We gaan weer los

WE GAAN WEER LOS

 

 




Maandag 19 maart - Finale Corabia Winter edition -

Afgelopen zaterdag konden we allemaal getuige zijn van de finale van de Corabia Winter edition. Was het vorig jaar een rugwind die de finalisten met flinke snelheid terug naar de bergen van Almunecar wist te sturen, hoe veel anders was deze finale. De windkaarten gaven aan dat er rekening moest worden gehouden met een pittige strijd tegen de elementen, zachte kopwind over de hele vlieglijn, temperaturen ruim boven de 20 graden en een helder blauwe lucht. De tweede editie van deze winter eenhoksrace werd gehouden aan de Costa del Sol, Spanje, waar de hokken gesitueerd zijn op een berghelling nabij het toeristenstadje Almunecar. De rit naar de hokken is al een avontuur op zich, steile berghelling met af en toe als bescherming een niet al te stevig uitziend hekwerk. De chauffeur nam overigens lachend de bergklim, zag er het gevaar niet meer van. Eenmaal bij de hokken een adembenemend uitzicht op de bergtoppen en diepe dalen, met de warme voorjaarszon op de huid prima te doen. Het insturen van de deelnemende duiven vind plaats in de maanden juni tot eind oktober. Vaak een prima periode om zomerjongen te testen van de betere koppels en mogelijk nieuwe testkoppels. Immers de eigen hokken zijn vaak al bevolkt en wat te doen met de ronde jongen die zo mooi opkomt in de zomermaanden? Voor de wintermaanden een prima belevenis, of een mooie aanloop naar het nieuwe seizoen, duivensport het hele jaar door. De finale bezoeken in combinatie met een korte of lange vakantie in de zon, samen met een internationaal gezelschap duivenbroeders, is vaak een leuke combinatie. Om 7.30 uur lokale tijd gingen de manden open in de omgeving van Lissabon, voor de thuisreis richting zuid oost, over goed 500 kilometer naar de thuishokken in Spanje. Gezien het weer werd rekening gehouden met een lange zit, tot de stilte om 15.54 uur werd doorbroken door de aankomst en rondjes van een tweetal finalisten. De 18/883 van Hok Reijnen Bolten wist al eerste van het tweetal de antenne over te lopen en daarmee ging voor de tweede keer op rij de overwinning richting Alphen, een geweldige prestatie. In de ook al zware halve finale wist het blauwe duivinnetje al een mooie 20e plaats te veroveren, en op de trainingsvluchten al vijf keer in de top 100 te plaatsten. Haar afstamming laat een flinke portie eenhokrace prestaties zien behaald op verschillende races, wat haar zeker geholpen heeft voor dit metier. Het tweetal had met een gemiddelde snelheid van 1125 mpm een voorsprong opgebouwd van een uur en twintig minuten om nog maar eens de zwaarte van deze race aan te geven. Na dag één was de teller blijven staan op zeven aankomsten, de volgende ochtend wisten nog eens acht rood wit blauwe vaandeldragers zich in de top 50 en het prijzengeld te plaatsen. Onze landgenoten zijn terug te vinden op de plaatsen: 1 Hok M. Reijnen-Bolton 20 Hok M. Reijnen-Bolton 25 Caspar Lurvink 28 Hok M. Reijnen-Bolton 30 Dr. Henk De Weerd Pigeons 33 De Rynstroom 41 Hok M. Reijnen-Bolton 43 Bert Ploeg 50 Gebr. Kool & Van Gelder 55 Gebr. Kool & Van Gelder 58 De Rynstroom 64 Team Joeperella 65 Huig Van Duijn 70 Comb. Schalen-van der Zhek 75 Ricky Loft NL 76 Visser-Meijboom 77 Team Hennie & Arie Voskuil 78 Hok M. Reijnen-Bolton 81 Comb. P & S Verbeek De volgende editie van de Corabia Winter Edition wordt waarschijnlijk op een nieuwe locatie gehouden. Het berggebied zal worden verlaten en in westelijke richting, nabij de Spaans - Portugese grens, zullen nieuwe hokken worden opgetrokken. Hierbij zal gekozen worden voor raceparcours vergelijkbaar met de zomer eenhoksraces gehouden aan de zuidkust van Portugal. Jullie worden uiteraard op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen rond deze winter eenhoksrace.


Maandag 11 maart - Westland uit, prima te doen -

Net de ouden op de storm gezet, prachtig trainen voor ze op windkracht 7. Een formule 1 courier wil toch ook zo hard mogelijk door de bochten jagen, zal bij deze snelheidswezens wel niet anders zijn. Zo'n wind heeft mij nog niet tegengehouden om ze te laten jakkeren, zelf ook mijn rondje gedaan op de bijna versleten sloffen. Volle bak tegen de wind in op de eerste kilometer, ergens gaat het voor je werken, wel fris om de neus. Jongen staan ook al hoog in de lucht, hoefde ze daar niet eens voor op te jagen, dat deden anderen al voor mij. Het balonnenfeest wordt wat verstoord door de harde wind, gelukkig zijn ze in onze gemeente nog niet verboden. Zodra het eerste setje verdwenen was, kon dezelfde middag de ring van een jong afhalen, lag met open hals voor het hok. Ik blijf er niet meer bij wachten en tellen al helemaal niet aan de orde, ga je niet vrolijker van worden. Nog een uit de klauwen kunnen redden, is wel letterlijk gescalpeerd, zou het niet verkeerd doen op een sierduif tentoonstelling. Is wel hersteld, jodium doet wonderen, hopelijk groeit het pak weer dicht, geen gezicht dit. Zondagochtend dikke regen en naar buiten, denk dan gaan ze ook niet op de vleugels, even rustig bijkomen. Dat ging prima, zou ze bijna binnenhalen, tot de Berner Senner van de buren ineens vol enthousiasme om de hoek komt stuiven en al het jonge spul achterna blaft. Denk dat het jonkie welke voor het eerst mee naar buiten ging verloren gegaan is. Heb ergens besloten om rustig te blijven ademhalen en nemen zoals het is, er over schrijven is nog wat anders dan tekeer gaan en een ander zijn dag te vernielen. Krijg ik nou een lintje? Komt het gevaar niet van boven, dan wel van beneden of kruipt door naden, heb je weer wat te doen, strijd tegen de natuur, is onze hobby toch? Nog maar even blijven ringen, al zit ik niet op een bepaald aantal te wachten, wil op gegeven moment stoppen met bijzetten, heeft toch geen nut. Zeker nu het jonge duivenseizoen zo vroeg van start gaat. Kan best op de tweede tour wachten, alleen is het voor mij ook echt wel klaar, ga dan liever bij anderen kijken. Zeker omdat er voor mij toch niets te winnen valt zodra het augustus is, dan kijk ik alweer uit naar de finales van eenhoksraces, het jaar rond duivensport, als er wat te winnen valt. Komend weekend de eerste finale van de winterraces, Corabia Winter edition aan de zuidkust van Spanje. Race vanuit Lissabon over 500 kilometer, en over twee weken de finale van de Derby Arona Tenerife, de strijd over de open zee van bijna 300 kilometer. Dan knipperen met de ogen en we zijn begonnen met het nieuwe vliegseizoen. Zal nog niet met de ouden zijn, wel de groene ringen brigade, oude- en late jaarlingen. Vorige week de deur tussen beide ploegen geopend en ze lijken elkaar wel leuk te vinden, allemaal enthousiasme en leven in de brouwerij. Late doffertjes zien ineens allemaal jalouziebakken als nieuw domein, net even anders dan op schapjes zitten, stuk interessanter voor hun ego. Laat ze nog een paar weken zo bij elkaar zitten, scheelt ook met buiten laten, trainen. Mochten de eieren om de oren blijven vliegen, dan gaan ze wel apart en op weduwschap. Voor je beeld, doffers in een hok met jonge duiven jalouzie kasten, duivinnen op schapjes, geen vaste koppels of nesten vooraf, dus op de deur spelen. In het begin van het jaar bakken ze er niks van, en in juni lijkt ineens de knop om te gaan, precies op tijd. Waar ze naartoe gaan zie ik vanzelf, het is nog maar maart. Ben al omgeschakeld met voeren, hun ontbijt is Start en als avondmaal Athletic op het menu. Je kan ook gaan mengen natuurlijk, of het natuurlijk is wat anders. De ouden nog tot in april aan de Rust, voelen prima aan en de duivinnen trainden er al als gekken op vanmiddag. Rustig nog steeds de trainingsuren opbouwen, nog niet meer dan twee keer per week naar buiten, de boel kan kapot. De hele vliegploeg trouwens op het moment aan de twee keer per jaar geplande 'myst kuur' worden ze mooi schoon van. Ze lijken het wel graag te drinken, gaat sneller op dan schoon drinkwater, heb er niet echt een verklaring voor, dat ze het proeven betwijfel ik, herkauwen zit er niet in en als een connaisseur een wijn slurpen heb ik ze ook nog nooit zien doen, jij wel dan? Afgelopen zaterdag nog in een forum in het Westland gezeten, best leuk en veel discussie, wel de gangbare onderwerpen. De meeste discussiepunten leven overal in het land, durf het gerust over de grens te trekken, het gaat over grenzen, we vliegen niet in hetzelfde stadion dus zal het wel zo blijven. Doe dan mee aan eenhoksraces, ben je van die discussie af, al je het kunt veroorloven uiteraard. Gezin eerst, dan dat gefladder maar. Voordeel van zo'n middag is wel dat je ogen open houdt voor wat er leeft, waar het echt zeer doet, waar de verbetering zou kunnen zitten, of overal oplossingen voor zijn behoorlijk twijfelachtig. Er zitten nogal wat beperkingen op de lijn, Peet zei het wel treffend, het maakt niet uit wat ze verzinnen, beleef het achterhuis, pakt niemand van je af. Denk erover dat ook maar te gaan doen, wel lastig en gaat steeds beter af. Laat de temperatuur maar weer wat stijgen, de ligstoel staat al klaar, of ligt een ligstoel? In ieder geval, op naar de zon, olé


Maandag 4 maart - Houten kaken -

Ja ja allemaal enorm druk geweest zal het op vele sites klinken. Allemaal voor zaterdag twaalf uur de veren uitverkocht, alle producten eind van middag in tassen verdwenen, beetje overdreven. Zondagochtend zelf maar eens een rondje stands gedaan, was nog genoeg, als het je blij maakt om anders te melden, mooi zo blijven doen dan. Dit jaar een stuk fitter naar de beurs gegaan dan bij de vorige editie, ging gelijk een stuk beter al is dat wel een klapdeurlogica. Op vrijdagmiddag rondje rennen tegen de wind, vroeg de snaveltjes toe, fris aan de start en tot mijn verbazing bij binnenkomst bleek het publiek al binnen te lopen. Dacht toch echt gelezen te hebben dat we om negen uur los zouden gaan, bleek voor verschillend standvolk toch niet helemaal duidelijk. Hoorde dat ze volgend jaar zelfs op vrijdagavond open willen gaan, wat gaat dat opleveren dan behalve voor de kassa van de organisator en de hal eigenaar? We sjuche it wol. De week vooraf geweldig weer tot de donderdag, met de laatjes toch een drietal keren op de carpoolstrook voor einde polder kunnen lossen, steeds een uur nodig om over de finish te gaan. Dan hoef je niet verder te rijden toch? Donderdag was een mist-dag, net na de middag kwam de gele bol toch nog door, nergens meer dan 5 kilometer zicht, en toch niet kunnen laten om de laten nog een keer in te pakken. Zicht werd niet beter, toch doorgereden en gelost. Bij terugkeer was het wolkendek alweer helemaal gesloten, het zicht werd beperkter en mijn zin een stuk minder, zal het toch niet verneuzeld hebben? Toch wat schichtig om mij heen kijkend, maar gaan bakken poetsen tot de schaduwen boven de hokken verschenen, even uitblazen, weer een uur op de kilometerteller erbij kunnen noteren, wie doet ze wat? Vandaag de oude jaarlingen samen met de laten op de middag naar buiten en de tussendeur een paar weken open. Kunnen ze mooi aan elkaar wennen, wie weet bloeit er nog wat op. Mogelijk gaan ze zo de eerste vluchten wel de grote mand in, tot de oude op weduwschap gaan, duurt nog wel even. Andere optie is om ze na een week of twee op een soort van weduwschap te zetten en dan gelijk op systeem. Kunnen de laten nog paar keer naar het eiland om het kompas recht te buigen. Het omschakelen met voer staat ook in de planning, de oudere jaarlingen van de rust af en de laten van de superkweek af, op naar half/half Start met Athletic, kun je prima de eerste korte vluchtjes doorkomen. Ligt eraan wat je doel later in het jaar is. Terug naar de beurs, nog herhalen dat het druk was? Wel jammer voor de orakels die de sport liever vandaag dan morgen zien verdwijnen, welke belangen zouden ze daarbij hebben? Kan mij wel wat bedenken, al weet ik niet of het verstandig is om erover te beginnen, denk dat degenen die er belang bij hebben precies weten waar het over gaat. Op de voorjaarsbeurs zie je het volk dat wel doorgaat, beter daar op focussen dan degenen die toch tussen nu en een paar jaar de brui eraan geven, een reden tot stoppen is er altijd wel te vinden. Jammer dat de doemsprekers zoveel aandacht krijgen, niet geheel verrassend nu de wolven hun herintreden doen, inhaken en meehuilen maar. Weinig van de negativiteit te merken in onze geel blauwe stand, geen minuut de kaken op elkaar kunnen houden. De ene succes dit jaar draaide zich om, de volgende stond klaar. Heb ik je niet kunnen spreken en je stond wel in de rij, wel jammer uiteraard. Had gedacht dat het op de zondag wel eens stil zou vallen, ging ook niet gebeuren. Op gegeven moment kreeg ik het woord mariadistel zaad niet meer langs mijn huig, hoe vaak moet je iets zeggen waardoor je er vervreemd van lijkt te raken? Als je luistert zijn veel zoekende naar juist een structuur, zo weinig mogelijk complex, wel compleet en gebouwd om wedstrijdvliegen, alles met een reden. Systeem, systeem en doe nog maar eens systeem. Nederlanders zijn in ieder geval op beurzen heel veel anders dan onze buren uit het zuiden, oosten en westen, vandaar ook waarschijnlijk dat het bij de voerstalen vrijwel constant bezet was. Hier wordt recht uit gevraagd hoe vooruit te komen, de bevestiging gezocht. Daar waar over de grens toch een drempel lijkt te zitten om naar voren te komen en vragen om advies. Denk te weten wat verstandiger is, beter vragen hoe je kunt zwemmen dan kopje onder en een ander de schuld geven. Vragen, blijven vragen en doorvragen, ook beter voor mij. Van vragen leer je, praten is alleen maar herhalen wat je al wist, wat een Delfts-blauw tegeltje wijsheid hé? Was zondag ineens veel blauw op de vloer, bleken alweer een zestal rollers actief geweest te zijn. Op twee vorige beurzen waren collega's al aan de beurt helaas, kan je hele weekend verknoeien kan ik je melden. Ze zijn zo gehaaid, afleiden, drukken en je voelt er niks van, door schade en schande, of ik er wijs van geworden ben moet nog blijken. Krijg nog niet echt de tijd om op adem te komen, het beursseizoen nu wel achter de rug, stap één naar het vliegseizoen. Eerst nog op naar de finales van de Corabia Winter editie en Derby Arona Tenerife, de spanning stijgt enorm, eerst maar eens vleugels plaatsen in de finale. Maar niet te snel juichen, het is niet allemaal altijd maar logica, kan ik over meespreken. Eerst nog maar een flink stel kruisjes slaan. Klappen voor een ander is prima uiteraard, wel een stuk leuker om ook te kunnen juichen voor je eigen haggie. Best te doen hoor die reizen naar het zuiden van Europa, een paar dagen structureel zon op de pan graag, niet geheel verrassend toch? Voor de korte broek maakt het niet uit. Na de laatste finale op de eilanden gelijk omschakelen naar de start van het vliegseizoen. Nog iets met vliegende tijd, onze sport, hobby of heilig vuur.. vooral geniet ervan


Maandag 25 februari - Laat de zon in je tuin -

Moeten we het nog over het weer hebben? Zonnebrand kan alweer uit de koffer gehaald worden, tenminste als je graag buiten bent. Ik ben al aardig aan het poltsje judjen geweest, mijn zomerhobby, normaal het tijdverdrijf tijdens het wachten op de vliegenisten. Wat gemixte gevoelens met dit weer, waarom? De late jongen zijn inmiddels in vier sprongen op Urk beland, en weer in goed orde terug op het thuisfront beland. De eerste keer net achter Lemmer ging best hobbelig, vanaf Nationaal Creil waren ze mij al voor, zaten in de tuin te wachten. Zondagmiddag na een ochtend flink buffelen de ploeg ingepakt richting de carpoolstrook van het vissersdorp aan de A6. Duurde wel even, was natuurlijk ook een hele sprong, had het idee dat ze met de oostenwind op tienertoer richting west Friesland waren gegaan. Heb alleen de schaduwen zien aankomen, gemist uit welke richting ze kwamen. Ze leken in één ploeg te zijn gekomen, misten toch een viertal op het apél, heb de laatste niet afgewacht, vanochtend telraam erbij de ploeg was weer compleet. Dan begint de dag leuk toch. Als de agenda en het weer het toelaat, zullen ze nog een paar keer richting de carpoolstrook gaan, verderop lijkt mij geen meerwaarde. Zien of we die vitessemannen nog wat bang kunnen maken, denk dat ik inmiddels een flinke voorsprong op ze heb opgebouwd... niet al te serieus nemen. Dit hebben ze maar alvast in de vleugels, en dat eind februari. Vandaag een stuk spannender, en niets gezien of gehoord, alleen maar achteraf waargenomen. Er zijn spoken aan het jagen, oude duivinnen los, geen paniek gezien of alarmen gehoord, toch mist er een oude duivin en bij binnenkomst nog een paar. Na het rondje rennen door de Waren toch nog maar een keer naar de hokken gereden, oude miste nog steeds, de andere ploeg vrouwen wel weer compleet. Hok oudste weduwnaar Vidal miste ook toen ik wegreed, zat later wel tussen de duivinnen, halve staart eruit. Pech en geluk zitten heel dicht bij elkaar. Had ik al eens verteld dat ik graag zo nu en dan pech heb? Betekend dat je voor de rest toch veel geluk hebt toch? Heel voorzichtig met de jongen, je moet er even bij blijven, tot een bezoeker zijn neus voor de ingang plaatst en de hele boel op de vleugels gaat, de eerste missen alweer, wordt ik niet vrolijk van. De tweede ronde is alweer aan het uitkomen, selecteren gaat ook gewoon door, geen tijd besteden aan koppels die het af laten weten, nieuw kweekmateriaal staat klaar om in te vallen. Zijn al mooi wat zomerjongen ingepast in de kweekstal, had ik al eens? Juist ja, de boel jong houden, vooral ook daar. Kijk maar eens na waar je beste uitkomen, oudere of jongere kweekparen, zou er een houdbaarheidsdatum aan zitten dan? Volg de logica en verspil niet teveel tijd aan negatieve afwijkingen, of positieve uitzonderingen. Vorige week nog op audiëntie bij Hugo, was alweer een paar jaar geleden. Natuurlijk de ontwikkelingen op afstand gevolgd, zien wie er doorbreken en wie niet. Vragen en doorvragen, systemen, soorten, ervaringen. Toen de rest van het publiek achter de heg verdwenen was de drie internationale winnaars vanuit Catatonie door de handen gekregen. Altijd interessant, en mooi om te zien dat ze al op korte termijn zo sterk vererven, zal wel geen toeval zijn, indien onder het juiste management. Drie verschillende typen met een overeenkomst, hele ranke lijven terwijl het alle drie doffers zijn. De Franse op de dag winnaar, een model om niet snel te vergeten, ouderwetse vleugelhouding die je, lees ik, eigenlijk niet meer verwacht in de moderne duivensport. Veel vleugel, weinig om het lijf, amper vast te houden, de combinatie zeer effectief. Ook de laatste winnaar van vorig jaar, net twee weken verkast, één brok dynamiet, wil van alles maar niet vastgehouden worden. Ook amper lichaam, handje nog niet eens vol, noem het lege ogen die wel dwars door alles heen kijken, er moet toch iets geweest zijn wat hem voor alle anderen thuis liet komen onder zware omstandigheden. Ze zitten weer onder mijn pan, en maar weer vergelijken, machtig mooi. Komend weekend de voorjaarsbeurs in Houten, voor ons de meest drukke. Vorig jaar bijna een kaakspierblessure overgehouden van al de vragen en adviezen, wees welkom vooral. Vorig jaar niet al te fit die kant opgegaan, mannengriep meen ik, dan is het een stuk minder leuk kan ik je melden. Zag net dat de zool van mijn rensloffen rond de tenen bijna versleten zijn, de sokken aan de bovenkant bijna doorprikt, tijd voor nieuwe wondersloffen, je zou er een stripboek van kunnen maken. Blijft grappig om andere tikkers te lezen, vooral die tegen de vooruitgang ingaan. Zogenaamd de toekomst willen redden, om vervolgens vast te klampen aan conservatisme. De ingeslagen vernieuwing afkeuren, de nadelen van verandering opnoemen. Vasthouden aan het spuitjesmodel, het was vroeger toch zoveel gezelliger.. Zeker, daarom liepen de lokalen leeg toch? Zo gemakkelijk om je publiek naar de zin te maken, allemaal vrienden. Vooral bij degenen die zich aan het zinkende schip vastklampen, koudwatervrees of niet durven zwemmen. Wat denk je zelf nog te kunnen verbeteren dan en waarom had je dat nog niet gedaan, welke garanties kun je overleggen? Nog veel te tikken, specht complex.. Onze Piet had veel eerder moeten verkassen naar Max, april in februari, lekker toch?


Maandag 18 februari - Beetje moe -

Na het weekendje Fugare eerst maar eens wat aandacht voor de eigen kolonie vandaag. De jongen lijken klaar voor hun sprong in het diepe, als het weer het toelaat morgen maar eens kijken wat ze van de grote boze wereld vinden. De laten vanochtend vroeg op de vleugels, prachtig weer en nog wel bibberig fris. Ze gingen uit beeld, alleen doet de warmte en het stijgen van de leeftijd bij hun de hormonen ook al aardig opleven. Denk na een half uurtje kwamen de eerste koppeltjes al naar beneden voor een partijtje spelen in het fietsenhok. Dus tijd om ze binnenkort maar uit elkaar te halen. Eerst nog een paar keer de baan op, vanmiddag voor de tweede keer achter de Lemmer. Bij deze temperatuur gelijk gebruik van maken, het lijkt april, al kan die een stuk kouder zijn. Een paar kilometer verder dan vorige week en ze leken het een stuk beter te begrijpen. Had ik al vermeld dat bij de eerste keer vorige week, na twee dagen er zomaar twee voor de plank zaten. De dag er tussen was koud en grijs, dag drie wel warm en zon en hatseflats daar waren ze. Mooi wat geleerd al twijfel ik aan de leerkunsten van het zwart witpennetje. Vandaag maar bevestigen op training twee. Direct na de lossing waren ze gelijk uit beeld, tenminste de manden in de auto en ik zag ze niet meer. Had ze ver na mij terug verwacht, twee stoplichten hielden mij wat op, bij het afslaan van het Wytlandsdykje vlogen ze mij voorbij, als één ploeg. Ze lijken het toch wel snel te hebben opgepakt, mooi of wat. Met voorkennis, het zwart witpennetje zat er niet bij, kunnen inzetten of ze nog terugkomt en hoe lang ze er deze keer over doet. Nog wat over de beurs dan? Ben je al eens op de Fugare beurs in Kortrijk geweest? Kan het mij amper voorstellen want daar komen echt maar weinig landgenoten, en het is toch echt wel een leuke beurs, de enige waar je gratis vol kan laten gooien op vele stands, moet wel je hobby zijn natuurlijk. Feest moet je er zelf van maken uiteraard. Ik meen dat er zaterdag een 8000 bezoekers waren, weer was ook prima, was ook wat de angst dat het volk daarom zou wegblijven, niet echt dus. Nadeel is de volle zon die naar binnen tokkelt en de kachels die daar volop blazen, sta je al snel in je hemd. In sommige stands is het echt feest van ochtend tot laat, heel laat, in de middag. Heb er geen probleem mee als ik maar niet mee hoef te doen, liever fit voor de volgende dag. Ambiance is prima, mensen oprecht geïnteresseerd, en ik had beter mijn cursus Frans moeten afmaken dan wel doorzetten. Volzinnen zitten er nog niet in, of dat ooit nog wat wordt. De top van de zuiderburen is compleet aanwezig, wil je contact maken moet je er wel zijn, wel zo handig, het is net werken. Nog zo iets, een noviteit van het hotel, mij net iets te vooruitstrevend. Gelukkig bij het ontbijt frisse lucht en de geur van koffie. En dan, in de avonduren om ambiance te creëren, een geautomatiseerde verdeling van etherische oliën door de ontvangstruimte, kun je de geur van net geopende luiers voor je halen, nou die dus, meine Gute wat een stank. Cultuur snuiven 2.0 stel ik mij toch iets heel anders bij voor. Alle vliegenisten op de vleugels gehad vandaag, zonder problemen, wel tenminste tot als laatste de oude weduwnaars naar buiten gingen. Volgens mij stond ze ook nog niet helemaal op scherp, toch getuige kunnen zijn dat mevrouw kromsnavel ook nog steeds in het land is. Ze zou landen op het kweekhok, wat een groot gevaarte is dat toch ook. Ze leek zelf ook nog stijf in de vlerken, prima, al zorgde het wel voor onrust en nog twee op de loop toen ik richting huis ging. De spieren van de doffers zichtbaar ook nog verre van op peil, manier van vliegen als ouden mannen over het hek, stijfheid blijheid.


Dinsdag 12 februari - Overloop -

Soms heb je weken waar je alleen in de herhaalstand nog wat op papier krijgt, en soms weet je van gekkigheid niet waar je moet beginnen en vooral eindigen. Schijnt dat het drukte wordt genoemd, rustig blijven ademen is mij wel eens geadviseerd. Komend weekend naar de beurs in Kortrijk, Fugare. Een beetje een tussenbeide beurs in positieve zin, wel een heel commerciële voor de netwerkerij. Niet echt de voorjaarsbeurs omdat er nog maar weinig jongen aangeboden worden en te klein om te vergelijken met een Olympiade. Voor de zuiderburen wel al vlot de hoofdbeurs van het winterseizoen geworden. Op hun nationale dagen komen werkelijk alleen nog degenen die ereblik mogen komen afhalen, is zeker geen vergelijk met een beurs. Mooi zo laten. Afgelopen twee weekenden dus thuis kunnen doorbrengen, na-jaa in ieder geval gedeeltelijk. Als je nog wat hand en spandiensten voor klanten kunt doen, kan ik toch niet laten. Weer was er ook naar, dan beter zo. Nog even door die gifwolk gereden, dat was verre van prettig, je kunt geen kant op. Vorige week nog op hok bezoek bij Astére, gele zakken voerder en een bekendheid in het Oost Vlaamse. Speelt een eigen systeem met voornamelijk weduwen die wekelijks 450 - 600 km voor de kiezen krijgen, dan is toch net even anders dan hier. Op zo'n systeem moet je flink aanpassen, blijkbaar korter trainen, en het systeem boven het individu, waar het individu wel uit naar voren komt. Verder bittere eenvoud en toch vooral kleine handigheden. Een omgekeerde bloempot in iedere nestbak waarop de thuiskomende weduwen eerst rustig op kunnen bijkomen voordat een enthousiaste partner haar het hof maakt. Eerst goed eten en drinken, daarna de romantiek. Een roulatie systeem waarbij binnenkomst in het hok met bakken gegeten wordt, maar de bakken achter een schuifdeur blijven. Ze moeten wel iedere week de mand in, met flinke uren op de teller, anders lopen ze gelijk aan. Het type duif nog mooi kunnen bestuderen voor juist die vluchten en in die omgeving, ben er al vaker geweest, op zoek naar de overeenkomsten van de beteren, blijven leren, met ogen open. Eerder die week voor een update bij Piet op de koffie, mooi op de ontwikkeling na zijn herstart te volgen. Een andere discipline, andere omgeving, wel ook een gele zakken voerder met uiteraard zijn eigen korrel. Bij een vorig bezoek al wat delen van zijn systeem opgevangen en wilde er nu eens wat dieper op ingaan, ook een heel eigen methodiek. Gas intrappen met remmen los en omgekeerd tijdens het vliegseizoen. De grenzen opzoeken van toch maar zo licht mogelijk en toch zo gevuld mogelijk de mand in, voor de goede orde het blijft wel altijd nog 900 kilometer plus op de dag. Dat is weer een heel ander spel en vergt een andere voorbereiding dan proppen tot het niet meer gaat. Een verfijnde manier van voeren, een opbouw niet alleen in de laatste week, maar een die al bij het begin van het vliegseizoen een eigen vorm heeft, pointeren in een periode veel meer dan in een week. Hoofdzaak met weduwnaars en een klein ploegje op nest voor de grootste dracht. Moet ik nog uitleggen een zeer succesvolle kolonie met toch de kleine mand? Nog even eigen eer en glorie dat de moeder van zijn kopduif op Narbonne made in Nijemirdum is, kleindochter van ... er mag geraden worden. Schitterende blauwe niet vast te houden wringer, dreef Piet tot semi waanzin en mocht als dank naar de Catalaanse hoofdstad, waar hij per tiental zijn visitekaart afgaf, om drie weken later uit te halen met een 18e nationaal. Benieuwd of hij nog een trede of wat hoger kan als drie jaarse. En dan gister nog op bezoek bij Alwin, hoeft verder geen introductie bij toch? Schitterende nieuwe hokken in een pracht omgeving, met het uitzicht op je grootste concurrent, dat moet toch motiveren. Zijn soort nog altijd de blauwe ultieme sprinters van het Gelderse, ook hier uiteraard de gele zakken op de achtergrond, niet teveel reclame zo toch, gewoon zoals het is. Met graagte zijn ultiemen door de handen laten glijden, het type nog steeds dezelfde als toen we in dezelfde club vlogen. In een ver verleden wonnen we beide op dezelfde dag onze eerste NPO vlucht, ik in de ochtend, hij op de middag, gedeelde smart... Wat ik zei, in een ver verleden, anderen zijn wereldberoemd geworden met het herhalen van prestaties uit het gummiringentijdperk en uitslagen die met de hand geschreven werden. Mag ik ook vast een beetje grijs verleden oprakelen. En direct terug naar vandaag. Je probeert weer eens wat, experimenteren met de laten nu de temperatuur en het weer op april begint te lijken. Er worden echte voorjaarstemperaturen voorspeld, als dat zo wordt, wordt er meer gereden. Vanmiddag de echte luchtdoop, ook al stelt het in aantal kilometers niets voor, toch lijkt het een reis door de Bermuda driehoek van Friesland, bij Lemmer rechtsaf. Nog nooit meegemaakt dat een ploeg jongen ineens linksaf gaat zo die kleine hoek water over, nee altijd rechtsaf over de haven en dan Friesland in. Moeten dus eerst leren vliegen dan van oost naar west, ondanks de zon en relatieve winterwarmte toch tegen de koude wind in, vinden ze niet leuk, had misschien anders gemoeten. Vandaag dus niet anders, na een half uur twee boven de hokken, een losse er achteraan en een kwartier daarna het peloton(netje) wat ook niet meer compleet was. Ze maakten geen haast om binnen te komen, ook niet gestrest, hadden de kroppen nog aardig vol van het voer dat ze na de ochtendtraining hadden kunnen pakken bij binnenkomst. Eigenlijk altijd eerst op de ochtend normaal trainen, en dan in de middag op stap, gekte uit de kop, het lijkt wel aardig werken. De verse troepen zitten alweer een paar dagen in de uitkijkers van hun eerste jaar verblijf. Baden hoefde ik ze niet voor te doen, wennen mogen ze aan mijn geflierefluit bij het voeren, gelijk op systeem, komt niet op een uur, het is 's morgens en 's middags. Nog steeds dezelfde superkweek, het enige voer dat ze kennen tot ze volle bak door de zuidwesthoek gaan. Dacht vorige week eens de rustmengeling aan de late jongen te gaan voeren, haalden ze gewoon hun arrogante snavels voor op, wat een stelletje. Als ze ouder worden hebben ze geen keus meer, paar weken nog en wie er dan nog zit gaat over op vliegmengelingen, volgende stap in hun carrière. Heb de laatkomers niet meer opgewacht, zoveel geduld heb ik ook weer niet, morgen eerst maar eens het telraam afstoffen.


Zondag 3 februari - Zoek de zon op -

Een zonnig decor, ik doe het ervoor. Prachtige warmte voor de eerste ronde piepers die inmiddels de vloer van de kweekstal aan het verkennen is, stalen roosters eigenlijk. Moet ik nog uitleggen dat ze op deze manier het zien-is-dien eenvoudig oppikken? Daardoor geen terugval als ze afgezet worden, geen haast. De eerste jongen voor het eenhoksraces zitten er ook al tussen, paar maar. Zij gaan eerst mee naar buiten voordat ze naar warmer oorden vertrekken, tenminste als ze door de eerste natuurlijke selectie komen uiteraard. Schijnen die rappen meer moeite mee te hebben dan die eigen slomeriken, of juist slimmeriken? Zeg het maar, ik ga maar op mijn eigen waarnemingen. Gaat mooi vlot zo, hoop de ploeg jongen aan het stampen hebben zodra de aandacht naar de ouden terug moet. Dat is de achterliggende gedachte van zo vroeg fonders kweken. Doe daarbij dat ik het gewoon leuk vindt om vroeg te starten, wil het hele jaar door de dynamiek van de sport beleven, dus zo maar. De jongensjaren nog niet helemaal achter mij gelaten moet je maar denken. Of het beter is, of slechter omdat het in een onnatuurlijke periode van start gaat? Ik denk te hebben opgemerkt dat de meeste nationale as duiven in de wintermaanden geboren worden, voor de zware fond zal het wat later zijn, in de zomermaanden al veel minder. Dus of het zoveel slechter is, denk dat de soort zo geëvolueerd is dat ze de koude prima kunnen beheersen. Gewoon meer voeren als ze er om vragen, goed opletten, scherp op negatief afwijkend gedrag. Daar is geen plaats voor. Een twee jaarse doffer, na zijn twee keer meerdaagse een ronde jongen groot gebracht tussen de oude weduwnaars. Zat op een echte alfaplek, zeer gewild zo blijkt, veel druk van de oudere hok genoten. Blijkbaar teveel druk wat de mest werd steeds natter, onrust dus. Nog wat hoop, ja je probeert wat, om hem een tijd in de ren te plaatsen en dan nog eens proberen. Verloren tijd zo blijkt maar weer. Gisteren even de winterrust onderbroken, ouden bij elkaar gelaten voor een dag, leven wel wat interessant houden. Hij werd gelijk van twee kanten aangevallen en van zijn plek gejaagd, nogmaals, verspilde moeite dus. Hij was na beide meerdaagse enkele dagen op de loop, overlevingsdrang kun je hem niet ontzeggen, gouden pedigree ook, optelsom van afwijkend negatief gedrag, geen plaats meer voor. Gistermiddag de laatjes voor de ik denk vierde keer een nacht in de mand gegeven. In het achterhoofd, dat als de zon vroeg zou schijnen dat ik ze een stukje weg zou brengen. Je voelt hem aankomen, ogen open, blauwe luchten en dus rijden maar. Als een ware programmaspeler op een paar kilometer van het hok op de vleugels, het was net boven nul. Het seizoen is begonnen, of zoiets. Dat te vroeg juichen maar niet, in de wintermaanden rijden is toch wat anders en we gaan het beleven. Koude zee of in ons geval het koude meerwater heeft niet een positieve invloed op de oriëntatie, al heb ik daar geen onderbouwend bewijs van, het is een winterwaarneming, ervaring met voorgaande ploegen laatjes. Wat er nog over is einde van de volgende maand zal de eerste keer dat de convoyeurs op stap gaan, de grote mand ingaan, noem het mijn tweede jonge duivenseizoen. Verwacht geen wonderen, wel lang wachten, ze nemen de tijd om het grote kompas bij te buigen. Wat hun eerste jaars eindstation gaat worden? Ik zie het vanzelf, eerst maar eens zien of ze Urk uit ook terug weten te vinden, in babystapjes. Je moet het maar leuk vinden, ik wel, zo lang het goed gaat. Morgen weer eenhoksracen, eerst Corabia Winter edition, vervolg met de trainingen, schijnt dat het jachtseizoen geëindigd is. Mogelijk heeft een Hans Anders kandidaat zich vergist en nog wat kromsnavelvolk als vliegende kippen gezien, geeft de onze wat meer adem. Over een maand, op de voorjaarsbeurs kun je voor het eerst duiven aanleveren voor de Algarve Golden Race, 2 en 3 maart dus. Ben je van plan om daar duiven te leveren in de stand van de AGR, laat het mij vooraf weten. Alvast bedankt


Dinsdag 29 januari - Dzień dobry -

Denk dat de nieuw opgedane geuren mijn lichaam verlaten hebben, klinkt ook weer spannender dan het is. Zal wel door het eten komen denk ik, zat na paar dagen twee landen verderop in het oosten om mij heen te ruiken waar die aparte geur toch vandaan kwam. Kon het maar niet plaatsen, totdat het doordrong dat ik het zelf wel eens kon zijn. Weer wat geleerd, al lukte het oppakken van nieuwe woorden maar heel deels. Goedendag lukt nog, en bedankt wilde maar niet blijven hangen, allang weer vergeten. Poznan dus, deze keer een positieve tijdreis. Denk dat het 20 jaar geleden is dat we op de eerste duivenbeurs in Wroclaw waren, en dan is er best wat veranderd in vooral positieve zin. Moderne hallen, geweldige wegen in een rechte lijn dwars door oosterburenland zo naar de plaats bestemming. Mooie binnenstad, veel vooral jong volk op straat, moderne, goed gevulde en vooral schone restaurants. Daar kunnen de landen direct om ons heen nog een voorbeeld aan nemen, stilstand is. Als je mijn gekrabbel vaker gelezen hebt, zal je opgevallen zijn dat een ééndaagse beurs volgens mij meer dan voldoende is. Dit was er ouderwets één van drie dagen, beginnen op de late vrijdagochtend tot etenstijd, zaterdag van schooltijd tot etenstijd en de zondag van schooltijd tot vroeg in de middag. Had van mij niet zo gehoeven, deze arbeidsethos uit de gouden vakbondsjaren mag van mij best anders. Alle beurzen verlopen immers hetzelfde. Net als tijdens werkdagen zijn de actieve uren hetzelfde, en even na de middag gaat het publiek op zoek naar vloeibare versnapering, de zondag totaal overbodig, komt bijna niemand meer opdagen en vooral de standhouders zaten liever thuis. Zaterdagochtend is meer dan voldoende, hoop dat onze organisatie dat gaat begrijpen over vier jaar, als zij mogen organiseren. Nog wat meer geleerd, vooral de financiële kant van dit verhaal. Hoe prachtig de buitenkant van het land ook mag zijn, als de beurs leeg is kan er niets meer worden uitgegeven. Na de kerst, nieuwjaar en de nationale duivenbeurs in Sosnoviec, was er voor de lokalen weinig meer uit te geven zo op het eind van de maand, en dat was toch bijna het complete publiek. Toch nog wel enkele landgenoten de hand geschud, nog Fries kunnen koffiedrinken en van de zuiderburen Gino, Jos, Albert en Joost kunnen begroeten aan de stand. Voor de standhouders, vooral ook de lokalen, is het verkopen van de naam natuurlijk een prima gelegenheid, toch mag er ook wat terugkomen en dan is zo'n gelegenheid meer een kostenpost dan een zakkenvuller. Denk je ja je hoeft er niet te zijn, klopt, en stel je een Olympiade of duivenbeurs zonder stands maar eens voor, zou er nog veel volk op komen dagen denk je? Dus, ik hoop dat onze nationale organisatoren meelezen, de Olympiade komt zoals gezegd in 2023 naar ons land. Dat ze daarnaast niet nog ook de nationale dagen gaan organiseren begin december, zou alleen maar een extra kostenpost voor de vermakers opleveren, verkeerde druk. Gewoon alles in één keer, op één of anderhalve dag, vrijdagmiddag beurs open, zaterdag de hele dag met gala avond als afsluiter, zodat de standhouders daar ook deel van kunnen uitmaken. Alleen maar sponsoren en aanwezig mogen zijn als ondersteuner van een beurs? Dat kan zoveel beter, mag gewaardeerd worden, vooral anders. Genoeg politiek gebral zo? Terug op de eigen hokken, blij dat de tussenwinter weer ver teruggetrokken is naar daarvoor bestemde koudere oorden. Al zijn er voor morgen weer vallend verkeer storend witte vlokken voorspeld. Als ik ergens een hekel aan heb, zou zo de Fokker in willen stappen richting de zon, dat gele warme ding in de lucht. In ieder geval, de eerste ronde jongen schiet al mooi op. De oudste zouden dit weekend wel apart kunnen, laat ze eerst wel op de roosters leven tot de hele ploeg tegelijk naar hun junior verblijf geplaatst kunnen worden, veel gezelliger. Van de herkansing koppels zijn de meeste alsnog bevrucht in hun tweede ronde, twee oudere doffers lukte het niet om de eieren te vullen, daar is geen plaats meer voor. De natuur bepaald wie door mag gaan, de grote gemene deler zorgt voor nieuwe openingen voor jong kweektalent. Gaan voor optimisme, er zit prachtig eigen gekweekt kweekmateriaal klaar om de gaten te vullen, vooruitkijken en .. Investeren moet je zelf weten, ik doe het liever op mijn eigen manier, scheelt weer.. Ja maar is voor twijfelaars, doe je maar lekker op je eigen hokken, als dat je comfort zone is, ik zou zeggen geniet ervan. Bij mijn veelvuldige afwezigheid in deze weken is het mijn vader die de regie mag uitvoeren, dan is eenvoud troef, waarschijnlijk ook niet veel meer nodig. Met een compleet voer als de Superkweek en twee handen Ocean Gold per hok, een 6 liter watertoren op een warmte plaatje doet de rest. Kan het veel eenvoudiger dan? Kom ik na vijf dagen onderweg te zijn geweest, met de krabber langs de bakken en in een handvol minuten later zijn alle nestbakken weer schoon, hoeft mijn vader tussentijds niet te doen. Mooie bolletjes, pluimpjes en voldane vol gevoerde jongen, zo hoort het te zijn toch? Geen voer meer onder de roosters, alles wordt opgepikt met een reden. Ligt bij jou een vracht weggesmeten mais en ander voer door het hok, veel plezier met weghalen en weggooien, was vast heel nuttig voor ze. Wel lekker, nuttig, goedkoop natuurlijk, daar ga je voor, geniet ervan, dat doe je toch van al dat weggooien? Een badje en het hele hok blinkt weer zoals ik ze achterliet. De laten gister na de vorstperiode voor het eerst weer naar buiten, ballonnen weer geïnstalleerd op de aanvalsroute, direct om de hoek, volhouden en op zoek naar resultaat. Gaat prima zo.


Dinsdag 22 januari - Tussen beurs en beurs door -

Even bijkomen hoor, en weer door. Afgelopen weekend de meest belangrijke duivenbeurs voor onze sportvrienden in Brexitland, een van de gesprekken van de dag uiteraard. Zo politiek bewogen ben ik nou ook weer niet, wel interessant om te volgen, ze hebben zelf ook geen idee waar het naartoe gaat, slim gedaan door degenen die er grote belangen bij hebben. Duivenbeurs dan maar? Volgens mij al eens eerder over geschreven, de Wintergardens is of zijn wel de meest interessante omgeving voor een beurs. Kom je daar voor het eerst dan kun je best het pad eens kwijtraken. Van origine een operazaal, balzaal, conferentiezaal uit een ander tijdperk. Voor een groot deel lijkt de tijd te hebben stilgestaan met ijzeren framewerk, glazen koepels. Af en toe een opknapbeurt voor delen van de hal, van verandering wars, en waarom zouden ze? Als het maar veilig is, warm is, begaanbaar, eens wat anders dan grote blikken vierkant. Alhoewel, als de deuren open staan tocht het flink, niet altijd prettig als je stil staat. Voldoende publiek op de zaterdagochtend, volgens lokale media rond de 25.000 al lijkt mij dat wat overtrokken, getallen ook uit een ander tijdperk. De grote mensenmassa via het hoef vormige looppad langs stands op zoek naar nieuwigheden, enkele jonge maar vooral oude duiven in de verkoop. Tot een uur in de middag genoeg volk aan de stand op zoek naar bevestiging en informatie over de gele zakken, producten van het blauwe label. Nog wat bekenden aan de stand, meest vaste bezoekers, kleine wereld. Daarna is de enig drukbezochte 'stand' degene waar gerstenat wordt geserveerd. Voor de standhouders het rekken van de middag voor de nog enkeling waar de ogen nog recht staan, overal gelijk. Regelmatig even een rondje langs de stands om op de hoogte te blijven en benen te strekken, bekenden de handen schudden. Grote verschil met het continent zijn de stands waar medicijnen en entstoffen verkocht worden, blijkbaar daar geen probleem met de autoriteiten. Bedenk het en je vindt het daar, massaal wordt er ingeslagen, ook weinig graan en watermannen daar, zal hier wel niet anders zijn, wordt alleen anders benaderd. Zie ook steeds minder stands van deze kant van het water daar naartoe trekken, de grootste stands zijn lands eigen bedrijven. Lokale voermerken met veel andere traditionele mengelingen, net even anders, andere ideeën, cultuur, andere benadering. Uit mijn hoofd twee landgenoten die gevladder aanbieden, gaat vaak wel goed, vooral jong spul tegen betaalbare prijzen, het kan je hobby wel een stuk betaalbaarder maken, wel eerst een eind van huis, avonturen als je het leuk vindt. Nog wel altijd een vracht veilingen, voornamelijk in de etablissementen in de stad, de grootste en meest indrukwekkende is die van Les waar het in vier cijfers gaat. Hoorde ook van veilingen waar ze tegen bodemprijzen gingen, denk niet dat die de advertentiekosten konden dekken, jammer voor de verkopers uiteraard, de markt wordt wel overspoeld met voornamelijk dezelfde modenamen. Vergankelijkheid troef. De zondag een stuk korter en niet al te ver in de middag inpakken en op tijd terug naar het vliegveld. Wilde eigenlijk niet kijken en toch stiekem naar het spektakel in de hoofdstad kijken, op dat moment al op ruime achterstand. Teleurstelling went ook, dus maar uit dat ding op het moment dat de bal weer eens op de stip ging. Tegenover zaten landgenoten ook te kijken, kwamen terug van een voetbalreis uit Liverpool bleek later. Door hun afgrijzen toch af en toe maar eens gekeken met als wonderlijke uitkomst half juichend terug naar huis, mooie afsluiter van het weekend. Even bijkomen en dan al weer snel op een lange trektocht naar Poznan.


Zondag 13 januari - Bad Breisig uit -

De afgelopen en komende weekenden zitten volgeboekt met bezoeken voorbij verschillende landsgrenzen, klinkt best belangrijk toch? Hoort er zakelijk gezien gewoon bij. Het voorgaande seizoen wordt ook zo'n beetje afgerond met de laatste prijsuitreikingen. Niet altijd mijn favoriete deel van de hobby, en bij het weerzien van veel bekende gezichten toch ook weer leuk. Vanmiddag dus terug van een tripje langs de Rijn. Geen zonnebloemtocht alleen was het uitzicht en de setting wel heel herkenbaar. Op verzoek van Michael als mede sponsor van de internationals Backs vertegenwoordigen bij het uitreiken van het podiumwerk. Verblijf en prijsuitreiking in een ietwat gedateerd hotel waar je op ieder moment Derrick de deur voor je neus zou kunnen openen met 'wo waren Sie am ...?' Ach de band had wat opstartproblemen, even wennen aan het publiek denk ik. Hoog schlager gehalte, en met bij het uitreiken van de prijzen een circus snufje Bassie en Adriaan. Als je maar lang genoeg wacht, wordt je stijl vanzelf weer modern. Zelfs grote bossen geverfd en getoupeerd haar. Vermakelijk. We waren er op voorbereid, Google en Nederlandse bezoekers zijn prima kritisch als het op oordelen aankomt, kan het maar weer meevallen. Qua indeling als je van geel en bruin houdt zit je prima. Gelukkig schoon en verder werkte alles, scheelt ook weer een stuk? Had wel te doen met de dames en heren van de bediening. Strak regime, aan zijn of haar eigen tafels zonder enige ruimte voor flexibiliteit. Alles handmatig afrekenen en noteren, daardoor niet overal vrolijke gezichten en veel moeten dit, en moeten dat, tegen je klanten. Vastgeroest in de tijd. Wij hebben ons prima vermaakt bij de tijdreis. Een internationaal bont gezelschap, vrienden van de internationale vluchten inclusief het bestuur ZLU en een deel Fransen. Ons tafelgezelschap de organisator van de duivenbeurs in Kassel en eigenaar van een bekende duivenkrant. Verder veel bekenden van beurzen, uit de tijd bij Hans Peter in de stand, die niet geheel toevallig de 1. Vorsitzende van de organisatie is. Jozef, de drijvende kracht achter de festiviteiten bleek een ware stand up comedian, de Duitse vertaling voor deze positie ontgaat mij even. In alle vooroordelen, je verwacht het ook niet. Een veiling op de middag bij binnenkomst als financiële ondersteuning, een pauze gevolgd door een prijsuitreiking van eind middag tot eind avond en als sluitstuk een zeker niet truttige tombola. Tussendoor een lopend buffet, het schijnt dat er tot groot genoegen een nieuwe kok aangesteld was, wij even mazzel. Ik kan je melden na een hand vol dagen alleen maar groenten en fruit smaakt het al snel prima, twijfel dan ook zeker aan mijn smaak, fijnproever of connaisseur is aan mij niet besteed. Ook geen streven naar, veel te ongeduldig voor. Ontbijt in zulke hotels, tip van de ervaringsdeskundige, draag geen al te dikke kledij, een sauna is er niks bij. Morgen gehts weiter. Agenda met afspraken raakt stil aan gevuld, vast niet geheel toevallig nu ik de gele banner alleen mag dragen. Levert vast nieuw tikvoer op. Adem in, adem uit en iets met authentiek en of jezelf blijven toch? Nog iemand een handleiding gevonden? Nog net voor het duister de kwekers van hun favoriete hap Premium superkweek kunnen voorzien, regelmatig een hand Ocean gold in de mini drinkbak uitvoering en daar moeten ze het mee doen. Denk dat ze weinig reden tot klagen hebben, twee of drie keer per dag vernieuwen en je hebt constant verzadigde kwekers met jongen. Vrijdag Frysian Magic Power terug op de hokken mogen begroetten, nummer 63 in de finale van de Algarve Golden Race. Investeren en werken aan de toekomst en hoeveel beter kun je dat doen dan met eigen materiaal wat bewezen heeft geschikt te zijn voor het metier? Snel even koppelen zal er niet in zitten, de omstelling van klimaat van warm naar koud heeft blijkbaar tijd nodig. De hele zomer de tijd voor en stuur graag zijn eerste jongen naar de winteredities, hetzij voor Tenerife of Corabia. Beide prima gelegenheden om het eerste nakweekspul te laten testen op een ander ruig terrein, zo leer je het snelst de waarde van je nieuwe kweekmateriaal. Op het moment dat ik met Magic Power naar zijn nieuwe verblijf liep, zag ik tot grote blijdschap een late terugkomer, laatje dat tenminste twee dagen van huis was geweest. Ik kon zo snel niet omkijken of meneer kromsnavel stoof op de hoek in volle vaart op zoek naar een hap snap. Late doffertje was kansloos, en als ik niet aanwezig was geweest waarschijnlijk een schap minder bezet. Nu schrok de rover, bij het wegvliegen nog een aanval, ook die afgeslagen, de brutaliteit zelve. Het late doffertje had zich verstandig genoeg onder een stapel pallets verstopt en voegde zich later bij de ploeg. Op een van mijn zoektochten nog wat een gekleurde methode kunnen oppikken voor het afschrikken van de rovers, maar eens testen binnenkort, je zou voor minder tot midden in de nacht liggen piekeren. Volgende stop, de volgende tijdreis richting Blackpool, Wintergardens here we come...


Maandag 7 januari - Met gesloten beurs -

Weet iemand nog wat over het vuurwerk van verleden week te melden dan? Vanmiddag dan voor het eerst een rondje langs de schalen om te zien of er nog wat rendement op het voorwerk zat. De eerste van vier afdelingen had drie koppels uitvallers, waar hok twee juist volledig bevrucht lijkt, de derde afdeling op één na compleet en in de laatste afdeling een ingedrukt ei en drie nesten onbevrucht. Zeg het maar. De koppels die als laatste gelegd hebben waren de meeste schieren bij, dan is er toch onrust of een andere ongeziene factor. Wel beter dan de vorige winter uit mijn hoofd, goed het moet nog groot worden. Ben al een heel eind gekomen met het uitdunnen van vreemd bloed, en als van de vier 'vreemde' kweekdoffers er drie onbevrucht als signaal geven, wordt het alleen maar gemakkelijker selecteren. Ze krijgen opnieuw de kans om het nu wel goed te doen, anders wordt het penibel, mijn geduld is vrij eindig en wil er niet meer tijd aan besteden dan nodig. De natuur is vrij foutloos, koppels die van dag één de boel op orde hebben, komen toch de besten uit. Heb jij uitzonderingen, prima, mooi zo houden. Doe er niet zo moeilijk over, natuur moet het maar regelen en beoordelen of ik de koppels goed gezet heb. De eerste gelehaarbolletjes lagen er al, eind van de week de ringen maar eens ophalen dan. Afgelopen vrijdag dacht ik ondanks het schiere weer toch nog een keer de laten eruit te moeten laten, ach ja laten we de problemen maar weer eens opzoeken. Had de rit naar de beurs in voor de vrijdagmiddag gepland, dus had gedacht, don kin krekt. Nou it koe net. 's middags bij de hokken stond er een grote witte vleugel afdruk op de ramen van het kantoor, rode druppen op de vloer en veren onder het afdak. En je kunt weer rekenen. Toch niet helemaal met een lekker gevoel naar de oost gereden, had ze liever allemaal weer binnen gehad. Het blijft lastig, bij voorkeur wachten op de zon, alleen speelt die alweer een tijd verstoppertje. De Deutsche Brieftauben Ausstellung in Dortmund dan maar? Zeg maar wat de NPO dagen in Nieuwegein zijn en dan toch nog een stuk groter. De volgorde tussen commerciële beurs en die van de nationale bond is bij de buren precies andersom. Wat bij ons de voorjaarsbeurs in Houten in maart is, is de Taubenmarktmesse in Kassel eind oktober. Deze DBA in de hal naast het BVB stadion met zijn Gelbe Wand en vooral geel licht in het duister, nu een bouwput. Voor mijn transfer van de gele deksels naar de gele voerzakken was dit mijn laatste beurs van het seizoen, nu is het meer het begin van het voorjaar. Op zaterdagochtend in de warme en vooral erg droge hal toch nog wel aardig wat publiek, best wat te doen, ook al is het grootste deel van de middag behoorlijk rustig. Vooral dat laatste op de meeste duivenbeurzen, waarom niet aanpassen dan? Komt vanzelf overigens, kijk maar naar de zondag. Het aantal stands neemt ook in de tijd af, dus het looprondje kleiner, komen ze allemaal wat vaker langs, ook goed. Maar goed, de catering wil ook verdienen en er zullen nog wel wat meer belangen aan vast hangen om de zaterdagmiddag lang te houden. Zelf maar niet aan de versnaperingen, gaat de tijd wel snel alleen wordt de zondag heel heel lang. Zondagochtend is even een opleving en al snel voorbij, ook vaste prik. Voor veel is het ontmoeten van sportgenoten het grootste belang. Aanwezig zijn degenen die doorgaan, zij hebben ook interesse in de uitleg, wat meer de diepte in, en vooral luisteren op zoek naar vooruitgang. Tussen het praten aan de stand door, wat rondjes lopen, bekenden opzoeken en vooral zien wie er nog zijn, wie zet er door? Het is net duivensport. We hebben nog een paar beurzen te gaan, binnen en buiten de grenzen, all in the game. De winter eenhoksraces gaan ook weer van start, of waren alweer van start gegaan met vooral nog korte trainingen. Morgen weer een bergsprong in de Corabia Winter edition, en op de 10e begint de Derby Arona opnieuw. Na de beurzen op naar de zon, hopelijk met finalisten, maakt het toch leuker. Ja ook in het nieuwe jaar voldoende open deuren om in te trappen, niet handig bij schuifdeuren..


Maandag 31 december - Prijs de dag niet voor de beer geschoten is -

Noem het een persoonlijke traditie, blijft lachen om naar te kijken de Top2000 op tv. Publiek dat een partij ongemakkelijk staat te dansen of iets a-ritmisch voortbewegen. Mislukt playbacken, twee regels en dan de weg kwijt, schijnbaar happen naar lucht, omdat er een camera op staat. Je wordt doodgegooid met vooral jezelf blijven, authentiek zijn en zodra er iets meer aandacht op focussen komt, gaan hele volksstammen grijze muizen toch weer raar doen. Juist zij die het propageren, spiegel kwijt?. Zo even tussendoor afsneuen, omdat het kan, lekker man. Direct na het kerstboomfeest het vliegtuig naar de middellandse zee voor een paar dagen gepakt, op bezoek bij Chris en zijn familie op het kleine eiland met vrachten duivenmelkers. Nog een wedvlucht en trainingsvlucht zitten wachten en met je pan in de warme zon, niet verkeerd. Ik zie de eerste nog aankomen, precies zoals het moet, rechts langs de lokale kerktoren en recht over de straat naar het hok, vleugels stil en dan... Dan niets, wat ondanks dat dit een hele vroege bleek, achteraf, ging ze er niet in, en niet een beetje niet. Geen controle over de ploeg dit seizoen, meerdere oorzaken. Ze zijn er wel maar komen er niet in, het was weer net jaren tachtig bij ons thuis. De oorzaak zit natuurlijk al veel eerder in het seizoen, dus nogmaals het systeem doornemen en met advies proberen te laten aanpassen. Kleine stapjes, hij moet het zelf doen en willen, dus ondersteunen waar het kan. Verder selectie, nieuwe koppels samenstellen, werken aan de toekomst. Waren er een drietal jaren terug voor het laatst geweest, dan wil het wel eens verwateren. Ook mijn maat een nieuwe job, nieuwe dagindeling. Paar geweldige seizoenen gehad, en nu weer werken aan. Na jaren alleen kloktijd, hebben ze dan eindelijk ook een nationale uitslag op snelheid, onder de noemer FCI regels. Cliché pur sang, eerlijk duurt het langst, en als je maar lang genoeg wacht vallen de tegenstanders vanzelf om. Trouwens, die lange verblijven aan mij lees ons, niet besteed. Aan het zwembad hangen kan ik wel een dag volhouden, heb toch meer een voorkeur voor dynamiek en verwacht daar niet al teveel culturele uitstapjes bij. Hele stapels stenen gezien op deze ronde bol, mooi hoor, zal er wel te Fries voor zijn, ik zie het gewoon niet. Wel een prachtige contradictie trouwens, gistermiddag nog zitten dineren met de familie bij 20 graden, volle bak zon en kerstliedjes op de achtergrond, vanmiddag in korte broek proberen al dat lekkers van de afgelopen dagen er weer af te trappelen bij 5 graden. Dat viel nog niet mee, een kamelenbult vol konijn, eend, pizza en vloeibare versnaperingen werkt tegen de zwaartekracht. Stap voor stap, zwaarder en meer zweten. Toch weer vol goede moed het nieuwe jaar in, ach man, het is gewoon dinsdag morgen. Wel een hoogtepunt voor de jongens, in alle vroegte de dertiende maand inruilen voor thunderkings, cobra's, nondedjus, als het maar knalt en vuur spuwt, nu het nog kan en mag. Vanochtend toch maar snel naar de kolonie kijken hoe het met de toekomst van het spul gaat. Op nog geen honderd meter van de hokken staat ieder jaar een batterij melkbussen de hele dag te carbidschieten. Kon vanmiddag zien dat ze er alweer aan gewend waren, keken niet op of om van een knal meer of minder, en dit zijn toch echte knallen. Nog op het eiland geprobeerd uit te leggen dat hier in het laagland oud- en nieuw meer op een lokale oorlog lijkt, beschaving en zo toch? Laat ze in de grote steden maar lekker in hun handen klappen om lawaai te maken, hier mag het van mij nog jaren knallen, wie ben ik? Kwekers in bad, zag er goed uit, mijn vader heeft ze prima verzorgd zo te zien, geen ei kapot nog. Na vijf dagen amper wat te krabben, nog met handjes Ocean Gold bij de bakken langs, niets opvallends gezien. Maar niet te snel juichen, tot ze goed en wel hoog in de lucht staan. Die geschoten bijgelovige beren weet je nog? Twee koppels met maar één eitje, de broedschaal gemist, jammer en geen verleggen of andere nutteloze inspanningen, heeft toch amper rendement. Natuur heeft haar eigen regels. Laatjes in bad, hebben mooi kunnen bijkomen van het opgejaagd zijn geweest. Morgen maar eens zien of ze nog weten waar die vleugels ook alweer voor zijn, dinsdag toch? Mooi dat de bal morgen weer rolt in Brexitland, komt hier ook geheid weer, dan snap je het. Voor jou als één van de 1200 lezers van deze blog, hou je vingers heel, gemakkelijker met krabben. Garmisch Partenkirchen, ligt dat nog steeds op dezelfde plaat, tijd en ruimte?