- We gaan weer los -

We gaan weer los ...

 


Afbeeldingsresultaat voor matador duiven

 


Zondag 15 oktober - Is het alweer zondag? -

De naam doet zijn eer aan, wordt een prachtige dag, naja dat ligt eraan wat je er van maakt toch? Hoort ook op een blauw tegeltje, zijn boeken mee gevuld. Rustdag in Nijemirdum, mogen allemaal binnen blijven en windbreekgaashok mag gaan badderen, denk die per ongeluk te hebben overgeslagen afgelopen week. Natuurlijk zijn ze op hun mooist vlak na de rui, zoals de jongen er nu beginnen uit te zien, je zou ze zo weer meegeven. Toch, als ze in de volle rui zitten toch een gerust hart dat ze niet meer glimmend op je af komen, dat is niet best. Doe het maar zo eenvoudig mogelijk, badje, supergrit en een bakje vispumin ernaast, de superrui mengeling twee keer per dag en klaar alweer. In tegenstelling tot vorig jaar laat ik de bakken bij de weduwnaars nu wel open staan, met een zitschapje ervoor. De nestbakken zijn droog en er is rust in de hokken. Experiment van vorig seizoen kan de boeken is als geen verbetering. Ook het niet koppelen voor het seizoen gaat de kast in, het werkt eerder averechts, mogelijk voor een ander spel pakt het wel prima uit, hier niet. Was al eens bij den Jef gaan vragen hoe hij het ervaren had, was bij hem ook niets, maar goed ik wil het zelf zien, het was niets. Veel te afhankelijk van omgevingsfactoren en dat wil ik nou juist uitsluiten. Mocht je willen weten waarom het niet draaide, dit is één van die onderdelen geweest, anders dan in de jaren waarin het wel draaide. Nog geen wetenschap, wel een teken aan de wand. Op hoeveel clichés zit ik al?

Wat ik volgend jaar ga spelen is even afhankelijk van het voorgeschotelde programma en snelheidsbepalingen van de Limburgse vrienden. Het liefst speel ik alle grote fondvluchten, stukje Olympische gedachte plus veel belangrijker, er wel staan met de juiste vliegers als de omstandigheden juist zijn voor je omgeving, dan is het ineens logica. Het voorstel van NPO al doorgenomen? Ben er wel een voorstander van, alleen denk ik teveel verandering ineens. Al eerder meegemaakt, dan wil de goegemeente niet. Jonge duiven starten in juni, waar onze buren niet eerder dan diep in augustus willen starten, op afdelingsniveau gaat het waarschijnlijk niet lukken. Ook al doen ze de toezeggingen in de najaarsvergadering, voordat het april is zit er meer water dan wijn in de kelken. De regionale eigenbelangen leven als nooit tevoren, immers alleen zij die doorzetten blijven over in de sport, en die hebben er al mooi wat uitgejaagd. Hoef je niet mee eens te zijn, is mijn gewaarwording, eigen omgeving eerst.

Voorbeeld, eigen omgeving en spel uiteraard. In het laatste weekend voor volgend jaar vervalt de eindvlucht Cahors, denk dat daar weinig tegenstand te verwachten valt. Paar jaar terug in sector 3/4 alle afdelingen in één container gebracht voor de eerste korte middaglossing, zodra de stoelen verwisseld waren werd het concours weer in tweeën gespleten voor 3 en 4, en nu probeert de NPO deze weer bijeen te brengen. Hoe logisch het naar de toekomst ook is, denk niet dat het gaat lukken, al teveel gecompenseerd met een Dax voor de langste afstand, vrije interpretatie. In sector 4 zal Limoges wel weer op het programma verschijnen als ouverture begin juni. Ben er wel voor de vinden, is toch een semi klassieker in het noorden, als die verdwijnt ook niet rouwig. Er zouden dan een 5 + Limoges overblijven, meer dan genoeg. Als de ZLU dan haar oude systematiek volhoud, zullen er daar nog wel meer aan de start verschijnen, men wil toch spelen. Werd mij overigens ingefluisterd dat ze geen keuze hebben, zolang het internationale spel niet ook aangepast gaat worden. Zou wel en niet grappig zijn geweest als ze afgelopen jaar al hadden toegepast, met internationale winnaars die niet in de top 10 nationaal zouden zijn geëindigd, ga dat maar eens met een strak gezicht uitleggen dan. Daag niemand uit het anders te bewijzen, gewoon accepteren dat er geen oplossing is omdat je de natuurwetten alleen kan volgen, niet buigen voor ontevreden gezichten.

Wat mij betreft het voorstel NPO er doordrukken, al zorgen veranderingen voor veranderingen en zien veel dit vaak als onoverkomelijke problematiek, dezelfde namen komen toch weer bovenaan de uitslag.  


Donderdag 12 oktober - Nazomer of voorherfst -

Met moeite komen de ouden nog de lucht in, maar als de zon schijnt vind ik wel dat ze even op de vleugels mogen. De één vindt dat zijn vliegers binnen moeten blijven omdat ze dan beter ruien, ik ben meer van toch zoveel mogelijk naar buiten omdat ze dan beter ruien. Wie heeft er gelijk dan? Je moet het maar meten en bewijzen, of zou het gewoon geen verschil uitmaken? Open deur, maar als ze maar gezond zijn, ze zijn u op hun zwakst. Stukje reclame, mag je verwachten toch? Veel zoeken nu naar een goedkope mengeling om de tijd maar door te komen. Toch wordt er verwacht dat ze volgend jaar met een super Armani pak aan de start komen, op veel plaatsen lezen dat nu de prijzen worden gemaakt, en dan toch niet voor het beste kiezen, is een keuze. Accepteer je minder, zou je dan nog beter worden? Mag jij raden welke Superrui mengeling in Nijemirdum in de voerbak ligt? Zei ik dat hardop? Vindt het maar apart allemaal. Na de rui op rust, dat is logisch, dan hebben ze amper nog wat extra's nodig, zeker als ze ook nog eens binnenblijven, maar nu minder accepteren, doe maar niet.


 

Zondag 8 oktober - Zondagmiddagoverpeinzing -

Mag wel even toch, is al een lange dag als je op zondagochtend 7 uur de tablet openslaat op je nachtkastje om Max te kunnen zien racen in Japan. Moesten de fladderaars maar even langer wachten op voer, verwachtte nog een aanval in de laatste twee ronden, zat er net niet in. Alsof ik er verstand van heb, nou echt niet. Gisteren de 2017 selectie voor het eerst uit hun nieuwe afdeling losgelaten, driekwart liep eind van de middag zo het nieuwe verblijf in, de rest heeft een nacht in de open lucht doorgemaakt, eigen keuze. Vanochtend de hokken weer open gezet en ze moeten zich maar redden. De rover kwam gister nog buurten, zal vandaag zijn opwachting ook wel maken, ze moeten zich er maar mee redden, ruig is de beste weg, net fan dot benauwde.

Nog even toeschouwer geweest bij onze lokale Belg die werkelijk alle vluchten speelt. Al zouden we midden december bij onder nul vliegen, stonden we daar te wachten als een stel Chinezen op bakken RMB's. Noem mij gek, maar ik zou ook best de hele winter door willen vliegen, doen we al met eenhoksraces in het buitenland, maar waarom niet hier? Natuurlijk hebben ze last van de kou, hoeft ook niet in de sneeuw, maar kijk eens naar buiten, ze zijn praktisch door de rui en we hebben ze om te vliegen toch? Moet niet hoor, maar op de andere kant van de aardbol op dezelfde noorderbreedte vliegen ze nu hoor, weer of geen weer. Goed of niet goed, ze doen het toch.

Wat doe jij eigenlijk op een voetballoze en duivenloze zondagmiddag met mooi weer? Ook vast heel leuk...

De midwintercompetitie na de taartvluchten, iets voor de toekomst of stilzitten?

 


Vrijdag 6 oktober - Herbstmeister -

Tis potdikkie alweer dik in oktober, gaat lekker vlot. Heb een ploegje laten buiten, blijven niet in Nijemirdum overigens. Dinsdag na verblijf in de zon hun hok maar weer eens opengetrokken en verder hele dag afwezig. Kwam eind van de dag terug en toen was de ploeg flink uitgedund. Vond een stilligger voor de ramen van het kantoor, die deed het niet meer, vast een aanval van de buurman geweest. Poortjes maar open laten staan en avond erna de uitwenners er maar weer voor. Gisterochtend zaten er in de vroege ochtend alweer drie voor de plank, komen altijd thuis. Vandaag weer hele dag buiten, topweer voor ze. In windbreekhok zijn ze ook bijna groot, ook daar de boel al gescheiden op naar volgend jaar.

Gisteren de hele kolonie laten onderzoeken door een  bekend microscoopbioloog, al hoop ik dat hij de laatste vier letters daarvan geen eer aandoet. In ieder geval voor de camera de microscoopbeelden meegekeken en konden eigenlijk niks verontrustends vinden. Minimale sporen van verstoorders of ander gespuis, en dat terwijl ze nu op hun zwakst zijn, lijkt mij mooi uitgangspunt. Gaat ook niets aan ze gebeuren op deze manier. Zit bij een nieuwe Firma, nieuwe inzichten en dus weer tijd om uit te testen. Het wilde dit jaar toch al niet zoals het moest, dan maar eens een andere inslag gebruiken met regelmatige controle waar ik normaal te lui voor ben.

Voor in je agenda, in de week 23/26 oktober kun je voor het laatst aanleveren voor zowel de Derby Arona Tenerife en Corabia Winter edition. Wil je meedoen mail mij op buwaldaj@hotmail.com


Finale Algarve Golden Race 2017

Heb je wel eens meegemaakt dat je duiven onder luid applaus naar binnen worden geroepen van een wedvlucht? Het aanwezige publiek bij de finale van de Algarve Golden race was schijnbaar onder de indruk van de manier hoe de kopduiven van grote hoogte als volleerde roofvogels naar beneden doken richting landingsplank. Om mij heen zag ik hoe toeschouwers naar hun armen wezen om aan te geven dat ze kippenvel kregen van dit schouwspel, in achtergrond van invallende nazomer duisternis. De ochtendmist op de losplaats in Braganca zat de geplande vroege lossing tegen. Ondanks de verwachting van de Portugese weermensen dat deze mist rond 11 uur wel opgelost zou zijn, bleef de grijze deken hangen en moest er besloten worden de race in te korten. Niet als te veel verderop kon om 11.50 uur kon in Sortes op 496 kilometer van de thuisplaat, onder prachtige omstandigheden, de 2624 jonge strijders gelost worden. Met een zachte rugwind en verder prima temperatuur kon de thuisreis aanvangen, alleen werd door de late lossing het tijdsbestek waarbinnen op de eerste dag aankomsten mochten worden verwacht, wel flink ingekort.

De Algarve Golden race is in een paar jaar uitgegroeid tot het grootste eenhoksrace evenement van Europa en een van de grootste op onze aardbol. Aan de uiterste zuidkust van Portugal zijn de omstandigheden uitermate geschikt voor het houden van een race als deze. Het loftmanagement, onder leiding van de kennis en kunde van de bescheiden Portugees kampioen Rosario hebben een grote positieve invloed op het verloop van de race, jaar op jaar. Ook dit jaar werd de race voltekend met deelname vanuit meer dan 16 landen van over de hele wereld. Ook voor de  volgende editie zal gelden dat je voor de jaarwisseling zal moeten reserveren om deel te kunnen nemen aan deze unieke race. Vele deelnemers uit alle hoeken van Europa maken jaarlijks de reis naar de zon wat het toeristisch ingestelde dorp Monte Gordo tot een soort van bedevaartsoord voor duivenmelkers aan het worden is. Waar je kijkt en vooral luistert, wordt er in de hotels, restaurants en cafés gesproken in alle talen over duivensport, de lokale horeca vaart er wel bij.

De Nederlanderse zowel snelheid- als fondduiven blijken uitermate geschikt voor deze race en deden het evenals verleden jaar erg goed in de finale. Met het verdwijnen van de zon achter de horizon, begon de spanning voelbaar te stijgen, meer en meer publiek schoof richting de dranghekken om zo toch maar een glimp op te kunnen vangen van de aanstormende wedstrijdduiven. Om goed 18.40 uur verscheen het eerste kopgroepje van vier op flinke hoogte boven de hokken en doken op fluitcommando in spiraalvorm naar de valplanken. Onze Oosterburen in de vorm van Claudia Schwarm ging er met de hoofdprijs vandoor, en de overige drie waren nog een Duitser, en twee eenhoksspecialisten uit Zwitserland en Polen. Om 18.44 was het de ‘Christa’ van Mat Schoordijk die als eerste Nederlander een schitterende vierde stek wist te pakken en € 8000,- kon bijschrijven. Om 18.52 uur drukte de ‘Lelie’ van Gilles Euser af en eindigde op plaats 11, goed voor € 2500,- direct gevolgd door de ‘Coby’ van Team Zandverstuiving - Tiny van Rosmalen - op plaats 12 die hetzelfde bedrag wisten binnen te hengelen. Om 19.30 uur was het al behoorlijk donker, de hokken werden verlicht waarbij best wat doorzetters toch de plank wisten te vinden. Vanaf 07.00 uur kwam het echte tempo in de aankomster er weer in en klom de teller snel. Tot en met de plaatsen 300 word er prijzengeld uitgekeerd waarbij de volgende landgenoten die hun duiven bij mij hebben aangeleverd:

5. M. Schoordijk

11. Gilles Euser

12. Zandverstuiving

23. Wegrestaurant Napoleon

29. Hennie & Arie Voskuil

47. Albert Nijman

48. Team Besseling

68. Dr. H de Weerd

80. A. J. Huygen

91. Timmermans-Theunis

94. Team Soepboer

112. Brandt & Lasterie

114. Albert Nijman

115. Albert Nijman

117. Wegrestaurant Napoleon

138. Aat en Pe Laan

143. M. Schoordijk

162. Team Soepboer

186. Wegrestaurant Napoleon

190. Sjaak Buwalda

196. Team Twins

218. Team Hooymans

240. Comb V. Heide de Vries

245. Comb. van Wanrooy

277. Heijblom & van Strien

 

Traditioneel vond de prijsuitreiking plaats een paar uur na de finale, onder belangstelling van een groot internationaal gezelschap. Terwijl op de zondag de aankomsten nog in volle gang waren vond, evenals bij voorgaande edities, de veiling van de duiven op de plaatsen 30 tot en met 60, bij de hokken plaats. Alle aangekomen duiven zullen uiteindelijk worden geveild via een aantal veilingsites, houdt daarvoor de homepage van de Algarve Golden race voor de laatste ontwikkelingen in de gaten.

 

Weer een prachtige ervaring rijker, een paar dagen in de warme zon, worden weer ingeruild voor de harde woei en vallende bladeren, op naar de volgende editie van de Algarve Golden Race.

 

Sjaak  

 


Maandag 25 september - Nieuwe start -

Kan zoiets als een nieuwe start? Een start is toch eigenlijk altijd iets nieuws? Na ja lekker belangrijk. Wel mooi om te zien in de kijkcijfers dat een harde kern, waarbij jij ja, toch regelmatig de moeite neemt om te lezen of hier nog wat gebeurt. Nou er gebeurt zat, ben toch eigenlijk niet zo van de tijd, toch kon ik er om deze tijd wat meer van benutten kunnen. Veilingseizoen, eenhoksraces en een nieuwe tijdsbesteding bij de blauwe banner hierboven. Kwestie van planning aanpassen en door maar weer. Wat meer beurzen op het programma dan in een normaal winterseizoen, beginnen eind oktober in Kassel alleen dan ook in een andere stand, iets met uitdagingen, maar of ik nou zo van dat managementprietpraat ben, mag ik het bordje doorgeven? Wel nog omgaan met aantal nieuwe omgevingen, kan ik weer leren, grijze massa actief houden, kan verfrissend werken, gaan we voor. Doe ik het toch af met een cliché..

Op de hokken rondje maken dan maar? De laatjes lopen inmiddels met de oude doffers naar buiten, zijn niet voor eigen gebruik, maar lijkt mij wel handig. Mochten ze ooit ergens ontsnappen, weten ze wel wat er buiten is, daarbij zullen er een aantal naar de Canarische eilanden gestuurd worden, buiten ontwikkelen ze zich volgens mij veel beter. Wennen aan de grote buitenwereld. Duivinnen zitten al weer tijdje apart, mogen in alle rust door de rui, doffers moeten jongen grootbrengen, natuurlijk verloop, of in ieder geval die kant op. Kwekers en rui schiet mooi op, jaarlingen zelfde verhaal, moeten midden van de week maar weer eens naar buiten. Moeten nog overgewend worden naar nieuwe afdeling.

Komend weekend de finale van de Algarve Golden race, leuke belevenis, als het weer meewerkt uiteraard, de rest zelf invullen.

 


Zondag 17 september - Het nieuwe seizoen -

Is voor mij al aardig onderweg. Kweekhokken legen is aan de beurt, de kwekers allemaal nog door de hand gehad, prikje erin en een nieuwe nekdruppel, voordat je het weet is het december en mogen ze alweer bij elkaar kruipen. Ja ik ben er vroeg bij, vind ik mooi en doe het zoals ik wil. Denk al een paar keer uitgelegd, ik heb ze graag voor het seizoen onder controle, zo weinig mogelijk afleiding en als er wat gebeurt kun je nog anticiperen. Een verloren kweekjaar is drie jaar niet top kunnen presteren. Mag ook nog graag wat jongen verkopen, dan moeten ze wel op leeftijd zijn, allemaal logistieke voordelen. Als jongen wilde ik graag vroeg, vader wilde laat, hoef al een tijd meer naar anderen te luisteren en gemerkt dat meer oplevert. Luisteren en er naar handelen is wat anders dan luisteren en selecteren wat nuttig is, nuttig kan zijn. Als je naar iedereen moet luisteren wordt je gek, verander je constant van systeem, geen opbouw, geen structureel succes. Kijk maar om je heen, hoeveel proberen je bewust of onbewust van je pad te krijgen, ook zij kennen alleen observeren, zeker weten doen ze het niet. Daarbij, velen liegen er maar wat in om, weer, bewust of niet geheel bewust. Dus luisteren, observeren, zelf testen op kleine schaal, en als het mogelijk een procent winst kan opleveren, doorzetten. Bij je duiven ben je eigen baas, daar mag je testen, falen, en morgen weer verder.

Op een duivin na zit het lange hok alweer op winterweduwschap, windbreekhok is later gekoppeld en nog op kleinere jongen. Weet ook nog niet of ik die scheid of toch eens een winter bij elkaar laat zitten, niet echt mijn ding. Het is maar net wat jij en je duiven gewent zijn, ik ben van de rust. Niks rust roest, de winter komt er aan, slim zijn. Wordt o zo vaak geschreven dat nu de winst voor volgend jaar wordt gepakt, zou zo maar eens kunnen, maar handelt iedereen er naar, of doe je maar wat? Aan jou de keuze.. Wat je zou moeten doen? Meer dan je best, doen de winnaars van volgend jaar ook..

Gisteren de halve finale van de Algarve Golden race, de laatste race voor de finale van over 14 dagen. Toch altijd spannend, je zal ze nu nog eens kwijtraken, sta je mooi op niks te wachten in de zon, kan je vertellen, daar is geen moer aan. Nog twee Frysians in de strijd, wind achter en schitterend weer, net onder de 300 km en volgens mij zit het wel goed. De eerste Frysian net een paar minuten achter de absolute kopgroep, eindigt op plaats 91, de tweede meer naar achteren rond plaats 700 van de 2700, dus lijkt mij prima zo. Zal mij benieuwen wie de echte finale duif is, beide zijn kleinkinderen Caligero, een met dochter Storm, de andere met een Poelman duivin, bijna hetzelfde paspoort als de Black Sea bijna winnaar. Fingers crossed...

 


Woensdag 13 september - Kuip vol water -

De beloofde zware storm is al weer aardig aan het luwen, ging flink tekeer maar om daar nou zo'n bombarie om te maken, we wonen niet in een orkaangebied toch? Hele dag ouden buiten gehad, riders on the storm, volgens mij vinden ze het prachtig, bijkomend voordeel, de veren waaien er mooi makkelijk af, scheelt weer opruimen..

Grote schoonmaak, zoiets hoort toch meer in het voorjaar als ik het goed begrepen heb, hier is het meer na het seizoen. Moet je ook niet al teveel bij voorstellen, geen ontsmettingsmiddelen, alleen grote bakken opgedroogde stront verplaatsen naar de grote bak. Niet alles ineens hoor, dan zou er een container nodig zijn. In de vlieghokken blijft onder de roosters alles liggen, alleen waar de toplaag te ver omhoog komt wordt er een laag afgehaald en klaar. Hoeft niet zo vaak gelukkig, hokken zijn gebouwd op halve meter hoge muren met daaronder betonplaten, kurkdroog en warmte vasthoudende isolatielaag op deze manier. Alleen in de kweekhokken onder de roosters één keer per jaar omhoog en met de grote schep leeghalen en klaar voor het volgende kweekseizoen. Voordat hier de superkweek mengeling werd gevoerd moest het drie keer per jaar en bleef je weggesmeten mais scheppen, helemaal gebeurt. Doordat de roosters in die hokken maar een 15cm boven de bodemplaat liggen, staken ze dan de koppen hierdoor op zoek naar voer, met als gevolg veel kale borsten, dat is nu ook praktisch voorbij. Denk een hele verbetering en moet zeggen, jongen komen geweldig op. Genoeg reclame gemaakt denk je? Zal nog wel eens vaker voorkomen, je hoeft het niet te lezen en of het tot verbetering leidt moet je zelf uitvinden.

Het grootste deel van de oude duivinnen vandaag van de partner en hun jongen gescheiden, terug naar winterweduwschap. Mijn ervaring is dat de rust voor een betere vervanging van het verenpak zorgt, is natuurlijk interpretatie, al lijkt het mij logica dat rust en rui heel goed bij elkaar passen. Vasthouden of buiten, ik heb wel mijn voorkeur, eerst moet bij de duivinnen de schakelkast om, van zorg voor het nest naar zorg voor zichzelf. De ruimengeling ligt er al in, net zoals bij de kwekers en jongen die alweer een flinke week in het jaarlingenverblijf resideren. Mooi of wat? 


Zaterdag 9 september - Duiven loze zaterdag -

Mwoah niet echt trouwens, best een enerverende dag zonder zelf ingekorfd te hebben. Stond nog een bezoek aan de dagfond en jonge duivenspecialisten van Almelo op de planning, en op de achtergrond de finale van de Black Sea one loft race. Zag gisteravond op de inkorflijst dat de race van 505 teruggebracht was naar 404km en bij navraag bleek deze op laste van het aanwezige FCI bestuur te zijn ingekort. Blijft een lastige materie, en achteraf denk ik wel zeker te weten dat ze gelijk hadden. Dik boven de 30 graden en beuken tegen een zware kopwind, was waarschijnlijk geen veer aangekomen op dag één. Vertrokken vanuit Friesland met zware regenbuien onderweg en bij aankomst brak de najaarszon door, gesteund door de westenwind zorgend voor veel beter weer.

Hele dag door toch wat op de aaifoon kijken naar de aankomsten van de Algarve Golden race en de Black Sea one loft race. In Portugal ging het vlot en waren de beide Frysians op plaats 445 terug op de hokken, prima zo. In Roemenië duurde het veel langer, de omstandigheden lieten zich gelden. Tot een kwartier voordat de eersten in Almelo verwacht werden, ineens in het scherm dat de Frysian Basterds als tweede op het scherm verschenen. Dan draait de wereld even helemaal ondersteboven, telefoon begint te rinkelen, foto's en fimpjes komen binnen, machtig mooi gevoel. Aanwezige Roemeense kennissen hadden de aankomst gefilmd en anderen bevestigden, Frysian Nebula was de eerste, maar helaas liep als tweede over de antenne, ach het was maar een spelletje....scheelt toch een flinke vierwieler, dan maar op een volgende race.

Tikte ik gister nog over de zwerver die in de laatste twee races toch veel beter naar voren kwam? Juist die dus, die maakt het mooie weer, al eerder meegemaakt met spookduiven. Dan gebeurt er iets in hun leven waardoor het kompas ineens recht staat, de finale zwaar en wie melden zich van voren? Het kwam dus goed, het vervolg op het gekrabbel van gisteren. Een kleindochter van Caligero, uit een zware inteelt, drie keer vader x dochter. De moeder van de combinatie Poelman, was al grootmoeder van een asduif in een eenhoksrace in Spanje in 2015, zal weinig toeval zijn dan.

Daarna snel omschakelen, neus omhoog en in prachtige luchten genieten van de aankomsten, en het ging rap. In 6 minuten gingen 53 chipringen over de antennes in Almelo, schitterend om te zien. Eerst een groep van 6 die zwaar in de ankers moesten om niet door te schieten, witte lokker de lucht in, en toch nog wat handen seconden verspeeld op die manier. Ze zaten gewoon net te hoog om de overwinning te grijpen, ook een spelletje op zich. Als ik goed gezien heb 16 bij de eerste 100 tegen 6500 duiven, heb wel eens minder gezien. Op de terugweg door de stromende regen, blij dat het voorbij is.

Rui Rui Rui


Vrijdag 8 september - De zilvervloot -

Weet niet of je de berichten volgt, er gaan weer gigantische bedragen in de sport om en dit keer gaat het niet over voetballers. De grootste belangstelling in de wereld, of tenminste voor de kopers in het verre oosten, zijn de Belgische nationale asduiven. Was het inmiddels alweer een paar jaar de normaalste zaak van de wereld dat er bedragen met 5 nullen werden betaald voor de nationale asduiven op halve fond en fond, inmiddels worden deze al ver overstegen. Het record voor duurste duif staat sinds deze week op 500.000 voor de nationale asduif fond, en voor de beste duivin 400.000 welke nationale asduif op de grote halve fond is geworden. Gaat in Nederland niet gebeuren, heel eenvoudig omdat hier alle grenzen te grabbel zijn gegooid, er geen sprake van een nationaal spel is, allemaal regio tegen regio, en dat weten ze best aan de andere kant van de wereld. De Nederlandse tophokken kunnen met jaloerse blikken naar de zuiderburen kijken, allemaal met elkaar is het hele nationale spel verknoeid, mocht er trouwens een behoefte voor zijn. Er is geen nationaal dagfondprogramma en zelfs NPO gebieden zijn in tweeën gesplitst als Noord niet van Zuid kan winnen en andersom, amateurisme in de marge. In België liggen die verhoudingen van oost naar west, en zijn ze slim genoeg om vluchten te organiseren voor oost en west of in zones, zodat het nog wat lijkt. Maar hier? Nee hoor, verschuilen in regio's en maar zover mogelijk weglopen van de concurrentie waarvan als je verliest, die natuurlijk veel gunstiger ligt.

Doordat de meeste nationale en afdelingsbesturen hun hangoren hebben laten oprekken en naar alles en iedereen die zich achtergesteld voelt luisteren, worden NPO races inmiddels vervlogen op vitesse, midfond en versnipperde halve afdelingen tegen zwaar geslonken aantallen duiven. Dat versnipperen heeft haar effect op de intrinsieke waarde van de winnaars. Er is immers een karrenvracht aan NPO winnaars, meer bossen dan bomen, en dus geen moer meer waard. De kopers uit het verleden voelen zich getilld met overschatte en overgewaardeerde regiowinnaars, ze willen ze gewoon niet meer hebben. Oplossing om toch nog enige waarde aan deze NPO dagfondconcoursen te geven zou het organiseren van een 4 tal nationale dagfondvluchten zijn, tegelijk los en dan een nationale en een zone uitslag, vliegt iedereen weer tegen elkaar, ondanks de diepte in het spel. Alleen zal dit een illusie blijken, op veel verzet stuiten, immers iedereen wil baas in eigen gebied blijven. Net zoveel jaren aan het zeuren geweest om het zo te draaien dat je alles wint, gaat niet zomaar afgegeven worden, triest maar waar. Mijn mening. Verder nog wat?

Wat heb ik nog meer, owja je kunt nog meedoen aan de Corabia Winter edition, een nieuwe eenhoksrace aan de Spaanse zuidkust, finale van 450km eind februari en een prijzenpot van € 60.000.- Ze vliegen vanuit Portugal over een berggebied, onderschat dat niet. Aanleveren kan nog in september en eind oktober, in de week voorafgaande 24 september kun je op afspraak jongen aanleveren. Kosten zijn € 100,- per duif inleg bij minimale deelname van 2 duiven, transportkosten € 15,- per duif. Meer info nodig? buwaldaj@hotmail.com

Morgen de finale van de Black Sea one loft race waar wij met de Frysian Basterds nog 2 in de race hebben, waarbij een kleinkind van Caligero die half Roemenië al verkend heeft gezien haar afwezigheid in wat races, komt vast goed... 


Das Nordseerennen 2017

 

Het moet ergens eind jaren ’80 geweest zijn dat een paar lokale duivenliefhebbers op het eiland Sylt het uit Amerika overgewaaide fenomeen eenhoksracen oppikten, en als eerste in Europa een soortgelijk evenement gingen opzetten. Na een paar jaar onderbreking en een stel nieuwe handen aan het stuur, werd vorig jaar deze race nieuwe adem ingeblazen door Gerhard en Birgit Lücking. Zelf fanatieke liefhebbers, toe aan een nieuwe uitdaging.

 

Een eenhoksrace met een maximale capaciteit van rond de 500 duiven op een unieke en uitdagende locatie, het eiland Sylt. Het eiland is bij onze oosterburen een heel bekende toeristische locatie, die alleen bereikbaar is met de auto op de shuttle trein of via Denemarken per veerboot. Ongeveer een 40 kilometer lang van zuid naar noord, de meest noordelijke punt van Duitsland met aan de westkant het zandstrand en duinen van de Noordzeekust en aan de oostkant de Waddenzee met haar getijdenstroom en unieke natuurgebieden. Landeskreis Nord Friesland, veel Friese straat-  en plaatsnamen die met trots worden uitgedragen door de inwoners, wat mij als Fries zijnde natuurlijk een soort van thuiskomst verwelkomde, toch een eind van huis.

 

Het internationale evenement met deelname uit 13 verschillende landen, kende haar finale zoals gepland op donderdag 31 augustus met een lossing op 350 kilometer van het thuishok. Een stressvolle week voor de organisatie. Zo goed als de omstandigheden op de voorafgaande drie prijsvluchten waren, zoveel minder waren de weersverwachtingen voor afgelopen week. Zelf nog even geholpen bij het inkorven en controleren van de 432 nog aanwezige jongelingen, die er verder prima uitzagen, al bijna door de pennenrui. Op dat moment kwam het hemelwater met bakken uit de lucht en leken we midden in de herfst te zijn aanbeland.

 

Ondanks de mindere vooruitzichten kon de organisatie samen met de zeer ervaren rijder besluiten tot het doorgaan van de finale. Gekozen werd voor een meer westelijke losplaats Gardelegen in de regio van Wolfsburg, waar om 08.30 uur gelost kon worden. Een licht bewolkte lucht en zuidwestenwind zorgde ervoor dat de groep een prima start kenden die op hoge snelheid richting noorden gingen vleugelen. Onderweg draaide de wind naar een strakke kopwind vanuit het noordwesten met wat regengebieden op de vlieglijn. Rond de middag brak af en toe de zon door wat zorgde voor prima zicht zodat het vaste land over zee herkenbaar werd.

 

De jongelingen kregen het niet gemakkelijk en het duurde tot even voor 16 uur toen de kopgroep van 5 haar slotronde boven de hokken maakte en neerstreken. Zichtbaar flink gestreden tegen de elementen in een grijze achtergrond, af en toe onderbroken door een schuchter zonnetje en af en toe wat druppen. Ze namen flink de tijd om uit te schudden en bij te komen van de geleverde inspanning en toen een tweede groep van 5 zich meldde begonnen ze stuk voor stuk binnen te lopen. De spanning was natuurlijk te snijden onder de aanwezige deelnemers. Toen de Duitse winnares bekend werd kwamen de emoties los, links en rechts wat tranen en blije gezichten bij de winnaars uiteraard.

 

Van de Nederlandse deelnemers werden het vader en zoon combinatie Johan en Jan Jelte Hopman, die bij hun eerste deelname een prima 20e plaats tussen de hoofzakelijk oosterburen wisten te drukken. Met kort daarop op plaats 22 door team Prodigy Wings. De combinatie Enrico Doldersum en Sjoerd Lei finishten op plaats 35 en Caspar Lurvink als 37e wisten op de eerste aankomst dag nog prima plaatsen in te nemen.

 

Na een heerlijke dag in de zon op het strand en terras, werd op vrijdagavond het evenement afgesloten worden met een gezamenlijk diner en de prijsuitreiking in het knusse Fish Hüs. Met een belevenis rijker keerden we, hoe vreemd dat ook klinkt, terug richting zuiden, op naar ons eigen Friesland.

 

Finaleplaatsen Nederlandse & Belgische deelnemers

 

20e Johan & Jan Jelte Hopman

22e Prodigy Wings

35e Doldersum & Lei

37e Caspar Lurvink

63e Henk de Weerd

81e Pipa Elite Center

86e Henk de Weerd

112e Henk de Weerd

125e Team Pigeon Global

147e Caspar Lurvink

149e Team Pigeon Global

159e Nicole de Weerd

169e Koopman Racing Team

172e Nicole de Weerd

173e Pipa Elite Center

174e Sjaak Buwalda

 

 


 


 


 StatCounter - Free Web Tracker and Counter
StatCounter - Free Web Tracker and Counter