We gaan weer los

 - We gaan weer los -


AJ Redstar Logo 2.fw 

  

klik op het logo voor toegang tot de Derby Arona site 


 

vspace=2

Klik op het logo om naar de site te gaan


Klik op het logo om naar de site te gaan


Woensdag 22 maart - Pfoe hey -

En daar was meneer de rover al gister, en als ik links en rechts lees was het totale aanvaldag, zal door de extra zon gekomen zijn misschien? Zag hem rechts over mijn schouder aankomen glijden, de jongen voor de hokken, schrokken op, gingen hoog op de vleugels, en de harde zuidwestenwind hielp niet echt. Eerst een jong onder de manden vandaan plukken, voor de zekerheid de vaste voedselplaatsen nalopen en meneer zat in de tuin op een jong. Een keer klappen en het jong schrok wakker en ging er weer vandoor, zou mevrouw niet overkomen zijn denk ik. Maar goed de schrik zat er in, is niet aan te ontkomen, ieder jaar een terugkerend fenomeen, en dan maar zien wie postduif zijn en wie wegvlieger. Rond de middag was een derde nog uit beeld, met de ouden daarna buiten en stuk voor stuk komen ze uit hoeken en kieren fladderend terug. Misten nog een paar vanochtend, en terwijl we vanmiddag voor de hokken stonden te praten kwamen er zomaar vier achter elkaar terug uit niemandsland. Eén aparte kleur, zwart, tussen de eerste ronde, zag ze gistermiddag nog wel vliegen, maar denk nu de enige die nog niet gemeld heeft. Niks aan, maar ze moeten door deze koude golf en leren omgaan met deze natuurlijke stress, kan er niets anders van maken. De schade valt mee, handen dichtknijpen, op naar de volgende golf.

Vandaag maar weer in optimisme gestart, volle bak zon en een zuidenwind, tijd om het kompas van de jaarlingen en laten te testen. Hoef ze niet te leren om naar huis te vliegen, weg vinden lijkt mij ook niet het grootste probleem, meer bedoelt om het systeem onder hun pan te krijgen. Heb een eigen manier om ze snel te vangen zonder wild te maken. Ze zitten in een ander hok dan als jong, vliegen op de deur, zoals weduwschap met jonge duiven. Rond de 10 graden, wind op de staart, standplaats Urk, kan het mooier wensen? Waren thuis toen ik het pad opreed, vlot binnenlopen kun je in deze eerste weken vergeten met dit systeem. Bij thuiskomst zien de vriendjes en vriendinnetjes elkaar weer na een week, dus feest op de plank, prima zo, volgende keer lopen ze al vlotter naar binnen, de beloning kennende, en op de eerste vlucht wordt het snoekduiken het hok in. 


Maandag 20 maart - Minimalisme -

Weer wat pagina's verwijderd, zie er het nut niet meer van in, hou het graag overzichtelijk en eenvoudig terug te vinden. In één keer scrollen alles gezien en gelezen, zo hoort het volgens mij al heb ik er geen opleiding voor gevolgd, de specialisten zullen het wel anders zien, laat mij maar wat aanrommelen. Lente op de kalender, morgen zal het buiten ook zo zijn wordt verteld, lijkt mij prachtig. Vandaag nog natte sokken in de gympen. De ouden in stappen weer op systeem aan het brengen, betekend op zondag binnen blijven en in bad, relaxdag, en verse Matador ocean gold grit mix in de voerbak. Dat anderen er voor kiezen om ieder dag grit te voeren prima, mijn ervaring is dat ze alleen de dag na thuiskomst echt behoefte hebben om hun maalsteentjes te vernieuwen. Hetzelfde geldt voor het verstrekken van extra eiwitten mocht je daar mee willen werken. Bij de oosterburen uitgelegd gekregen dat wetenschappelijk onderzocht is dat alleen op die dag het enig nut heeft, al het andere alleen goed voor de verkoper.

Ondanks het schijtweer toch de vliegploeg naar buiten gegooid, niet echt de meest optimale training dag in de regen als de dag ervoor al gebaad is. Alleen het leek droog, was maar tijdelijk. Duivinnen knallen er gewoon op alsof de zon schijnt, doffers blijkbaar meer moeite om zich lekker te voelen bij dit weer, opportunisme wordt verschillend beleeft.

Zitten toch aparte karakters op, gedrag niet altijd goed te voorspellen. Omdat ik dit jaar minder jonge duiven, had aantal kweekkoppels al uitgedund, ook maar twee ronden en niet doorkweken tot we in de drie cijfers zitten. Mijn voorkeur gaat naar uit om de duivinnen op leeftijd van zo'n 18 dagen jongen, apart te zetten zodat de doffer in alle rust de rest van de opvoeding kan doen. Duivin krijgt rust, doffer hoeft niet te jagen, mooiere stront om de pan, allemaal voordelen. Tot ik in het hoofd kreeg om toch nog een duivin terug bij haar doffer en jong te laten na een week, toch nog proberen er een ronde uit te trekken. Daar dacht mevrouw heel anders over en pikte het jong tot bloeden toe, wordt ik niet vrolijk van. Zit toch in de soort die bloeddorst, altijd dezelfde voorouders en wonderbaarlijk gaan ze meest los op rode jongen. Herstellen vlot van de vleeswondjes, wat jodium er op en zomaar genezen, of het positief is op latere leeftijd, gaan het zien.


Zaterdag 18 maart - West Slovak Derby -

En we hebben weer een nieuwe race in het assortiment. Ja ik weet het je wordt ermee doodgegooid op vooral de beurzen en in de kranten. Moet zelf ook goed doorzoeken wat nou de echt interessante races zijn, waar het prijzengeld gegarandeerd is, de organisatie professioneel, handen in het vuur steken laat ik graag aan anderen over. Hier zit een voor duivensport jonge gast achter, zeer enthousiast, alles nieuw laten bouwen, cameras 24 uur live in de hokken, flink wat sponsors achter, flinke prijzenpot van € 220.000,-  500km finale in september. Deelnemen gaat met teams van 4 duiven voor € 850,- en als je met 2 teams deelneemt mag je een derde team gratis inzenden, dus voor 12 duiven betaal je € 1700,- duiven worden in Nederland opgehaald dus geen transportkosten. Aanleveren kan tot eind mei, mocht je interesse hebben mailen buwaldaj@hotmail.com  

Op de eigen hokken dan maar, de eerste ronde jongen gaat op de vleugels, mooi vroeg of wat? Morgen of maandag de bal eronder en verplicht vliegen maar. Vorig jaar veel te laat gedaan, weet eigenlijk niet waarom, terwijl ik juist bij de laten wel snel de boel de lucht injaag en die trekken al vlot uren uit beeld. Als we dan toch geen invliegduiven meer hebben, dan ook maar een chipring om bij de jonge duivenvluchten. Ik begrijp de hele heisa over de invliegduiven niet hoor, ben ook speler van de grote fond en klok buiten de jonge duiven altijd. Bij de jongen deed ik het niet omdat ik een krent ben en niet nutteloos een vracht chipringen wil verspelen. Ik begrijp de angst niet van het niet willen klokken, waar ben je bang voor? Ik heb vaak op de eerste vluchten 100/150 mee, wat maakt mij het nou uit of ik 3e of 33e ben, boeit mij geen seconde. Ze gaan toch mee, niemand die ze in de lucht tegenhoud en als een ander ze sneller heeft dan mij, het zij zo, die snellen zijn sneller, nou en? Als ik er maar sta op de vluchten die voor mij tellen, en als ik de rappe mannen zo nu en dan voor zit vind ik alleen maar grappig. Heb niets te verliezen, ben toch maar een fondman die het moet hebben van massa, trek, ligging, professional zijn en weet ik wat allemaal, zal allemaal wel in mijn voordeel zijn dan. Moet ook wel want ik heb natuurlijk waardeloze duiven, daarom heel veel zodat ik meer kans heb... prima jonge, wat jij wil  

Ben ook nog beetje sportman en dus vind ik winnen wel leuk natuurlijk, als je de waarde er maar van ziet. Wil een ander pronken met een 1e in de club tegen 400 duiven waarvan 300 fondduiven, prima toch, heeft die ook een leuke dag en wat te zwetsen tegen medesprinters, ik zit er niet mee. Kwestie van weten wat je plek is. Wil je niet weten dat je met fondduiven niet mee kan komen, ja wie hou je voor de gek? Fondduiven hebben een ander fysiek en geest die ze minder geschikt maakt voor werk onder de, noem een getal, 12 uur op de vleugels dreunen, zijn mindere finishers doordat ze op hun kloten vliegen en niet op hun kijkers, en maken daarmee meer kilometers dan nodig, bewijs jij maar eens dat het anders is. Kom zaterdag bij mij kijken en je ziet het gebeuren. Nogmaals, ik zit er niet mee, hun kwaliteiten en concurrentie komen ze op een ander strijdtoneel tegen en van pas. Ego uitdaginkjes staan veel in de weg, uitvluchten genoeg om het als waarheid te verkopen, slappe hap.

Over slappe hap gesproken, zonneprutser had ook weer frustratiecollumpje. Ach gosh, er was een Coen en die had hem gewezen op zijn tegenstellingen die hij in verschillende forums had geuit, en daar was de dominee natuurlijk niet van gediend. Twee pagina's prutpraat over waarom hij wel gelijk had en degene die hem betrapt had niet. Maar meneer is van de heilige berg gekropen en nu ligt de grens op 1200km volgens de geestelijk leider, daarboven is niet verantwoord. Voor de rest mist iedere onderbouwing, lijkt op niet meer dan beetje giswerk, noem een hoog getal en de schaapjes knikken wel mee. De geestelijk leider rekent nog in kilometers, uren vliegen telt niet, jammer dat wetenschap daar heel anders over denkt, maar goed je moet ook niet meer verwachten van deze oppervlakkigheidskrabbelaar. En nog wat gepresteerd recent, of toch maar over prestaties uit een ver verleden kwijlen? Doe eens een gok..    

 


Vrijdag 17 maart - Baalweekdier -

Lichaam zei vanochtend, neem maar even rust, iets waar ik graag naar luister, woeide mij te hard en de naverbranders moeten ook hun werk kunnen doen. Deze week geen gram eraf, ook bijzonder, veranderingen brengen veranderingen. De vliegenisten trainen daarentegen volle bak, prachtig om te zien, discipline is nog op en af, hoe harder ze trainen hoe beter ze binnenlopen. Gisteren zagen de duivinnen spoken en vlogen zichzelf helemaal leeg voordat ze binnen kwamen. Heb geen rover gezien maar zie ook niet alles natuurlijk. Vandaag spaande de sperwer wel in de omgeving rond, maar die nemen ze maar half serieus, denk ze te kunnen horen gniffelen. Had ik trouwens gemeld dat ik vorig weekend was begonnen met half Fond en half Start te voeren? Daarvoor kregen ze vier maanden Rust voor de neus, dan is dit een echte verrijking voor ze. En ze weten het, voelen het, ineens energie in de tanks, ook al is het nog half lichte mengeling. Matador dus hé

De doffers weten al steeds beter niet in het verkeerde hok binnen te lopen, scheelt ook heen en weer sjouwen. De tweejaarsen zoeken vooral nog wel eens het jaarlinghok op, ook al hebben ze na vorig seizoen toch een jong groot gebracht in hun nieuwe afdeling. Oude territorium zit nog in hun pan geprogrammeerd, als spel op de wagen zit is dat voorbij. Ik zie er geen probleem in, even wat meer graaiwerk nu, gaat weer over. Zelfde verhaal bij de duivinnen, zijn op het stokje getraind, dus aanwijzen en ze vliegen door de deur naar hun eigen afdeling, als een volleerd dompteur. Kan ik je aanbevelen, werkt geweldig makkelijk. Door met een stokje te werken worden ze niet bang voor je handen, simpellogica.

 


Woensdag 15 maart - Uitslagen, uitslagen -

Zo kan net nog voor de stemmerij bekend wordt en championsleague duels spannend zijn, als het je interesseert natuurlijk. Je kan als die hard lezer van dit gebrabbel ook hier terecht uiteraard. Vandaag het filmpje van de halve finale op Tenerife, ja ik ben een slechte verliezer en krijg echt een halve rolberoerte bij het zien van de aankomsten wetende dat die ezel van mij er niet tussen zit. Zijn alweer met volgende editie bezig natuurlijk, en toch, eerst hier nog doorheen bijten, zuur zat, bah. Maar goed, zitten nog paar van 'mijn' deelnemers in de finale, dus voor hun duimen maar. 

Eigen hok stuk ziet er stuk beter uit, doet het al snel met wat warmte in de lucht. Bij de duivinnen was het volle bak de hoogte in en als stippen aan de hemel, rammen maar. Je denkt er maar van wat je wilt, is mij al zo vaak winterforme belooft, ze weten zelf het beste hoe ze zich voelen en laat ze maar lekker uitrazen. Ze bepalen trouwens altijd zelf hoe lang ze trainen, zoals eerder vermeld komt geen vlag of bal aan te pas. Er ligt wel een oranje bal bij de hokken, maar die is voor als ik zelf denk die te kunnen hooghouden als een kunstenaar, maar dat is maar even. Uit de wind was het prima in de zon liggen trouwens, de ligbank uit de berging gesleept. Lag alweer traditioneel half in te slapen, totdat de houtcontainer met grote blokken gevuld ging worden, wreed gewekt. Kort daarna landde de duivinnenroedel al snel, kon na het voeren zien dat er een aantal flink aan hebben moeten trekken. Conditie opbouwen kost tijd, gewoon lekker onderschatten, tijd zat. Doffers vliegen toch op een andere manier, minder lang fanatiek, hebben een ander fysiek en mentaliteit, of moet ik dat nog uitleggen? 

Als ik schema's zie met zoveel en zoveel gram per duif, vraag ik mij af of het zulke denkers ooit is opgevallen dat doffers meer nodig hebben, of duivinnen minder, maar net hoe je het bekijkt. Zo drinken doffers ook meer dan duivinnen, en voor beide categorieën eten en drinken de jaarlingen het meest. Niet mee eens? prima dan, heb jij toch lekker andere duiven.  

 


Dinsdag 14 maart - Herhaling van zetten -

Vandaag de halve finale van de Derby Arona, de statistieken van afgelopen twee jaar nog eens doorgenomen vooraf en daarnaast gehouden kwam mijn enige strijder niet goed uit. In de tussenstand bij de asduiven bij de laatste 40 is ook niet echt hoopvol, de kopgroep van de afgelopen twee races hadden veel minder moeite. Kun je zeggen allemaal verdedigend praat, kan zijn, hou mij liever bij de feiten, daarna komt hoop. Feit is als haar beste positie op/over het water rond de 200 is, en uit voorgaande twee edities de helft de halve finale niet doorkomt met nog 287 in de strijd, ja dan wordt het lastig, staat het kompas niet recht of ontbreekt het aan zelfvertrouwen, ze zal het mij niet vertellen denk ik. Aan mirakelen doe ik niet en moderne sprookjes gebeuren alleen in Camp Nou onder regie van de Uefa. Terug naar de tekentafel en op naar volgend jaar met nieuwe ontwerpen, hoort er ook bij, voor het eerst niet in de finale met een fladderaar, lastig om aan te wennen.

Mijn eigen training ging al stuk beter, olie op de ketting werkt blijkbaar, technisch zal ik niet meer worden. Training van de ouden ook al stukje gedisciplineerder bij de landing, zelfvertrouwen en gewenning aan de vliegbeweging van de nieuwe medetrainers duurt meest maar paar dagen. Helpt ook dat ze praktisch allemaal aan elkaar verwant zijn, combinatie van drie voorouders zorgt daar wel voor. Toen ik opnieuw begon kon ik met bal en vlaggen de ploeg net 45 minuten in de lucht houden, nu komt er niets meer aan te pas, ze bepalen zelf hoe lang ze willen rondscheuren. Vertrekken doen ze pas als het warmer wordt, nu beperkt het zich nog tot rondjesvliegen, helemaal prima. Ik kwam hetzelfde volk op de terugweg fietsend tegen als gister, dus zullen ze wel even lang rondjes gedraaid hebben, altijd handig.  


Maandag 13 maart - Beetje moe -

Begon zo mooi met zon, tussendoor mist en daarna weer vol op zon, natuur is nog niet helemaal aan de lente toe, zon nog niet sterk genoeg, begint er wel op te lijken. Nou daar ging de eerste keer mountainbiken met heuveltjes die aanvoelen als de Alpen, wel mooi tochtje trouwens door prachtig Gaasterland, aanbevelertje voor de zomermaanden als je vingers niet gekromd blijven staan als je afstapt. Denk nog steeds niet dat het mijn hobby wordt, vraag mij af als ik al die ingepakte sporters op trappers zie of zij er wel plezier aan hebben, kijken zo verbeten, volgens mij staat mijn gezicht net zo op pijnlijk. Toch doen, schijnt goed voor je te zijn, al zeggen mijn benen van niet, of nog niet dan. Zou het voor onze vleugelaars ook zo voelen, nog niet in conditie zijn en er wel van je verwacht wordt met een rotgang naar huis te vliegen.

De hele ploeg staat op weduwschap, oude, jaarlingen en laten, allemaal apart. Paar dagen nodig om de hele kliek op orde te krijgen, zoals ik dat wens. Niet alleen maar rondjes vliegen, of met rotgang laag over scheren, maar ook collectief landden en naar binnen wandelen als routineklusje. Niet nog een vracht tijd wachten, opschrikken, vlinderen zoals duivinnen kunnen. Zijn flinke ploegen van elk bijna 80 stel vleugels, de verdeeld zitten over 5 dofferhokken en 3 duivinnenhokken, eenmaal binnen de verdwaalden nog terug sjouwen, geen probleem zijn altijd enkelingen. Training leek al ergens op tenminste, niet op de tijd gekeken maar ging best wel lang, kwam steeds meer zon bij, zeker ook prettiger. Duivinnen kwamen in twee ploegen naar beneden, doffers eigenlijk hetzelfde, nog schrikkerig en twee die er nog veel langer over deden om de eindlanding in te zetten. Zullen nog middagen komen waar alles in de soep loopt, vooral in april, warmte geeft meer zelfvertrouwen, helemaal gek zijn ze niet natuurlijk, kansberekening van de kromsnavel.


Zondag 12 maart - De oosterse Horden staan aan de poort, en al bang? -

Alweer van dat lekkere weer, met koetjes en kalfjes beginnen weet je nog? Als het zo blijft de fiets maar oppompen en gaan op de banden deze week, wat stof van de spierbundels schudden. Zoals andere jaren mijn eigen seizoenvoorbereiding met een flinke afvalrace, zit alweer op het randje van een gezonde BMI, maar de conditie is wel naar zijn ouwe moer. Tot december op gympen door de Waren soort van rennen, daarna geen zin meer en winterslaap. Nadeel van het afvallen en afkicken is dat het herstellen van een avondje doorzakken ook wat harder binnenkomt, wat een wrak, eigen schuld natuurlijk, gaat weer over.

De eerste deelnemers voor de Algarve Golden race ook ontvangen, gaat al een flinke ploeg naar zonniger oorden, de toekomst van de duivensport of je het nou wilt zien of niet. Ja natuurlijk eigenbelang, heb inmiddels de Algarve Golden Race, Derby Arona Tenerife, Al Safa OLR, Nordseerennen en de Corabia Wintereditie in het assortiment, nog in onderhandeling voor nog een nieuwe groots opgezette race. Komen nog steeds veel races bij, let wel op voor sjacheraars, zitten veel in voor het snelle geld, dat je uiteraard nooit weer terug ziet. Vorig jaar was nog Oekraïner die maar bleef drammen om mij contactpersoon te maken, was verontwaardigd dat ik nee zei. Hoor ik op een beurs dat de duiven en transporter ontvoerd waren, ben je lekker mee, duiven weg, centen weg. Mijn stelregels is om eerst een keer zelf mee te doen en kijken hoe de logistiek in elkaar zit en dan besluiten om door te zetten. 

Toch vorig jaar ingetrapt in Thailand meedoen, uiteindelijk niet bij de goede race, weet je achteraf. Organisatorisch zit wel goed, informatievoorziening ging wel aardig, maar eenmaal aanwezig toch een nare bijsmaak aan over gehouden. Gelukkig was de race niet het hoofddoel, zijn geloof ik een uurtje zitten wachten op duiven, maar was de race al voorbij, ook voor die van mij. Had nog 5 duiven in de finale, maar er kwam op dag 2 pas een zo'n fladderaar van mij terug. Ik las maar steeds dat het daar zo zwaar is, dus fondduiven ingestuurd, fout. Er waren trouwens 2 races op dezelfde hokken, finale van 400km en een van 500km, wat ik niet helemaal begreep, en dom geweest om niet na te vragen. Achteraf blijkt dat de Europeanen, die al eerder hadden deelgenomen, meest in de 400km meededen, voor een wel veel kleinere pot met geld. Die race ging aan 100kmpu met inderdaad allemaal Europeanen die wonnen en de uitslag beheersten. In de 500km finale totaal ander beeld, gingen 80kmpu, nog altijd snel, maar een enkele Belg of Duitser in de top 100, rest allemaal Thais. Kun je denken, zal aan de afstand liggen, denk ik ook, maar dan de afstand rijden en niet vliegen. Wat ze doen is namelijk op het eind van de middag inkorven en met een bloedgang ineens naar de losplaats rijden en 's morgens eruit, geen rust, geen voer, geen water, schijnt ook dat ze onder de luis zaten, ook geen reclame. Kijk als dat daar de gewoonte is, hebben die gasten een voorsprong, die van ons zijn daar zeker niet op geselecteerd en heb je een natuurlijke achterstand. 

Het verloop was ook totaal anders, die van 400km waren in een half uur bijna allemaal terug. Van de 500km was nog geen kwart terug op dag één. Kijk de lokalen zullen zeggen prima verloop want zo gaat dat hier altijd, bergen, warm, allemaal randzaken die ze als zwaar aangeven. Ben ik niet mee eens. Het transport is gewoon zo slecht, geen hersteltijd, geen enkele rust, geen vocht, pure stress, dat breekt ze op en werkt niet in het voordeel van die van ons. Dat ik daar niet zou gaan winnen kan uiteraard altijd, maar van 500km niet thuiskomen, of maar 1 in dit geval, is niet echt logisch, als hun broertjes en zusje fluitend 1000km vliegen toch? Klopt dat ik niet tegen mijn verlies kan, hier alleen maar van geleerd, verkeerde duiven in verkeerde race, beter moeten laten informeren. Wel een mooie vakantie met mijn dochter gehad daar, vermoeiend dat toerist zijn, niet gewend, in de toekomst maar weer eens een ander project.     


Zaterdag 11 maart - Wot een waar net ju? -

Zo is dat even lekker, zon en voorjaarswarmte, wordt er helemaal blij van. Gister, vandaag en morgen verzamelen van de duiven voor het eerste transport van de Algarve Golden race, soort van gezellige drukte. Optimisme en positivisme bij de deelnemers, zeikerts doen niet mee aan OLracen, geen veer tussen te krijgen.

Zag al ergens op Facebook dat het Afdeling 10 bestuur zich weer eens teruggetrokken had, ook een toneelspel, gewoon afpersen van je eigen leden. Krijgen ze hun zin daar niet, dan treden ze af, best kinderachtig maar dat loop ik al een paar jaar te verkondigen. Het is niet ons bestuur, maar ken best wel aardig ploegje sportvrienden van die afdeling en ze leven daar onder een soort van zachte heelmeester onderdrukking. Sleutel is het vliegprogramma. Voorstel van de afdeling is later beginnen met jonge duiven en de natour eraf, dat in tegenstelling tot het nationale vliegprogramma. Zuid en Noord is het breekpunt, cultuurverschil binnen provinciegrenzen, angst als leidraad. Noord wil niet met Zuid vliegen, angst om te verliezen is groter dan de wil om te winnen, zeg maar anti Ermerveen, meer kan ik er niet van maken. Zonde om zoveel energie te verspillen aan een minderwaardigheidscomplex. Weglopen is nou eenmaal gemakkelijker dan de strijd aangaan.

Heb er al vaker over getikt, volgens mij kreeg ik vorig jaar of jaar ervoor een 'anonieme' mail die zich onder de naam 'Vredeveld' bij mij melde met de mededeling dat ik mij beter met Afdeling Friesland kon bemoeien in plaats van bij de buren over de schutting mee blèren. Nou, mij kun je niet meer aan het lachen brengen dan bij zo'n berichtgeving, hoe diep moet je zinken om achter een naam te verschuilen, puur IQ schoenmaat. Zoals zo vaak, in ieder geval heb ik een zenuwbaan geraakt op weg naar het verwijderen van de ontsteking.

Echte bestuurdersterreur dus bij de buren. Vorig jaar waren ze ook al opgestapt, toen ging het ook over Nors en Saus, was een succesvolle jaren '80 serie op TV, bij de buren wat minder enthousiast ontvangen. De 'sterke' broeders uit het Noorden willen de degens niet kruisen met het zuiden, vanwege te weinig kans op de overwinning, dat ligt aan de afstand en niet aan de kwaliteit duiven. Dit terwijl wij 'ernaast' vliegen en onze Noord Friezen de strijd wel aangaan. Ondertussen is het de ene keer Urk en de andere keer de Waldpieken die aan het langste eind trekken. Ben je zwakke broeder dan ligt het aan de ligging, sta je stevig in de klompen dat weet je dat kwaliteit de doorslag geeft, ja de woei heeft ook invloed maar is niet de hoofdoorzaak van winnen of verliezen. Kwaliteit heb je invloed op, leun je op zwakte dan ben je een geboren slachtoffer, niets meer niets minder, spiegeltje spiegeltje.

Had vorige week trouwens al de tactiek van het afdeling 10 bestuur vernomen, weinig verrassends, als ze hun zin niet krijgen stappen ze op. Nu doen ze er nog een sausje bovenop door te melden dat als er geen nieuw bestuur voor half april is, dat er niet gevlogen gaat worden. Hoezo afpersen van je eigen leden? Ze zoeken het maar uit, hun houding en gedrag bestuderen, voer voor artikelen, beetje veel zielig gedrag allemaal. Al eens bij onze oosterburen over de grens meegemaakt trouwens, letterlijk jankende bestuurders die dreigden op te stappen als ze hun zin niet kregen, nichts neues also. Wij stemmen volgende week gewoon de zwager van Auke en die Liwadder Olympiade ganger op de plaatsen waar ze horen, topspelers op bestjoersposities. 

Doe daarnaast stemmen en alle flauwekul over vliegprogrammas aan de kant, ieder jaar vergaderen en al 30 jaar hetzelfde programma, verspilde moeite.


Donderdag 9 maart - Ja, daar was ik weer

Vanmiddag dan eindelijk weer eens de zon gezien, gelijk de jaarlingen maar naar buiten, was er deze week maar weinig van gekomen. Zo wat zweven tussen winter en begin van het seizoen, mooie gelegenheid om wat te toeren, bakje hier, bakje daar. Ben het overzicht alweer wat kwijt, maar in ieder geval een rit naar Wommelgem ondernomen, studietour bij de absolute top van België op de dagfond. Nationale asduiven en Olympiade duiven door handen, een stel überklasse kwekers en de legendarische stamvader kunnen bestuderen. Vandaag nog een rit terug in de tijd, schitterende zwarten met ouderwetse ogen en een bouw waar in Ponderosa jaren het hok vol mee zat, ze zijn er nog wel, of ze nog echt in de tijd meekunnen op topniveau? Wel interessant om te zien en te weten dat ze er nog zijn. 

De deur tussen de jaarlingen en de laten open gezet, wat meer ruimte voor de jaarlingen zo en de laten kunnen aan hun nieuwe hokgenoten wennen. Denk komend weekend de geslachten te scheiden, de ouden zitten overigens al vanaf september apart, systeem dat toch al lang prima voor mij functioneert. Rust voor de duivinnen, ook bij de jaarlingen, wordt bij stijgen van de zon toch onrustiger met af en toe een ei. Wordt tijd om de grote ploeg op schema te zetten. Te vroeg? en waar baseer je dat op dan, je kent mijn systeem niet, maar je mag best hopen dat het niet loopt hoor.

Jongen nog maar, of toch al, twee keer buiten gehad, wil er wel bij zijn als ze hun eerste stappen zetten. Ze kunnen de hele dag een soort van buiten zitten, omgeving verkennen vanachter windbreekgaas. Veel belangrijker is om ze onder controle te hebben, mijn idee. Dit jaar alleen Myst en vloeibare vitamine B om en om in de drinkbak bij de jongen, minimalisme voor iemand die schoon drinkwater veel te schoon vindt. Kan het tegendeel niet bewijzen, zie het ook niet als doel, doe wat ik denk dat werkt, puur vanuit de praxis en een deel theorie. Bewijs jij het tegendeel maar eens, das heisst, met feiten.   

 


Zaterdag 4 maart - jagen, jagen -

Man, man vroeg uit bed, wordt niet mijn hobby, krijg je als je vroege afspraken maakt op de beurs. Niet al te slecht met goed weer onderweg, geeft gelijk goede sfeer. Was al druk, in de rij voor een duivenbeurs, zouden de serieuze massa die nog meedoet aan onze sport dan toch wat anders zijn dat de opgevers en amper inkorvers die we 'ledenachteruitgang' noemen? Tellen is een mooi vak, als je de voorwaarden wel vooraf bepaald. Optimisme ondersteunen met loze tellingen, zorgt alleen maar voor negatieve beeldvorming, halfvol halfleeg, ik zie er nog wel heil in, wat moet je met surrogaatleden en donateurs zonder aanwezigheid, stemrechtverheffing? Druk zat dus op de beurs, was er maar kort, toch als een hyperkonijn aan het rondrennen, handen schudden, beetje info verspreiden, duiven verzamelen voor de Algarve Golden race, en weer retour thuisplaat vanwege avondje skyboxen met de boys en duivenmaat uit het ooooosten, niet verkeerd.

360.000 per duif, het blijft een mooi streven..

Gister trouwens de vliegbrigade verplicht laten prikken, ook maar weer gedaan. Op de ochtend duif voor duif met de ouderwetse folikelmethode, veerjes trekken, de pokkenenting gedaan, in de mand en klaar voor het rondje met veearts en blonde jonge assistente, doet die slim. Na het weekend maar weer gas geven, op naar Barca.. 

 


Vrijdag 3 maart - Op Pipa -

https://www.pipa.be/nl/races/news/schrijf-je-nu-in-voor-de-vernieuwde-duitse-oneloftrace-internationales-nordseerennen


Donderdag 2 maart - Klassewerk -

Was weer een strijd maar weer zonder schade doorgekomen. Vanochtend nog een hokbezoek bij oude bekende, beetje blijven duiven studeren, dit was een stap terug in de tijd, vind ik leuk. Nog jagers van de oude soort waar ik in een ver verleden in combinatie mee speelde, was toen al een oud soort. We gingen die kruisen en wonderwel lukte het ook nog, lokaal en op rayonniveau dan. Staan nog wat hokbezoeken in de planning, kan net nog in de paar weken tussen einde veilingseizoen en begin vliegseizoen. Ogen open houden en niet blindstaren op eigen kunnen, je weet wel, behaalde resultaten uit het verleden..

Vanochtend gezien dat laat jong nummer 19 ook terug op de hokken was, zoals toch wel beetje verwacht mocht worden, maar de blauwbonte is voltooit verleden tijd, moet toch één de slechtste zijn. Bij hokkomst de oude duivinnen nog naar buiten voor een uurtje en ach doe es gek de oude doffers er achteraan. Dat bleek wat overmoedig want blijkbaar had de buurvrouw nog niet gewinkeld. Ze haalde een oude techniek uit het schap, de aanval inzetten laag over het hok knetteren als de ploeg de landding inzet. Dat ging zo een 2 tal uren door, na drie aanvallen hadden ze het gezien. De paniekknop ging op laag, paar kleine rondjes en doken naar beneden, ik zet dan de poorten helemaal open zodat ze sneller naar binnen kunnen, waren op één na binnen voordat de vierde aanval werd ingezet. Allemaal weer gelukt, aan tafel en verder alsof er niets gebeurt was, wel dorstig van de stress. Bedankt voor de intensieve training en op naar de volgende.

Welkom in niemandsland


Woensdag 1 maart - Wie heeft er aan de teller gezeten? -

Is het al maart? Paar weken nog en we gaan weer volle bak als ezels in de lucht staan kijken, mooi man. Ik heb alvast een voorsprong genomen, denk ik, met nationaal Urk vandaag op de kalender te zetten, zie stiekem achter jullie ruggen om, hoort zo schijnt het. Veel te mooi weer om de laten niet in te pakken voor een ritje door de kou, nog geen 10 graden. Op het open veld veel meer wind dan hier tussen de huizen, werd een pittige training die hun zichtbaar wat gedaan heeft. Om 13.15 uur los op de carpoolstrook, starten met zij wind en laatste stuk terug vol er tegenin, gaat de snelheid zeker niet verhogen. Om 14.11 uur terug boven de hokken in Nijemirdum, en twee nog onderweg. Eentje zie ik er nog wel terugkomen maar de zwakste broeder, zuster in dit geval, zal waarschijnlijk opgenomen worden in de natuur, kent haar eigen selectie. Ze hadden pak aardig uitgedaan, maar ik denk een waardevolle training, hoe ver moet je normaal rijden om ze een uur te laten vliegen, bedoel ik maar. Nu eerst rust en de officiele prik erin. Gaat de temperatuur verder omhoog, gaan ze weer op pad. Bij beide jaarlingploegen zitten doffers en duivinnen nog bij elkaar, denk ergens derde week maart de boel te splitsen, oudste jaarlingen denken af en toe al dat het pasen is, leuk voor de roeken of ander roofspul die gek op eieren zijn.

Gister carrace 2 op de Derby Arona Tenerife, toernooi nadert zijn hoogtepunt en ik ben één van de gelukkige met nog een stel vleugels in de strijd. Voor mij net zo spannend als een grote fondvlucht trouwens, voor beeldscherm en de uitslag live in beeld. De afstanden zijn niet zo spectaculair, alleen over open zee vliegen is een heel andere discipline, doe er een scheut eenhoksracen over en je bent net zo´n beginneling als alle andere deelnemers. Denk je het beter te weten, doe maar eens mee, ik daag je uit.  Gewoon meedoen, win je, hulde, verlies je, sssst. Maar nog 1 in de strijd dus, Frysian Falcon, was op de survival race een nachtje buiten blijven zitten maar ging gister net als de rest een stuk sneller. Ze hangt nog wel achterin het pakt, op twee derde van het totaal nog in de race, zegt weinig, maar zou ze ook liever voorin zien eerlijk gezegd. Wat het voor waarde heeft gehad kan ik je na de halve finale vertellen, als ze die doorstaat, twee keer over zee, zenuwpezerij kan ik je bevestigen.

Het aanleveren voor de Algarve Goldenrace begint ook alweer, zaterdag kun je op de beurs in Houten terecht van 10/12 uur, wil je nog meedoen, kan, als je maar aanmeld op buwaldaj@hotmail.com en ik reken ook op deelname van de ´Jan Ykema fanclub´ dast ut maar weetst..


26 februari - Er weer even inkomen -

Helemaal ontwent die tikkerij, duivenland heeft de ogen ook nog dicht, wordt pas echt wakker als de vluchten beginnen. De veilingssites moet het van de wintermaanden hebben, die mogen dan dik bezoekers verwelkomen. Wil nog niet echt lekker opschieten met het weer, had je laatjes vanochtend buiten, zon brak net even door, kreeg daardoor alweer voorzichtig het idee om vanmiddag met ze op pad te gaan. Niet veel later en alles trok weer dicht, nog maar even geduld dan. Ze vragen erom, zoeken naar nieuwe avonturen.

Vrijdag naar Kortrijk afgezakt voor wat ik de leukste beurs in duivenland vindt, Fugare. Heel ontspannen sfeer, en er wordt echt aan de bezoekers en uitstallers gedacht. Veel standhouders hebben een bierpomp of bieden pinten aan waardoor de klanten eenvoudigweg blijven hangen. Wordt de pint je niet aangeboden, dan kun je er gewoon om vragen, kijkt niemand je raar op aan, allemaal gratis. Kun je vanuit puriteins Nederland wel zeggen, ja stelletje zuiplappen, maar als je niets van klantenbinding kent, beter je kortzichtige gedachten voor je houden. Onze zuiderburen hebben een prima cultuur, staan heel anders in de wereld dan wij kaaskoppen, leven om te werken of werken om te leven is een andere inslag, veroordeel het niet, aanschouw en leer heb je meer aan. Gelukkig voor de organisatie mochten er bij uitzondering toch duiven op de beurs uitgestald worden, ook vogelgriep in Belgie, alleen voor de Belgen, Nederlanders moesten thuis blijven maar die kunnen hun jonge grut volgende week wel weer kwijt in Houten, niet dat er nou zoveel landgenoten komen, alleen de commerciëlen, kon maar weinig anderen ontdekken tussen het meest Vlaams en Franssprekende publiek. Kortrijk ook leuke binnenstad, al zijn in vergelijk met aantal jaren terug nog maar weinig kroegen open op de grote markt, heel apart. Denk dat de 'pop up' restaurants dichter bij het station daar debet aan zijn, al ben ik geen specialist natuurlijk. Verder nog wat te doen op de beurs? Beetje praten en ouwehoeren in de stands van de one loft races waar ik contactpersoon voor ben uiteraard. Kijken of er nog wat nieuws is, nieuwigheden komen, vooral je gezicht laten zien.

Vanochtend de eerste ronde jongen afgezet in het verbouwde jonge duivenhok. Aan de voorkant alle glas er uit laten halen en vervangen door windbreekgaas. Hok staat toch op Noordoosten en komt amper zon in aan de voorkant, dan maar kiezen voor meer zuurstof. Op het dak aan de achterkant, de zuidwestkant, grote plastic platen laten monteren in plaats van dakpannen om meer zonnewarmte naar binnen te krijgen. Het klimaat voelt gelijk een stuk aangenamer, was altijd een kil en koud hok, eind van de zomer ging het stinken, tijd voor verandering. Alle jongen één voor één door de handen, op zoek naar tekens van zwakte, maar hoefde nergens de ring van af te halen. Wat zeker is dat deze geen 91 punten op een tentoonstelling gaan halen, de bouw wordt er niet mooier op, mogelijk wel functioneler, veel belangrijker. Geen mooie ronde koppen, hele soepele ruggen, botten en veren, veel meer valt er niet te melden, maar snel naar buiten met het spul. Wordt nog een ronde gekweekt, meeste eieren liggen er alweer en dan maar eens kijken waar de teller blijft hangen. Het aantal kweekkoppels is aardig ingekort en maar met enkele nieuwelingen aangevuld. Liever het niveau kwaliteit ophogen dan grotere aantallen hopen en dromen. Hoef niet persé 100+ jonge duiven, pak in de zomer na het vliegen wel weer een ronde van de vliegers, in de winter weer wat te kijken.

Morgen maar weer wat zon graag

 


23 februari - De pennenveer afgestoft -

En heb je al zin aan het nieuwe seizoen? De pennenveer maar weer eens uit de kast gehaald, winterslaap uit de ogen gewreven, het bloed begint te kruipen nu de winter toch wel echt achter ons ligt. Eerst maar wat koetjes en kalfjes gebrabbel toch? Er is vandaag code oranje, storm op komst, dat KNMI volk is gek op zulke perioden, er gebeurt wat en laten we net doen of de wereld vergaat, wat moet je anders doen om je verder duffe kantoorbaan toch wat op te leuken, juist, mensen de schrik aanjagen en daarmee jezelf belangrijker maken dan het is. Storm is alleen belangrijk voor werkvolk dat er door benadeeld kan worden, vissers, hoogwerkers, bouwvakker, vrachtrijders en die kijken echt zelf wel vooraf op het weerbericht of ze maatregelen moeten nemen. Het grote paniek publiek zit toch veilig achter de kachel, praatstof bij de koffiemachine, luchtverplaatsing. Ik schijn een magneet te zijn voor code rood situaties, zoals die begin januari met ijzel, sneeuw en levensgevaarlijke situaties op de weg, onder de plichtplegingen bij de oosterburen kon ik niet uit. Met angst, beven en achterwielaandrijving toch die kant opgehobbelt naar de bijna rustigste beurs beleeft, men blijft liever thuis, snap ik, ik ook. 

Meer koetjes, kalfjes en duifjes, nieuws van in en om het huis dan maar, ondanks de voorspelde storm de laatjes weer naar buiten vanochtend, nee geen vroege ochtend, wordt mijn ding niet. Laat eerst de natuur maar wakker worden, de vroege vogel vangt de worm, of in de meer mij aansprekende versie, de vroege vogel is voer voor de kat. Ik laat graag hele volksstammen voorgaan op de weg, stof mijzelf af als de rest aan de koffie gaat, weet uit eigen ervaring als trafficpersoon en bewezen feiten dat voor 10 uur alleen handwerkers daadwerkelijk wat doen, de rest is bezig met van alles en nog wat niet meer productieve arbeid te doen heeft, noem het voorbereiding om jezelf beter te voelen. Ik was ook ooit onderdeel van die drommen, kijk er niet bij op, kijk er niet bij neer. 

Waar was ik, o ja de laatjes naar buiten in de storm, volgens mij vinden ze het prachtig, ik vind het vooral belangrijk voor hun opleiding, dit gaan ze immers ook meemaken ooit in het vliegseizoen. Late jongen is sinds paar jaar mijn nieuwe wintervermaak. Gekweekt na het oude duivenseizoen, meest jongen van talentvolle of bewezen vliegers, nieuw aangeschafte kwekers, probeersels van alles wat. Hun opleiding genieten ze in de wintermaanden, de ruigste tijd van het jaar met een paar actieve kromsnavels als trainers. Binnenhouden is geen optie, tenzij het zwaar onder nul is, de overlevingskansen balanceren dan in een wel heel negatieve verhouding in voordeel van de rover, eigen ervaring. Denk ook niet dat die snerende kou goed voor de luchtwegen is, dan zie je maar weinig van hun gevleugelde natuurbroeders in de lucht, die weten zelf wel wat goed is in survival, dus maar nadoen dan. Tot de temperatuur onder nul dook geen veer weg, daarna werd het wel vaker aftellen. Er zijn nu nog een 20 tal die inmiddels bij de eerste warmte van deze week in de mand en achter Lemmer, een 10km van huis, zijn geweest. Stelregel voor zo'n training is wel dat ze 's morgens eerst los zijn geweest, gekte uit de kop, lijkt wel aardig te werken. Ze hebben er vaak een uur voor nodig, dit keer een half uurtje tegen de wind in bikkelen. Conditie is wel in orde, die gekken trainen als euh, ja gekken dus. Zonder overdrijven soms uren uit beeld mooi weer of bewolkt maakt niet uit, alleen bij dichte mist en zware regen blijven ze dichterbij huis. Wat die in al die maanden meemaken, zouden een boek kunnen tikken of pikken in hun geval. Je kent ze er wel tussenuit, ook al zitten ze apart van de jaarlingen. Komt het door de kortere dagen of gebrek aan zomeruren, ze lijken op heel andere duiven dan die in het voorjaar geboren worden, wat overigens als tweejaarsen totaal verdwenen is, zal met de rui te maken hebben. Ik kijk er naar uit om ze in de container te zetten, van mij mag het morgen beginnen, als het weer goed is.

We zijn weer uit de pen, mooi toch? Mijn keuze om een tijdlang niets of amper wat van mij te laten lezen? Redenen genoeg, andere bezigheden in de wintermaanden in de duivensport en probeer zo in de zomermaanden tijd te creëren voor het vliegerij. Lukt niet altijd, komt zoals het komt, dan weer aanpoten dan weer perioden van lange rust, het hoort erbij, kwestie van wennen. Daarbij moet je de pen ook af en toe neerleggen. In tegenstelling tot de meeste krabbelaars met beperkt repertoire, wil ik liever niet al teveel in herhaling vallen, ga je zelf nog geloven dat je gelijkt hebt ook. Je ziet het bij enthousiastelingen, eerst al hun gal in een paar artikelen, daarna zichzelf herhalend blijkend dat ze toch niet zoveel te melden hebben en als laatste mijn artikelen beetje lopen te kopiëren, ben je lekker mee.  Toch weer van alles gebeurt in de winterperiode, genoeg om over te schrijven, dopingproblematiek, nieuwe organisatieopzet, voorzitterverkiezingen en het voorstel voor de nieuwe neutralisatieregels bij ochtendlossingen, een gedrocht mag ik er denk ik wel aan toevoegen. Een half sluitend systeem is geen systeem maar een nadeelcalculatie, of voordeel voor weinig en nadeel voor velen. Kom ik zeker op terug. Een beloning wordt omgezet naar een straf, een bijzondere prestatie door afgunst beoordeeld. Bij sommige onderdelen moet je woorden wel erg afwegen heb ik gemerkt, ook weinig zin in onfrisse gezichten die hun gal in je gezicht spuwen, haatdragende opmerkingen kan ik ook inmiddels deel twee van uitgeven, geef mijn koekie maar aan de woef. Kun je zeggen kijk die krasser is soft geworden, doe het dan maar lekker zelf, zegeningen doe ik niet aan, heb je niks aan, die van mij dan.

Wat denk je van de vogelgriepsituatie dan? Denk trouwens dat jullie het zwaar onderschatten wat er daadwerkelijk in de niet al te nabije toekomst gaat gebeuren. Wil je geen angst aanpraten, maar deze problematiek gaat zeker niet in het voordeel van de sport werken, ik verklaar mij nader. Afgelopen weekend werd een brief digitaal onder mijn neus geschoven waarin de Franse Bond aangeeft dat er zones zijn waar niet gelost, getransporteerd of over gevlogen mag worden, daar waar vogelgriep is gevonden uiteraard. Ik ken de exacte locaties niet, wel weet ik dat Zuid West Frankrijk tot tenminste mei gesloten is voor duivensport, maar duimen dat er geen gevallen meer gevonden worden. Natuurlijk hebben we er een mening over, de hele vogelgriep wordt overdreven, is er altijd geweest maar wordt nu op gelet, dieren in de natuur gaan nou eenmaal ook dood aan ziektes. De mens heeft er geen last van, maar er lopen hypochonders rond die van iedere bacterie een nieuwe aflevering van The Walking Dead zien. Die egofoben zetten alle alarmen aan. Genoeg gezondheidsambtenaren te vinden die zich net als weermannen bij weeralarmen, zeer belangrijk zien worden, over levens en bedrijven mogen besluiten, begeleiden tot de galg. Een blijkbaar maar half te reguleren situatie, waarbij bewezen is dat niets en niemand invloed heeft op de verspreiding, behalve de natuur. Het is niet in te dammen en van geen enkel verbod is te bewijzen of het de verspreiding tegenhoud, allemaal wassen neuzen om het publiek rustig te houden. Het is daarmee ook niet meer dan een wassen neus, die op epidemische grootte wordt uitgelicht in de pers, de wereld vergaat weer eens. Gelukkig wordt er in Nederland al wat soepeler mee omgegaan, ervaring leert, duiven mogen gewoon buiten, andere landen flippen totaal, de hele pluimvee industrie als slachtoffer van zichzelf, immers de rest van de wereld gooit de grenzen dicht ook slecht voor onze sport neem dat van mij aan. 

alleen de vogels vliegen van Oost naar West Berlijn...

 


Eind januari - Brusselse kelder kermis -

Gister dagje Olympiade gedaan, en eerlijk gezegd wat een enorme sof qua beurs. Prachtige omgeving hoor, indrukwekkende stad als je er nog nooit bent geweest, het Europese kantoor hoofdstedelijke straalt er aan alle kanten vanaf. Maar gaat het daar nou om, indruk maken? In het voorwoord van de KBDB in ieder geval wel, ze hadden voor Oostende kunnen kiezen maar kozen voor Brussel voor de omgeving, fout dus in mijn beleving. Auto op advies onder de grote markt geparkeerd, net het kopje bovengronds gestoken of we werden al verwelkomd door een stel Ieren die vroegen of wij wisten waar 'the show' was. Het duivendoosje van mijn reisgenoot verried onze bestemming. Zij wisten het gelukkig wel en al keuvelend over long distance racing kwamen we even later aan op de bestemming. Kaartje kopen voor €10 en dan de trap af richting ja hoe moet je het noemen, een beurshal in ieder geval niet. Strenge controle, kan ik prima mee leven, maar daarna kon het gevoel claustrofobie mij toch amper nog loslaten. Het schijnt dat net voordat wij aankwamen een enorme rij voor de ingang stond die maar amper naar binnen kon komen. Belgen in optima, ze gooien twee tafels in een trechtervorm en denken een sluitende controle te hebben gemaakt, ondertussen niet doorhebben dat ze een file aan ergernissen aan het creeeren zijn, de klachten waren niet van de lucht.

Mogelijk ben ik verwend door al meer dan 20 jaar beurshallen, maar dat was dit niet, wat een bijzondere omgeving om een duivenbeurs te houden. Noem mij een zeikerd maar dit was echt een duivenbeurs onwaardige omgeving. Zichzelf overschatte bobo's die ver van de industrie der duivensport afstaan moeten het geweldig of tenminste prima gevonden hebben. Maar inmiddels hebben de geluiden van de standhouders mij ook bereikt en die vinden dat ze zwaar voorgelogen zijn. De huur van € 150,- per vierkante meter, zeg maar 3x een normaal tarief, en doe daarbij een huur van €500,- voor wat internet in je stand voor 3 dagen, dan mag je best wat verwachten. Ik had echt meelij bij het aanzicht van de stands, die hun vracht op een kilometer van de plaats delict mochten parkeren en dan een vrachtrijder inhuren om het laatste stuk de stand laten verplaatsen. En dan de kelders nog dieper in, man wat een schijtomgeving, lage plafonds, benauwd, warm en toch maar twee soort van wat voor bedrijfshallen door moest gaan voor de industrie, niet om aan te zien. Veel meer 'voor de gelegenheid ingericht' dan een werkelijke beursruimte, ik kan het niet anders omschrijven. Qua bezoekers amper Vlaams gehoord, die hebben het echt wel links laten liggen, waren er geen buitenlanders geweest dan was de bond nu compleet failliet.  

Alsof we weggestopt waren voor de grote mensenwereld, zo voelde het echt. In vijf minuten kon je alles bezoeken, alles gezien, niets gemist, sorry maar je mag toch echt wel wat meer verwachten van een wereldbeurs als een Olympiade? Het meest grappige waren een Chinese stand waarbij geen mens kon zien wat nou eigenlijk de bedoeling was, ze verkochten niets, wat ze promoten was ook niet duidelijk, maar wel een enorm oppervlak. Eerst was er geen kip in die ruimte, totdat ze doorhadden dat het toch wel handig kon zijn om een bierpomp aan te zetten en de stand liep geleidelijk vol, nog steeds onduidelijk wat ze nou eigenlijk verkochten, nog steeds niet duidelijk. Organisatorisch denk ik dat ze een rode doek zijn voorgehouden, wat een verspilling.

Kijk een mooie goed ingerichte ruimte, zelfs ondergronds, is nix mis mee, maar als er schermen, kleden en zeilen voor nodig zijn om de werkelijkheid af te schermen, dan is er werkelijk iets goed mis. De ruimte voor catering, laag plafond, wat plantenbakken en statafels in een duistere omgeving met als enige licht wat raampjes op hoofdhoogte, voor de gelegenheid wat plantenbakken en eettafels geplaats waar normaal auto's geparkeerd staan, waar je eerder een sm-feest met zweepslagen verwacht, nee dank je wel. Dan nog €5 voor een pint vragen en het dubbele voor een voorverpakte wrap, dan is eerste klas oplichterij het eerste wat in mij opkomt, wat een stel gebakken luchtverkopers. Er zijn echt een paar bestuurder blind op eigen kunnen en oordelen nat gegaan, verkeerde plaats verkeerde tijd pur sang.

Ook nog stands 'gepropt' op wat normaal doorloopruimtes zijn van etage naar etage, direct naast de roltrappen. Totaal ongeschikt voor onze handel. Je kon de ongemakkelijkheid van de gezichten aflezen, alsof de punnikclub zich moest profileren bij een eredivisieclub, geen gezicht. Dit evenement heeft de KBDB een slordige 5 ton gekost, maar ik kon het er niet aan afzien, denk overigens dat het merendeel van de kosten in de plechtigheden en verblijf van bobo's en andere afgevaardigden plus de gala aangelegenheden zitten. Aan de beurs kon ik het niet afzien, man man wat een drama. Owja, de uitstalling van de duiven, want daar gaat het toch om op een duiven olympiade? Nou die stonden een verdieping hoger, weggestopt in een nog nauwere ruimte, waar je met 2 man achter elkaar niet kon staan, belachelijke omgeving, werkelijk een afgang zoals de rest van de uitstalling. Al met al een vreselijke teleurstelling in de bakermat van de duivensport. Ben je organisator geweest van dit geheel, dan leef je heel ver van de werkelijkheid. Hoeveel anders had het gekund, start maar eens betaalbare ruimte voor de industrie in plaats van ze te behandelen als de vijanden van de sport. Zonder stands is er helemaal niets behalve een tentoonstelling, zouden organisatoren zich dat wel eens realiseren?

Wat een totaal gemiste kans. Het kan zoveel gemakkelijker met een eenvoudige halruimte, gelijkvloers, overzichtelijk, normale betaalbare catering, goed bereikbaar, voldoende parkeerruimte voor bezoekers en industrie en je bent klaar. Zo moeilijk is het niet, de gasten moeten het feest toch maken, maar als je pak niet past ben je alleen nog met het pak bezig en wordt het nooit een feest. Schijnt dat de vervoerders bij het invoeren en uitvoeren van de Olympiade duiven nogal in de problemen kwamen met de FAVV, de Belgische uitgave van de NVWA, lieten gewoon uren wachten voordat ze eindelijk op transport mochten, papieren niet goed voorbereid, het had zo anders gekund.

Snel vergeten dit drama, wat een afgang voor de KBDB, let wel, de bestuurders zijn er met open ogen ingegaan. Besturen is wat anders dan leiding geven, gaan de meesten toch op stuk. Een internationaal interessant evenement organiseren is toch heel wat anders dan je clubavond, denken dat je eigen wereld de wereld is, toch wat anders.


 

StatCounter - Free Web Tracker and Counter