je moet er wat voor over hebben om het te volgen, zelfkastijding, is het vroeg uit bed met middaglossingen voorbij, ga je dit zitten kijken. Op zich ook nog geen probleem, ware het niet dat het al even donker was vannacht voordat de ogen op slot gingen. Abrahamfeestje van een sportvriend vlak aan de Duitse grens. Ook geen straf om mee te maken overigens, Grolsch thuis altijd goed. Zo krijg je wel een mooie lange zondag, nu voetbal en vanavond nog wat American Footbal, vindt het prima zo. Alweer op de mountainbike de hokken op en neer gebaand, prima verwerking zo, best pittig kan ik je melden in en na zulke omstandigheden, wel doorzetten. Bij de hokken aangekomen nog een handvol laatjes binnengelaten die het gistermiddag nog niet nodig vonden om naar binnen te komen. Zij weten nu ook hoe het is om buiten te overnachten, zag dat er nog één op de hal zat, ze moeten het maar redden. Ze gaan er 's ochtends uit en ergens in de middag haal ik ze naar binnen, daartussen moeten maar zien te overleven, omgaan met de omstandigheden om de hokken, weer, rovers, grasmaaiers. Geweldig mooi opgekomen, of het een aanvulling wordt gaan we in de loop van volgend jaar zien. Bedoeling is dat ze van begin af aan volgend jaar de mand ingaan en ook de grote baan op. Eerst maar zien of ze de winter doorkomen op beetje normale manier. Oude zijn bijna onherkenbaar zo kaal, vindt het prachtig. Wil ze dit jaar eens wat meer vasthouden, zou beter zijn voor de rui, al meen ik zelf nog wel eens andersom, zoveel mogelijk buiten tijdens de rui voor een strakker pak, wie het weet mag het zeggen. Komt mij wel goed uit zo, daarbij hebben ze er ook een hekel aan kaal zijn en op de vleugels moeten. Begrijp het ook wel, ze zijn en voelen zich kwetsbaar, zeker met zo'n scherp gesnavelde buurvrouw. Dus maar eens wat anders, baden en de normale Premium Rui mengeling in de voerbak. De Superrui is een nog mooiere mengeling, betere omega verhouding, alleen ook weer rijker in vetten, keuzestress. Zelf hoef ik ook alleen maar vet te ruiken om mijn kamelenbult te zien oprekken, heb ze graag mooi en mooi geel is er niet, geen plaats voor. Als ze weer naar buiten gaan er maar bijblijven, handjeklappen 2.0


Maandag 2 oktober - Als zand -

Man man na zulke weken weet je pas hoe tijd als zand door je vingers glijdt. Blijft wel een machtig mooie belevenis trouwens, de dagen rond de finale van de Algarve Golden Race. In aanloop nog behoorlijk wat regelwerk, als het spannend wordt komen er vragen van alle kanten. Was het nou het enige op mijn agenda dan geen probleem, vandaar dat je hier dan even wat minder leesvoer krijgt. Het verschil tussen zaterdagochtend boven de 20 graden een handvol kilometers hardlopen ten opzichte van vanmiddag tegen een flinke westenwind doorstappen, ja zit wel in deze uitleg denk ik. Kan je vertellen dat het een stuk beter voelde tijdens het wachten op de finale duiven. Die eerste avond in een stad vol uitgelaten duivenvolk is wel eens pittig weet ik uit ervaring, dus voor het eerst de hardloopschoenen mee. Het hoofd zei nee, maar de benen gingen toch als vanzelf, een paar slagen in het koude zwembad en de kop stond weer fris. Een aanrader en wie zei dat je niet kon leren? 's middags pet op, ook geleerd inmiddels, zonnebril op de neus en bekenden begroetten. Toch zoveel als kan, ook al is dat niet altijd mogelijk met verstopte speurneus met zo'n groot publiek, geen bediende van laagwaterspijkerzoekers. Daarbij ben ik zelf ook deelnemer, mij ontbreekt de spanning ook niet. Voor de rest geldt ook allemaal met een lichte spanning richting de schermen kijken, dalende snelheid richting verwachte aankomsttijd. Langzaam maar zeker loopt het terrein vol, 4000 bezoekers naar het schijnt, en rond de 1200 mpm staat het terrein compleet vol, drukte bij de catering. Spanning op schichtige gezichten. Een geagiteerde buurman weet bij iedere finale zijn vliegenisten los te laten rond die tijd, ook hier kun je het niet iedereen naar de zin maken, jammer, triest, geef het een naam, het grote publiek kent inmiddels de procedure. De aankomsten zit het amper in de weg. Zo ook de winnaar, ik kon hem over de koppen glurend uit de juiste richting zien aankomen, nog even meevliegen om vervolgend op de landingsplaten te landen, afdrukken en naar binnen. Nee zo een blauw witpen had ik niet mee, dus uit die dagdroom snel gewekt. Een grote voorsprong voor de winnaar en daarna steeds korter op elkaar. Een sneltrein werd het niet, kon ook niet onder deze omstandigheden, omgeving, des te meer de intrinsieke waarde van zij die wel op de eerste dag terug weten te komen. Bij iedere aankomst op het scherm kijken, als agent van zo'n evenement naast de spanning voor je eigen vleugelaars ook uitkijkend naar die van je deelnemers. Blij met de eerste landgenoot die je herkent zodra die op de plank zat, wie anders stuurt roodschimmels naar een eenhoksrace? Kon niet missen en bleek ook nog eens waar te zijn. En maar kijken en maar kijken, tot ineens je eigen naam op het grote scherm verschijnt, armen in de lucht en bescheiden blij zijn. Ook al is het niet de absolute kop, ik kan je vertellen dat deze belevenis heel anders is dan bij je achterhuis. Ga je laatdunkend met zulke posities om, dan wordt het tijd dat je zelf eens gaat meedoen. Er is altijd wel een reden om niet mee te doen, financieel snap ik, voor de rest vooral veel vluchtigheid uit de kantlijn. Jammer genoeg niet goed opgelet om de kras witpen Frysian Magic Wonder te zien aankomen, weer eens een kleinzoon van Caligero en halfbroer van de 2e uit de finale Black Sea one loft race van vorig jaar. De Drentse duivinnen blijken alweer te passen op de verenpoten, de gunfactor was doorslaand in deze, hulde Harco. Het publiek ter plaatse begrijpt de positie, denk niet dat ik vaker handen heb hoeven schudden dit jaar, hoeveel anders deze beleving, het toverwoord om de sport in stand te houden, als je het maar wilt zien, horen, ruiken, voelen, wat voor jou werkt... Misschien wel het mooiste moment van de middag, een onvervalst shirtje ruilen. Nieuwe vrienden gemaakt met een Ier die eerst zijn vrouw op mij af stuurde om foto van mijn shirt met groot daarop 'Fly or Die' te fotograferen, om vervolgens gezamenlijk te besluiten van shirt te wisselen. Hij had ruikbaar wel wat meer vocht losgelaten, toch een goede ruil, ook dat shirt kon prima mijn langzaam zwellende Superbock zwangerschap verhullen. Deze keer weer drie kleinkinderen Caligero aan de start gebracht en bij de eerste 1006 alle drie weer terug, je zou bijna gaan denken dat ze geschikt zijn voor dit werk. Het sleutelwerk zit echter nog voorin, hoe krijgen we ze in het eerste uur? De zoektocht gaat nog even door. Te snel materiaal er tegenaan en ze halen de finale niet, te traag en ze komen op de tweede dag. Denk je in geluk en pech bij dit werk, prima, veel plezier en geniet van je oordeel. Op zondagochtend de nummer 44 uit de finale kunnen via de veiling binnen hengelen, denk dat de zaal niet zat op letten, des te beter voor mijn kweekstal. De volgende uit de veiling met één plaats hoger op de lijst, met een veel grotere naam ging voor 25x zoveel over de toonbank, ook prima, zien over paar jaar vanzelf wie goed opgelet heeft en wie zichzelf overschat. Kan ik ook zijn natuurlijk, al zal de kramp mogelijk wat minder zijn. Bij deze verkoop kun je mooi de conditie beoordelen, soorten bestuderen, leeftijd en pennenstand/rui van de winnaars beoordelen, leren en blijven leren. Als je ooit duivensport op een andere manier wilt beleven dat is dit de aanrader. Reken jezelf niet gelijk rijk, dit is een compleet ander spel met andere verwachtingen. Reputaties worden in dit metier redelijk vaak doormidden geblazen, de hoge bomen veel brandhout en hoog van de toren blazen bij harde wind heeft maar weinig luisteraars. Verschuilen achter trek, massa en liggen gaan hier niet, al zijn er natuurlijk bakken andere uitvluchten te bedenken. Je kunt het ook positief benaderen, meedoen en rustig afwachten, vooral genieten van de totale belevenis. Je komt met lege handen en je gaat met lege of gevulde handen weer naar huis, dat zijn de uitkomsten. Kan zomaar eens de toekomst van de sport zijn... de trein rijdt.. stap je in of zwaai je uit?


Zondag 23 september - stil op straat -

Zo dat was de eerste duivenloze zaterdag, toch wel even ontwennen hoor. Rust is lekker, te rustig gemixt met adhd zorgt voor jeukpoeder, al heb ik dat bij vele onevenwichtige samenvattingen. Uit gewenning nog gekeken hoe laat de anderen los waren, en hoe ze kwamen. Bij dit typische natourweer komen zelfs vliegende kamelen nog terug op de hokken, of het waarde heeft, geselecteerd wordt, vraag het mij af. Beetje als de eerste weken op school, je bent aanwezig alleen gebeurt er maar weinig, examens zijn dan ook meestal aan het eind van een schooljaar, met een reden. Daarom zou ik het mooi vinden als het beoogde jonge duivenprogramma er door komt met als parel op de kroon de terugkomst van de nationale Orleans. Mogelijk juich ik wat voor de fanfare uit, als er geen fondezel doorheen komt wordt de dag vervloekt uiteraard. Gelukkig zijn er meer dagen in een weekend. Zullen wel veel tijd nodig hebben, andere kant mogelijk de beste leerschool en selectie, we gaan het zien. Denk als ik de commissievoorstellen voorbij zien komen dat ze hun doelen wel wat voorbij streven. Alsof hun commissie de enige is, vrachten vluchten tot diep in de details, weet niet of dat allemaal wel realistisch is. Natuurlijk, begrijpelijk, je bakent een gebied af, gaat daar je best op doen om alle details te overzien, alleen gaat het wel in overleg met de andere disciplines? Als je de programma's naast elkaar legt, dan krijg je overlappingen met vier vluchten per zaterdag, zijn daar nog vrijwilligers voor denk je? Gaat niet lukken met de meeste verenigingen met minder dan 20 leden waarvan de meeste met prostaatproblemen. Dan worden het wel heel snel regiolokalen die als bedrijven worden gerund, zeg maar de Belgische stijl met een beheerder en zes van de zeven dagen open voor de sport. Clubs blijven niet bestaan, niet in de huidige vorm en denk dat daar de cultuuromslag nodig gaat zijn, daar gaat een deel de handdoek werpen. Verwend met inkorven en afslaan in eigen lokaal om de hoek, naar in de auto om de sport te kunnen beleven. Of je het wilt of niet, die kant gaat het op, je gaat mee of niet, je thuis mooi thuis laten, je bent te gast, gedraag je. Grauwe zondagochtend, weinig volk op straat of je moet sportvissers, grijze joggers en een stel hobby wandelaars als mensenmassa willen zien. De groep laten groeit prachtig op, lopen inmiddels op de grond, kunnen ze in de loop van de week van hun vaders gescheiden worden en kennis laten maken met de wintermaanden als opleidingsinstituut. Kijk er al naar uit om ze begin april de grote mand in te drukken, dat wordt wachten met een lange w. Onsamenhangende zinnen zijn er in de ogen van hij die de consensus mist, schilder blijf bij je lijst...


Maandag 19 september - Strik erom -

Lange zit op zaterdagmiddag, heerlijk vliegweer weer, weinig te klagen zo. Blijft wel een aparte gewaarwording om als laatste te starten met aankomsten, moet toch iemand laatste zijn, dan ik maar. Je zit naar de live aankomsten te kijken en kijken en kijken, tot de eerste fondmannen uit hun middagslaapje worden gewekt en ook beginnen melden, en dan nog niets. Gaat al jaren zo, niks om zorgen over te maken, zelf in de Zutphen jaren niet anders gewent. Daar kreeg ik dan sms met de fijne tekst, hok vol klep dicht, dan kon ik gaan zitten wachten op mijn kale kippen, fijne collega's. Mijn gram wel gehaald, zit er niet over in, op een Million Dollar race finale met twee in de race en voordat er een andere landgenoot er een had waren de Frysians terug op de basis, kregen ze daar dezelfde sms terug op het scherm, hok vol klep dicht. Kwestie van geduld. Ik meen een 50 minuten na de eerste lokale dan toch eindelijk twee tegelijk en direct drie erachteraan, op het moment dat ik echt begon aan mezelf begon te twijfelen of ik ze wel heb ingekorfd. Daarna een prima gatenkaas, veel uren op de kale vleugels, prima leerschool. Ophalen van zwervers bleek geen succes, die herintreder is nog onderweg met twee die alle vluchten wel doorstaan hebben, kan gebeuren. Zitten of zaten een paar flinken bij, een daarvan heeft het dus toch niet gehaald, de andere nog wandelaar was al een keer als eerste op het hok, kan ook wat over de rest zeggen. Verwacht hem nog wel, al is het nergens op gebaseerd, vorige week ook bij de laatsten, pech of selectie, weg is weg. De bonte zoon van, heeft toch wat geleerd, was er nu op de zondagochtend. Kijk dan hebben andere geen excuus. Iedereen zal het hok wel weer vol hebben, ik ook, alleen een paar minder. Gisteren voor het laatst een bad in hun eerste verblijf en vanochtend naar hun nieuwe verblijf, een jaarlijks ritueel. Veel lekkerder hok, warmte en volle bak zon, daar waar het jonge duivenhok nu steeds meer uit de zon verdwijnt. De ouden zitten alweer op winterweduwschap, doffers alleen op de jongen en duivinnen op schapjes, laat de rui maar losbarsten. Veel meer rust voor beide geslachten, geen gejaag of drijverij, jongen komen prachtig op met dit weer, wie weet betaald zich dat nog eens ergens uit. Piepers, bijna eng zo prachtig stil ze in en om de pannen liggen, nu nog in de bakken en komend weekend op de vloer het leven verder oppakken, iets meer zien is leren.


Vrijdag 14 september - Een bord minder Toet -

Wel rustig zo geen jongen om los te laten en fingers crossed dat ze er 's middags weer allemaal inzitten als ik terugkom. Kaal, ja inderdaad dat zijn ze, of ik er goed aan gedaan heb om ze allemaal de mand in te drukken richting Morlincourt, kan ik je zondag rond de middag wel vertellen denk ik. Weer lijkt prima morgen, zullen wel met een Duits accent thuiskomen, als ze maar thuiskomen. Bijzonder dat ze nog iedere ochtend, ook al hebben ze alle moeite met opstijgen, toch direct uit beeld zijn en uit beeld blijven, zal wel goed zijn dan. Toch blijft er iedere week wel een achter, komt er weer eens een andere opdagen. Zondag in de zon bijna hele dag nog liggen wachten met dom in de lucht kijken, ach een ander doet net of die heel geïnteresseerd zit te luisteren naar een ander, dan liever lui. Maandagochtend toch de de bonte zwerver zien thuiskomen, mini wave door de kantine, toch een verbetering van 2 weken naar 2 dagen er over doen om thuis te komen. Zal mij benieuwen hoe lang hij er morgen over doet, als die het al redt uiteraard. Meende toch echt voorzichtig met mijn ouden op nest te hebben gedaan, steeds erbij blijven als ze buiten waren. Vanmiddag een aanval vanuit de rug, er achteraan sprinten en blijven klappen, tot in het weiland naast de hokken, met succes. De zwartkras doffer wist te ontsnappen aan de klauwen, zag dat hij bij de buren op het dak zat toen ik wegreed, moet zelf weer vertrouwen opdoen om voor het hok te verschijnen, alle tijd voor. Even opluchting. Toch maar de bakken nagelopen en bleek dat de beste jaarlingduivin verdwenen is, dompert en terug op aarde. Net aan het zwetsen geweest dat je er mee moet leven, vorige winter geen veer kwijtgeraakt en dan neemt karma het over blijkbaar, klavertjes vier komen maar slecht uit de nog dorre grond. Moet vorige week dan ergens gebeurt zijn, niet bij de hokken, niet opvallend. Had wel mijn twijfels of ze het wel naar de zin had in haar nieuwe omgeving, zat ook vaak apart van de groep. kan ook mee gespeeld hebben. En weer verder. Gisteravond voor het laatst in het lokaal geweest denk ik, heb niets meer in te korven, mooi geweest zo, even een half jaartje geen toog hangen met lelijke koppen, ja jullie ja, maar goed ook anders mag mijn mediator tarief wel omhoog. Je bent toch ook een keer uitgelult, zeker als je merkt dat je zelf toch behoorlijk vaak de herhaalknop van een anekdote hebt ingedrukt. Gaat ook vervelend, kan aan mij liggen natuurlijk. Behalve de running gags, die vervelen nooit. Het verenigingsleven schijnt elders in het koude seizoen ook zeer actief te zijn, moet er niet aan denken eerlijk gezegd, tijd voor andere gezichten, andere omgeving. Misschien nog wat supporteren bij de cakevluchten en verder duimen bij de eenhokraces, wordt wel echt drukker pfoe, mooi natuurlijk. Doe jij al mee of denk je dat die van jou te goed zijn voor dat spel? Mocht je denken, het zwetst niet veel meer over zijn rondjes door de Waren, ben te moe om er over te tikken en zit nog steeds op driee keer per week, niet verkeerd volgens mij, al wordt het nog niet gemakkelijker. Met de fysio afgesproken dat hij steeds mijn achilles weer in elkaar flanst, zodat ik weer net te gek kan doen, zo lang dat goed gaat, mooi zo doorgaan. Nu eerst maar twee dagen op de reservebank voor het hok en balletje trappen doorbrengen, hersteltraining, mooi man


Zondag 9 september - Mooipraters -

Aan de aankomsten van gisteren te zien heb ik weer de meest langzame jongen van heel de afdeling, vindt het helemaal prima zo. Zit amper nog veer op, misschien doe ik het helemaal verkeerd, alles gaat de mand weer in. Thuishouden zie ik niet zitten, volgende week nog een flinke sprong met wind half achter, ze moeten het maar doen. Zie wel dat ze het pittig vinden, ook al is het wind achter, terug tegen de wind in neemt zijn of haar tol. Het drinken leren in de mand lijken ze hebben opgepakt, veel minder dorstig op deel 2. Dus toch, ze komen wel thuis, al blijft het een afvalrace. De ploeg compleet terug krijgen werkte alleen bij de vrijdaglossing, minder afleiding zeker. Ze moeten er maar mee leren omgaan, tegenslag en van de ideale lijn af raken, zou zomaar eens hetzelfde kunnen zijn. Gaan ze op latere leeftijd nog vaker meemaken, denk dat de winst zit in zo jonge mogelijk zo vaak mogelijk meemaken, focus en rustig blijven. De zwervende blauw witpen die vorige week op zijn vuurdoop de zondag terug wist te komen, gisteren zomaar de eerste en goed 20 minuten voor de rest, anderen krijgen ze veel beter, mooi zo laten. Was gistermiddag zulk lekker weer, dat ik weer eens de ogen niet open kon houden op de ligstoel, alleen op de achtergrond wat verstoord door gasten die dachten het geluid van een brandweerwagen na te doen met twee vrachtwagen claxons, bijzonder volk. Met de ogen dicht geen aankomst genoteerd, daarna nog een drietal, twee terwijl ik mijn boeltje aan het inpakken was, zag ik ze nog niet inglijden, jammer no. Vanochtend nog een zien aankomen, had de gummi al af, vast op koffie geweest. Nog twee onderweg waaronder in ieder geval een voorheen zwerver, anderen raken blijkbaar geen veer kwijt, hier iedere week toch wel, het zijn zo. Het hok weer vol, ik weet niet of er dan wel echt geselecteerd wordt, het is wel sneu soms, en toch ook nodig. Ons tijdverdrijf is geen telraamelarij, getallen hebben geen meerwaarden. De nestbakken hoeven niet vol met twijfelaars, echt niet, verspeelde moeite, dromen mag natuurlijk. Nog een weekje en dan is het hier gebeurt, met dit weer wachten is niet erg trouwens, van mij mag het best doorgaan, maar dan wel ergens om. Kijk zijn ze in Morlincourt geweest, daarna doorspelen alleen zoals gepland volgend jaar Orleans op het programma staat, anders, ja denk weinig zin. Na volgende week gaan ze gelijk door naar hun jaarling verblijf, zo snel mogelijk overwennen. Lukt vaak prima, veel meer warmte in de winter in die afdeling dan in het jonge duiven verblijf, zou het ook wel weten. De laten komen prachtig op, dat wil ik je best laten weten, doe er mijn best ook wel voor, beter dan andere jaren. Blijven daar weer een paar van over, prachtig toch, ze groeien op in de mooiste tijd van het jaar dat hebben ze voor, en dan hun opleiding in de ruigste tijd, die paar die het halen niet de minste, daar ga ik voor. Wanneer beginnen de taartvluchten? Skybox klear?


Maandag 3 september - Tel het raam uit -

Geweldig najaarweer, reden genoeg om de ligstoel niet uit te komen en hier typen even op het tweede plan, zo spannend is het allemaal niet op dit moment uiteraard. Zaterdag was bijzonder weer met een enorme draaikolk midden -anticlockwise- midden boven het land. Dat de koppel daar een aparte zwiepert van kregen best een logische uitkomst. De eerste keer twee nachten mand voor vele ook een leerschool, die fondknapen zijn zeker wat trager van begrip, dit soort nieuwe omstandigheden laat ze nog meer vertragen zo lijkt het. Ieder jaar hetzelfde verhaal, zal een natuurlijk uitleg bij horen. Denk je dat het mindere zijn, hele volksstammen die ook niet voor de Nobelprijs gaan hoor, probeer de tragen van nu over twee jaar maar eens bij te houden op 1000km met kopwind, bonne chance. De eerste serie laten hebben hun rugnummers ook om de poot gekregen, hier geen nummers 10 die strijden om een ring, zal wel goed komen dan. Donderdag de Quievrainisten de mand alweer in, zei niet zoveel dat ze er al eerder waren, nog twee onderweg en de voorheen wandelaars zijn thuis, zeg het maar. Vindt het drukloos wachten prachtig hoor, als het weer er naar is, volgende week nog een flinke sprong en dan winter. De ruimengeling is binnen, een hele grote groep is al een maand deze mengeling voor een andere behoefte al aan het voeren, denk dat veel hun voorraad vliegmengelingen nog aan het opvoeren zijn voordat ze overstappen. De vliegers met piepertjes aan de snavels krijgen uiteraard de speciale Superkweek op het menu, Ocean Gold als mineralenmengsel, zijn ze gek op tot de laatste korrel. Het heten piepers te zijn, hier zijn het stille grootworders, bijna zeker dat het beter is. De laten krijgen de hele winter door de superkweek te eten, met de windbreekhok laten destijds ook gedaan tot grote tevredenheid. Daarvoor nog niet eerder gezien, jongen die rond het vriespunt nog steeds een uur wegtrokken, zou zomaar eens aan de basis hebben kunnen staan. Ik ga er weer voor, telraam in de fik steken en over drie jaar zien wat de echten zijn, zennnnn


Vrijdag 31 augustus - Er is meer -

Gisteravond de spontaan met één stel vleugels uitgebreide ploeg de manden ingedrukt voor twee nachten mand naar Quievrain. Hebben mijn toestemming niet nodig voor twee nachten mand op 300 kilometer, mooie ervaring die zich mogelijk uitbetaald op latere leeftijd, open deuren, omgaan met de catering onderweg. Schijnt dat de wind land afwaarts wordt, zouden ze via de Hollanden naar boven moeten komen, ook dat een prettige leerschool die mogelijk op latere leeftijd, naja je begrijpt het wel. De buren kwamen ook in ons lokaal de manden legen, die kant van regiolokalen gaan we toch op, dus de deuren maar open. Wat dat betreft beginnen we steeds meer op de zuiderburen te lijken, de meest flexibele halen het eind van de dag, en dan zijn wij zijn stug voor de buitenwereld. Toch denk ik in mijn meetbare wijsheid dat wij het op provinciaal gebied best voor elkaar hebben met aanpassingen in de tijd. Dat onze oosterafdeling bij ons wil aansluiten is logistiek in de tijd onontkoombaar, voor de oosterlingen die dit lezen, dat wij bij hun willen aansluiten.. Als het pluche maar helder voor ogen heeft dat de culturen nogal uit elkaar liggen en dat bestuurlijk ook zo houden, dan kan het prima. Zij die gewend zijn om een machtsstrijd te voeren vooropstaand het eigenbelang, verwacht dat ze zich in de luwte grijnzen bij het aap wat heb je mooie jongen praat. Zodra de handtekeningen lachend op papier verschijnen, ontwaken de duistere machten en herontspruit de strijd om eigenbelang. Om Noord en zuid is al vaak gestreden, mooi daar houden, weglopers laten lopen. Onderweg een drankje geven en met lichte dwang wijzen waar ze naartoe kunnen. We hebben een nationaal vliegprogramma hoef je het niet over te hebben, regio indeling waar al decennia over gestreden wordt, kun je in de provincies beslissen. De winst zit in het gezamenlijk vervoeren, verder alles binnen de grenzen houden, en ja wij lossen dat is een voorwaarde, staat Friesland om bekend toch? Strik erom en klaar, jawel, en onthoud vooral onze naam te plaatsen in de nieuwe samenwerking, schat dat op waarde. Verder aan de toog lachen om onnozele acties uit een ver verleden, ja fantastische succesverhalen lees je maar lekker op andere sites, allemaal helden. Nou hier niet, talkpoeder op de neusdoppen om toch maar te verhullen dat die blauwe witpen een niet al te frisse neus bleek te hebben dag voor inkorven, en ja die moest natuurlijk wel naar Bergerac. Verstandiger was geweest om thuis te houden uiteraard, zat er in mijn jeugdzondetijd niet in onder de weelderige krullenbos. Geobsedeerd door prijzenvliegers met een nacht ertussen, blij met iedere papieren plaats, memorabele avonturen in de pioniersjaren dat wel. Bij het invallen van het duister, jawel voor het eerst sinds ik weet niet hoeveel jaar terug, naar het jaarlijkse hoogtepunt van de lokale feestweek, de grandioze gondelvaart. Oké er drijven wat gondels met creatief hersenspilselarij, verwacht beter niet van alle deelnemers de praalpracht van bloemencorso’s of veel bekendere gondelvaarten. Hoeveel bomen en struiken op het laatste moment nog gesneuveld zijn, hoeveel zolders op de kop gezet om toch maar de schijn van veel inzet bij te kleuren? Je verwacht het polygoonjournaal in het archief, hier drijft het archief. Deze levende cultus is waarschijnlijk ontstaan door totale stilstand en onwurmbare anti progressie. Voor mij liepen op gegeven moment grijzelaars in gele hesjes gewapend met schrijfbord, zichzelf veel te serieus nemend achter de voorbij glijdende handvol drijvende toneelstukjes. Die gedreven passen voor mij uit, gratis levend toneel, Jiskefet 2.0. Het klapstuk van de miniparade, een vereenzaamde jongeling die een bandrecorder act op een trap deed, noem het cultuur en applaudisseer voor de inzet, ga eens voor de spiegel staan en zoek geestelijke bijstand. Waarom ga je daar dan toch naartoe, werd mij vanaf de toog toegesmeten. Toen het programmaboekje van de feestweek onder de neus kwam, gelijk voorgenomen, na zoveel jaar is dit er nog, moet ik met eigen ogen zien. Ik klaag, jij klaagt, hier is klagen pure cultuur, afzagen verheven tot kunst. Mogelijk wordt daardoor het feestweek entertainment uit vorige eeuw in het leven gehouden, door steeds minder die er de nog moeite voor willen doen. Wie wil er nog tijd besteden aan het zagen en schilderen van anatomisch uit het verband gedrukte verschijningen? Vlak bij ons lokaal hangen letterlijk afbeeldingen van iets wat sporters moeten voorstellen, vastgezet aan een boom met een touwtje om hun nek. Moet ik nog melden dat dit eruit ziet als een waarschuwing van een terroristische organisatie die het niet zo op sport heeft? Als evenementen zo de glijdende schaal afgaan dat het grappig wordt, puur cult, is maar een mening natuurlijk. Na deze voorstelling sinds tijden de sociale druk omgevingswereld ingestapt en ook daar maar weinig verandering. Je komt toch weer bij dezelfde gezichten terecht die bijna drie decennia ook al gerstenat mee deelde. Vier, vijf keer op een avond hetzelfde verhaal moeten afsteken, omdat ze mij zo weinig zien en zichtbaar lastig kunnen verteren dat je van ons tijdverdrijf kunt onderhouden, onder de noemer gezelligheid en sociale vaardigheden horen, dan snap ik dat er in veel landen geen woord is voor dit oer Hollandse schijnbare statuswoord. Onder de noemer niet gemist, en zeker niet geschoten. Nog wat beloftes om zaterdag ook weer aan te sluiten bij dit feestgedruis, nu de verdoving is uitgewerkt heb ik toch heel andere wensen. Doe mij maar een avond slecht balletje trappen op een scherm kijken met de boys. Nee prima zo, de rookgordijnen kunnen dicht en snel terug naar ons eigen wereldje, net echt en toch niet te begrijpen voor buitenstaanders welke ons niveau ontgaan, genenpooltje. Wij hebben tenminste nog een excuus voor onze tekortkomingen, wie neemt ons tijdverdrijf nou serieus? Ik zeg een prima cultstatusen mooi zo houden. Een feestavond troubadour die ik moet uitleggen wat de Fields of Athenry is, ik zal wel een cultuurbarbaar zijn, griez-ellige avond verder...


Maandag 27 augustus - Lekker weer -

Toch bijzonder, 30 inkorven en 32 terug krijgen, wel positief natuurlijk, denk ik toch? Zat met mijn vader te wachten vrijdag toen er een flinke vetblauwe witpenner uit de lucht viel bij de aankomsten, met gummiring dus verder geen acht op geslagen. Zag er in tegenstelling tot de anderen verregend uit, vond dat wel opvallend. Maar ja er waren 30 thuis op de middag, dus kinderhand gevuld en blij naar huis. Zaterdagmiddag dus toch nummer 31 voor de uitkijk, nog maar eens die witpen gepakt, wel van mij maar niet zo rond als de anderen en zo'n overvol getankt krop, toch mooi weer terug van een trektocht door de lage landen. Wel apart dat die terugkomt onder de vlucht. Zondagochtend nummer 32 nog de bonte doffer uit.. juist die... zat ook weer voor de ingang, blijven doortellen. Vond het al raar dat toch redelijk ervaren jongen die de zeis al een keer ontweken hebben, zomaar wegbleven. Prettig dat de natuur ze weer teruggegeven heeft. Die moeten toch geweldige reizen gemaakt hebben, zou dat wel eens willen zien. denk dat je bij sommigen flink gaat schrikt, van ver de oost in, de plas over of tot diep in Scandinavië, of toch gewoon op de velden bij de zuiderburen? Als ze het zwerven dan maar afleveren, doen ze het weer dan meer geschikt voor een andere bestemming vrees ik. Mooie tijd van het jaar trouwens, westenwind, Hollandsche luchten met zon, wolken en zachte temperatuur, mag wel zo blijven tot november. De eerste eierschalen gistermiddag in het lange vlieghok, nieuw leven, mijn aanvulling voor de toekomst. Ja ik weet ook wel dat van deze herfstkatten nog minder het einddoel halen dan vroege, het gaat mij om die enkeling die het wel haalt. Zo leer je ook nog eens vroeger de mogelijke kweekwaarde van verassingen te achterhalen, waar je anders nooit achter was gekomen. Wel in mijn eigen voordeel loelen natuurlijk, volgend jaar weer anders.. Heb mijn 2017 ploeg wel een stuk hoger zitten dan de twee voorgaande jaargangen, mogen zij en ik volgend jaar laten zien. De jongen vinden het opstijgen maar niets, eens op de vleugels dan zijn ze nog lange tijd uit beeld en maken echt nog kilometers, lijkt wel goed te zitten ondanks het verre van complete Armani pak. Daarna open hok voor de ouden, trekken hun rondjes, doffers in de ochtend, duivinnen in de middag als ik het aan tijd heb, blijf er wel bij nu. Ze kunnen rondbanjeren, grasplukken, grondpikken, heel relaxed allemaal, viel een bezoeker vanochtend op, die vond dat prachtig. Ging bij hem niet op de buurt, moest allemaal in het gareel in verband met de buren. Luxe situatie ien bosk en iepen fjild blijkbaar. In de zomer hier ook op de discipline, wat zou beter zijn denk je? Misschien later als ik groot ben maar weer eens proberen op deze manier. Weduwschap past mij nu beter, mijn soort ook op geselecteerd, ja daar kan best eens een verschil ontstaan zijn. Weet ook wel dat het nestspel zover geëvolueerd is dat het vaak een voordeel is, voor mij toch een aantal onderdelen van dat spel die mij niet aanspreken, je weet zeker wat ik bedoel. Wat een ander daarvan vindt, het zal, met beide spelsoorten moet het lukken of kunnen lukken, meer druk zetten, meer je best doen, meer investeren in vooral tijd en inzet en dan maar weer eens kijken, even geduld aub.


Vrijdag 24 augustus - Fryslân Friday -

Ik ben om, van mijn part iedere week op vrijdag vliegen, ben gewoon van slag qua dagen en dan moet het weekend dus nog beginnen, mooi toch? Maar goed, wat gaan we morgen doen dan? Als het morgen echt bagger weer is zoals verwacht wordt, dan helemaal goed, laat een ander maar anders doen, wij hebben de hokken weer vol. Denk dat het een stuk eenvoudiger koersen is voor het jonge spul, als enige provincie boven vlieggebied allemaal dezelfde kant op. Om 16.15 kon het hok dicht, als laatste twee de zwervers die 5/6 weken onderweg waren van de eerste africhting, vind ik bijzonder. Dus één keer mee en dan ineens zonder africhting naar 300km en gewoon thuiskomen, heeft vast met de omstandigheden van vandaag te maken, het complete pakket. Afstand lijkt veel minder relevant dan het vliegverkeer boven onze kruin. Realiseer je dat er wekelijks vrijwel tegelijk een 100.000 stel vleugels over de lage landen crossen richting het noorden, hoe zou dat eruit zien? Heb wel eens vlak onder Antwerpen en in de Vlaamse Ardennen duiven zitten wachten, wat je dan allemaal voorbij ziet komen niet te tellen. Hier tussen de meren zie je geen veer overkomen, prima zo, hoef je er ook niet aan te storen. Hoeveel beter kwamen ze vandaag ten opzichte van vorige week terwijl ze een 80km verder zijn gelost met alweer een pittige zijwind. Vorige week na een half uur drie eenzamen in het hok, nu stond in hetzelfde tijdsbestek de teller op 20 van de 30, toch snel geleerd dan zeker? Of gewoon minder afleiding onderweg, kan ook. Voor de goede orde, die jonkies van mij vliegen geen platte prijs tussen de snellen hé, niet dat je denk dat ze wat presteren. Er waren trouwens 5000 provicialen minder aan de start ten opzichte van vorige week, die zijn echt niet nog onderweg ondanks een lastige editie. Daar zit zeker nog het overgrote deel nog bij de mensen thuis, begrijp alleen niet waarom, wat ga je daarmee doen dan, museum beginnen ofzo? Te ver in de rui, wat is dat nou weer voor raars, ja ze gaan geen kopprijzen winnen of het papier raken, ze zijn toch naar school om te leren? Dom houden, dom maken, het stelt niets voor, slim lijkt het mij niet. Ze komen echt wel thuis met een niet compleet pak, doen ze maar een paar klappen extra. Het regende vandaag ook op het moment dat ze moesten komen, kan gebeuren, één kwam met nat pak thuis, niks aan de hand dus. Volgende week maar naar Morlincourt dan, drie keer op rij, hebben ze vast wat geleerd, ga je vast serieus nemen toch?


Zaterdag 18 augustus - Núfer spul.. -

Reed van de hokken terug naar huis, bij Ruigahuizen allemaal volk op de brug, auto midden op de weg om een grijzelaar los te laten. Verder op de weg naar huis auto in de parkeerstrook naast de provinciale weg en een kijker direct naast de Luts, waar het niet hoort, volk dat zo over de rotonde loopt net voor Balk en dan een flinke mensenmassa die als een stel blinden achter een blijkbaar onzichtbare rattenvanger aanlopen. Ik kan de fluit gemist hebben en dus maar met ruitenwissers aan door het publiek. Kreeg het vriendelijke verzoek met drukkende handen toch maar vaart te minderen. Die pathetisch gespannen blik in de ogen van de vele schapen, die zich schijnbaar een recht van overpad nemen of denken te mogen claimen alsof er iets spiritueels aan de hand is. Je verwacht toch minstens bij dit volk dat er een nieuwe zoon van is opgestaan en begeleid door aureool op onbevroren water loopt. Begon te dagen dat de Olympisch kampioen in oranje pak door de algengroene Luts zou baggeren voor het goede doel, dat dan wel weer prima. Dat rare gedrag van volk dat blijkbaar niets anders te doen heeft, dat enge allergierijke groepsgedrag van hetzelfde volk dat je ziet achter een drumband, de goedheiligman, braderieën, het Libelledaggehalte vrij hoog, stelletje engnekken, wot binne we mooi fourt net? Dan maar een hobby als vrijetijdsbesteding. Hing al de hele zomer een rare zweem in de afdeling van de jaarlingduivinnen, verschillende mee laten ruiken die het ook niet konden plaatsen. Grijs ongedierte ruikt toch anders en dus maar zoeken. Mijn vlieghok heeft mestkelders van een halve meter hoog of diep en die worden al 12 jaar niet geleegd, alleen van bovenaf als het nodig is een laag vanaf geschraapt. Toch maar eens gaan graven, achterkant uiteraard en daar op de betonvloer een laag gevonden die waarschijnlijk door de bovendruk toch een soort van veenlaag is ontstaan. Een paar kuub uitgegraven, stofmasker op dat wel bij dit geploeter en het ruikt al een stuk anders, mogelijk weer een stapje naar beter. Denk al een week geen puntneusjes die seppuku plegen in hun drang naar pindakaas, nesten uitgegraven, mogelijk nog een stapje vooruit. Nu de buitenplaag nog. Had de ouden de afgelopen week hele middagen of dagen buiten met open ramen, halve bomen naar binnen gesleept, mooi gezicht. Tot ik op middag bij de hokken kom, pluk veren ervoor en het balen kon beginnen. Alle bakken nagegaan en stoffer en blikje, de jaarlingdoffer met het predicaat hoop op, niet terug kunnen vinden, voelde flink beroerd. Tot de volgende ochtend het hok van de jongen op en wie vliegt er als eerste uit? Ik zag de rode ring en licht gele ogen voorbij schieten, je zou er spontaan engnek van worden, leek net of er nu wel een aureool om het beeld hing, zo blij als een kind zonder slachtoffers glücklich. Mevrouw kromsnavel is weer actiever, zie ze meer, hoor de alarmen vaker, de laatjes kunnen wel eens een pittige winter krijgen, astroTV maar eens bellen dan, of er even bij blijven, werkt ook beter alleen niet altijd mogelijk. Jongen hadden het pittig vandaag en zo te zien was dat bij meer fondknuppels zo, denk dat die kromme kompassen nog verder doorschieten dan het rappe spul, blik op oneindig en lekker zo voor de wind. De strompelgang terug tegen de harde wind in, is dan een stuk lastiger zonder die hazen voor je die stuk voor stuk hun eigen weg links en rechts vinden. De eerste was nog niet eens zo laat, dan gatenkaas en de hele dag door, in de middag in slaap gevallen voor het hok begeleid door een zachte warme IJsselmeerwind, het kan slechter. Gewekt door de kerktoren en op dat moment nog een handvol onderweg, morgen maar weer eens kijken. Van die eerste africhting weken terug, deze week nog eens twee die wel tijd vonden om naar huis te komen. Die zich maandag melde ging gisteravond weer de mand is vanmiddag weer gewoon thuis, die van de week ervoor ook alweer voor de tweede keer terug op de basis. Dan mag het hok morgen weer vol zijn toch? Blijft bijzonder núfer spul..