We gaan weer los

WE GAAN WEER LOS

 

 




Dinsdag 22 januari - Tussen beurs en beurs door -

Even bijkomen hoor, en weer door. Afgelopen weekend de meest belangrijke duivenbeurs voor onze sportvrienden in Brexitland, een van de gesprekken van de dag uiteraard. Zo politiek bewogen ben ik nou ook weer niet, wel interessant om te volgen, ze hebben zelf ook geen idee waar het naartoe gaat, slim gedaan door degenen die er grote belangen bij hebben. Duivenbeurs dan maar? Volgens mij al eens eerder over geschreven, de Wintergardens is of zijn wel de meest interessante omgeving voor een beurs. Kom je daar voor het eerst dan kun je best het pad eens kwijtraken. Van origine een operazaal, balzaal, conferentiezaal uit een ander tijdperk. Voor een groot deel lijkt de tijd te hebben stilgestaan met ijzeren framewerk, glazen koepels. Af en toe een opknapbeurt voor delen van de hal, van verandering wars, en waarom zouden ze? Als het maar veilig is, warm is, begaanbaar, eens wat anders dan grote blikken vierkant. Alhoewel, als de deuren open staan tocht het flink, niet altijd prettig als je stil staat. Voldoende publiek op de zaterdagochtend, volgens lokale media rond de 25.000 al lijkt mij dat wat overtrokken, getallen ook uit een ander tijdperk. De grote mensenmassa via het hoef vormige looppad langs stands op zoek naar nieuwigheden, enkele jonge maar vooral oude duiven in de verkoop. Tot een uur in de middag genoeg volk aan de stand op zoek naar bevestiging en informatie over de gele zakken, producten van het blauwe label. Nog wat bekenden aan de stand, meest vaste bezoekers, kleine wereld. Daarna is de enig drukbezochte 'stand' degene waar gerstenat wordt geserveerd. Voor de standhouders het rekken van de middag voor de nog enkeling waar de ogen nog recht staan, overal gelijk. Regelmatig even een rondje langs de stands om op de hoogte te blijven en benen te strekken, bekenden de handen schudden. Grote verschil met het continent zijn de stands waar medicijnen en entstoffen verkocht worden, blijkbaar daar geen probleem met de autoriteiten. Bedenk het en je vindt het daar, massaal wordt er ingeslagen, ook weinig graan en watermannen daar, zal hier wel niet anders zijn, wordt alleen anders benaderd. Zie ook steeds minder stands van deze kant van het water daar naartoe trekken, de grootste stands zijn lands eigen bedrijven. Lokale voermerken met veel andere traditionele mengelingen, net even anders, andere ideeën, cultuur, andere benadering. Uit mijn hoofd twee landgenoten die gevladder aanbieden, gaat vaak wel goed, vooral jong spul tegen betaalbare prijzen, het kan je hobby wel een stuk betaalbaarder maken, wel eerst een eind van huis, avonturen als je het leuk vindt. Nog wel altijd een vracht veilingen, voornamelijk in de etablissementen in de stad, de grootste en meest indrukwekkende is die van Les waar het in vier cijfers gaat. Hoorde ook van veilingen waar ze tegen bodemprijzen gingen, denk niet dat die de advertentiekosten konden dekken, jammer voor de verkopers uiteraard, de markt wordt wel overspoeld met voornamelijk dezelfde modenamen. Vergankelijkheid troef. De zondag een stuk korter en niet al te ver in de middag inpakken en op tijd terug naar het vliegveld. Wilde eigenlijk niet kijken en toch stiekem naar het spektakel in de hoofdstad kijken, op dat moment al op ruime achterstand. Teleurstelling went ook, dus maar uit dat ding op het moment dat de bal weer eens op de stip ging. Tegenover zaten landgenoten ook te kijken, kwamen terug van een voetbalreis uit Liverpool bleek later. Door hun afgrijzen toch af en toe maar eens gekeken met als wonderlijke uitkomst half juichend terug naar huis, mooie afsluiter van het weekend. Even bijkomen en dan al weer snel op een lange trektocht naar Poznan.


Zondag 13 januari - Bad Breisig uit -

De afgelopen en komende weekenden zitten volgeboekt met bezoeken voorbij verschillende landsgrenzen, klinkt best belangrijk toch? Hoort er zakelijk gezien gewoon bij. Het voorgaande seizoen wordt ook zo'n beetje afgerond met de laatste prijsuitreikingen. Niet altijd mijn favoriete deel van de hobby, en bij het weerzien van veel bekende gezichten toch ook weer leuk. Vanmiddag dus terug van een tripje langs de Rijn. Geen zonnebloemtocht alleen was het uitzicht en de setting wel heel herkenbaar. Op verzoek van Michael als mede sponsor van de internationals Backs vertegenwoordigen bij het uitreiken van het podiumwerk. Verblijf en prijsuitreiking in een ietwat gedateerd hotel waar je op ieder moment Derrick de deur voor je neus zou kunnen openen met 'wo waren Sie am ...?' Ach de band had wat opstartproblemen, even wennen aan het publiek denk ik. Hoog schlager gehalte, en met bij het uitreiken van de prijzen een circus snufje Bassie en Adriaan. Als je maar lang genoeg wacht, wordt je stijl vanzelf weer modern. Zelfs grote bossen geverfd en getoupeerd haar. Vermakelijk. We waren er op voorbereid, Google en Nederlandse bezoekers zijn prima kritisch als het op oordelen aankomt, kan het maar weer meevallen. Qua indeling als je van geel en bruin houdt zit je prima. Gelukkig schoon en verder werkte alles, scheelt ook weer een stuk? Had wel te doen met de dames en heren van de bediening. Strak regime, aan zijn of haar eigen tafels zonder enige ruimte voor flexibiliteit. Alles handmatig afrekenen en noteren, daardoor niet overal vrolijke gezichten en veel moeten dit, en moeten dat, tegen je klanten. Vastgeroest in de tijd. Wij hebben ons prima vermaakt bij de tijdreis. Een internationaal bont gezelschap, vrienden van de internationale vluchten inclusief het bestuur ZLU en een deel Fransen. Ons tafelgezelschap de organisator van de duivenbeurs in Kassel en eigenaar van een bekende duivenkrant. Verder veel bekenden van beurzen, uit de tijd bij Hans Peter in de stand, die niet geheel toevallig de 1. Vorsitzende van de organisatie is. Jozef, de drijvende kracht achter de festiviteiten bleek een ware stand up comedian, de Duitse vertaling voor deze positie ontgaat mij even. In alle vooroordelen, je verwacht het ook niet. Een veiling op de middag bij binnenkomst als financiële ondersteuning, een pauze gevolgd door een prijsuitreiking van eind middag tot eind avond en als sluitstuk een zeker niet truttige tombola. Tussendoor een lopend buffet, het schijnt dat er tot groot genoegen een nieuwe kok aangesteld was, wij even mazzel. Ik kan je melden na een hand vol dagen alleen maar groenten en fruit smaakt het al snel prima, twijfel dan ook zeker aan mijn smaak, fijnproever of connaisseur is aan mij niet besteed. Ook geen streven naar, veel te ongeduldig voor. Ontbijt in zulke hotels, tip van de ervaringsdeskundige, draag geen al te dikke kledij, een sauna is er niks bij. Morgen gehts weiter. Agenda met afspraken raakt stil aan gevuld, vast niet geheel toevallig nu ik de gele banner alleen mag dragen. Levert vast nieuw tikvoer op. Adem in, adem uit en iets met authentiek en of jezelf blijven toch? Nog iemand een handleiding gevonden? Nog net voor het duister de kwekers van hun favoriete hap Premium superkweek kunnen voorzien, regelmatig een hand Ocean gold in de mini drinkbak uitvoering en daar moeten ze het mee doen. Denk dat ze weinig reden tot klagen hebben, twee of drie keer per dag vernieuwen en je hebt constant verzadigde kwekers met jongen. Vrijdag Frysian Magic Power terug op de hokken mogen begroetten, nummer 63 in de finale van de Algarve Golden Race. Investeren en werken aan de toekomst en hoeveel beter kun je dat doen dan met eigen materiaal wat bewezen heeft geschikt te zijn voor het metier? Snel even koppelen zal er niet in zitten, de omstelling van klimaat van warm naar koud heeft blijkbaar tijd nodig. De hele zomer de tijd voor en stuur graag zijn eerste jongen naar de winteredities, hetzij voor Tenerife of Corabia. Beide prima gelegenheden om het eerste nakweekspul te laten testen op een ander ruig terrein, zo leer je het snelst de waarde van je nieuwe kweekmateriaal. Op het moment dat ik met Magic Power naar zijn nieuwe verblijf liep, zag ik tot grote blijdschap een late terugkomer, laatje dat tenminste twee dagen van huis was geweest. Ik kon zo snel niet omkijken of meneer kromsnavel stoof op de hoek in volle vaart op zoek naar een hap snap. Late doffertje was kansloos, en als ik niet aanwezig was geweest waarschijnlijk een schap minder bezet. Nu schrok de rover, bij het wegvliegen nog een aanval, ook die afgeslagen, de brutaliteit zelve. Het late doffertje had zich verstandig genoeg onder een stapel pallets verstopt en voegde zich later bij de ploeg. Op een van mijn zoektochten nog wat een gekleurde methode kunnen oppikken voor het afschrikken van de rovers, maar eens testen binnenkort, je zou voor minder tot midden in de nacht liggen piekeren. Volgende stop, de volgende tijdreis richting Blackpool, Wintergardens here we come...


Maandag 7 januari - Met gesloten beurs -

Weet iemand nog wat over het vuurwerk van verleden week te melden dan? Vanmiddag dan voor het eerst een rondje langs de schalen om te zien of er nog wat rendement op het voorwerk zat. De eerste van vier afdelingen had drie koppels uitvallers, waar hok twee juist volledig bevrucht lijkt, de derde afdeling op één na compleet en in de laatste afdeling een ingedrukt ei en drie nesten onbevrucht. Zeg het maar. De koppels die als laatste gelegd hebben waren de meeste schieren bij, dan is er toch onrust of een andere ongeziene factor. Wel beter dan de vorige winter uit mijn hoofd, goed het moet nog groot worden. Ben al een heel eind gekomen met het uitdunnen van vreemd bloed, en als van de vier 'vreemde' kweekdoffers er drie onbevrucht als signaal geven, wordt het alleen maar gemakkelijker selecteren. Ze krijgen opnieuw de kans om het nu wel goed te doen, anders wordt het penibel, mijn geduld is vrij eindig en wil er niet meer tijd aan besteden dan nodig. De natuur is vrij foutloos, koppels die van dag één de boel op orde hebben, komen toch de besten uit. Heb jij uitzonderingen, prima, mooi zo houden. Doe er niet zo moeilijk over, natuur moet het maar regelen en beoordelen of ik de koppels goed gezet heb. De eerste gelehaarbolletjes lagen er al, eind van de week de ringen maar eens ophalen dan. Afgelopen vrijdag dacht ik ondanks het schiere weer toch nog een keer de laten eruit te moeten laten, ach ja laten we de problemen maar weer eens opzoeken. Had de rit naar de beurs in voor de vrijdagmiddag gepland, dus had gedacht, don kin krekt. Nou it koe net. 's middags bij de hokken stond er een grote witte vleugel afdruk op de ramen van het kantoor, rode druppen op de vloer en veren onder het afdak. En je kunt weer rekenen. Toch niet helemaal met een lekker gevoel naar de oost gereden, had ze liever allemaal weer binnen gehad. Het blijft lastig, bij voorkeur wachten op de zon, alleen speelt die alweer een tijd verstoppertje. De Deutsche Brieftauben Ausstellung in Dortmund dan maar? Zeg maar wat de NPO dagen in Nieuwegein zijn en dan toch nog een stuk groter. De volgorde tussen commerciële beurs en die van de nationale bond is bij de buren precies andersom. Wat bij ons de voorjaarsbeurs in Houten in maart is, is de Taubenmarktmesse in Kassel eind oktober. Deze DBA in de hal naast het BVB stadion met zijn Gelbe Wand en vooral geel licht in het duister, nu een bouwput. Voor mijn transfer van de gele deksels naar de gele voerzakken was dit mijn laatste beurs van het seizoen, nu is het meer het begin van het voorjaar. Op zaterdagochtend in de warme en vooral erg droge hal toch nog wel aardig wat publiek, best wat te doen, ook al is het grootste deel van de middag behoorlijk rustig. Vooral dat laatste op de meeste duivenbeurzen, waarom niet aanpassen dan? Komt vanzelf overigens, kijk maar naar de zondag. Het aantal stands neemt ook in de tijd af, dus het looprondje kleiner, komen ze allemaal wat vaker langs, ook goed. Maar goed, de catering wil ook verdienen en er zullen nog wel wat meer belangen aan vast hangen om de zaterdagmiddag lang te houden. Zelf maar niet aan de versnaperingen, gaat de tijd wel snel alleen wordt de zondag heel heel lang. Zondagochtend is even een opleving en al snel voorbij, ook vaste prik. Voor veel is het ontmoeten van sportgenoten het grootste belang. Aanwezig zijn degenen die doorgaan, zij hebben ook interesse in de uitleg, wat meer de diepte in, en vooral luisteren op zoek naar vooruitgang. Tussen het praten aan de stand door, wat rondjes lopen, bekenden opzoeken en vooral zien wie er nog zijn, wie zet er door? Het is net duivensport. We hebben nog een paar beurzen te gaan, binnen en buiten de grenzen, all in the game. De winter eenhoksraces gaan ook weer van start, of waren alweer van start gegaan met vooral nog korte trainingen. Morgen weer een bergsprong in de Corabia Winter edition, en op de 10e begint de Derby Arona opnieuw. Na de beurzen op naar de zon, hopelijk met finalisten, maakt het toch leuker. Ja ook in het nieuwe jaar voldoende open deuren om in te trappen, niet handig bij schuifdeuren..


Maandag 31 december - Prijs de dag niet voor de beer geschoten is -

Noem het een persoonlijke traditie, blijft lachen om naar te kijken de Top2000 op tv. Publiek dat een partij ongemakkelijk staat te dansen of iets a-ritmisch voortbewegen. Mislukt playbacken, twee regels en dan de weg kwijt, schijnbaar happen naar lucht, omdat er een camera op staat. Je wordt doodgegooid met vooral jezelf blijven, authentiek zijn en zodra er iets meer aandacht op focussen komt, gaan hele volksstammen grijze muizen toch weer raar doen. Juist zij die het propageren, spiegel kwijt?. Zo even tussendoor afsneuen, omdat het kan, lekker man. Direct na het kerstboomfeest het vliegtuig naar de middellandse zee voor een paar dagen gepakt, op bezoek bij Chris en zijn familie op het kleine eiland met vrachten duivenmelkers. Nog een wedvlucht en trainingsvlucht zitten wachten en met je pan in de warme zon, niet verkeerd. Ik zie de eerste nog aankomen, precies zoals het moet, rechts langs de lokale kerktoren en recht over de straat naar het hok, vleugels stil en dan... Dan niets, wat ondanks dat dit een hele vroege bleek, achteraf, ging ze er niet in, en niet een beetje niet. Geen controle over de ploeg dit seizoen, meerdere oorzaken. Ze zijn er wel maar komen er niet in, het was weer net jaren tachtig bij ons thuis. De oorzaak zit natuurlijk al veel eerder in het seizoen, dus nogmaals het systeem doornemen en met advies proberen te laten aanpassen. Kleine stapjes, hij moet het zelf doen en willen, dus ondersteunen waar het kan. Verder selectie, nieuwe koppels samenstellen, werken aan de toekomst. Waren er een drietal jaren terug voor het laatst geweest, dan wil het wel eens verwateren. Ook mijn maat een nieuwe job, nieuwe dagindeling. Paar geweldige seizoenen gehad, en nu weer werken aan. Na jaren alleen kloktijd, hebben ze dan eindelijk ook een nationale uitslag op snelheid, onder de noemer FCI regels. Cliché pur sang, eerlijk duurt het langst, en als je maar lang genoeg wacht vallen de tegenstanders vanzelf om. Trouwens, die lange verblijven aan mij lees ons, niet besteed. Aan het zwembad hangen kan ik wel een dag volhouden, heb toch meer een voorkeur voor dynamiek en verwacht daar niet al teveel culturele uitstapjes bij. Hele stapels stenen gezien op deze ronde bol, mooi hoor, zal er wel te Fries voor zijn, ik zie het gewoon niet. Wel een prachtige contradictie trouwens, gistermiddag nog zitten dineren met de familie bij 20 graden, volle bak zon en kerstliedjes op de achtergrond, vanmiddag in korte broek proberen al dat lekkers van de afgelopen dagen er weer af te trappelen bij 5 graden. Dat viel nog niet mee, een kamelenbult vol konijn, eend, pizza en vloeibare versnaperingen werkt tegen de zwaartekracht. Stap voor stap, zwaarder en meer zweten. Toch weer vol goede moed het nieuwe jaar in, ach man, het is gewoon dinsdag morgen. Wel een hoogtepunt voor de jongens, in alle vroegte de dertiende maand inruilen voor thunderkings, cobra's, nondedjus, als het maar knalt en vuur spuwt, nu het nog kan en mag. Vanochtend toch maar snel naar de kolonie kijken hoe het met de toekomst van het spul gaat. Op nog geen honderd meter van de hokken staat ieder jaar een batterij melkbussen de hele dag te carbidschieten. Kon vanmiddag zien dat ze er alweer aan gewend waren, keken niet op of om van een knal meer of minder, en dit zijn toch echte knallen. Nog op het eiland geprobeerd uit te leggen dat hier in het laagland oud- en nieuw meer op een lokale oorlog lijkt, beschaving en zo toch? Laat ze in de grote steden maar lekker in hun handen klappen om lawaai te maken, hier mag het van mij nog jaren knallen, wie ben ik? Kwekers in bad, zag er goed uit, mijn vader heeft ze prima verzorgd zo te zien, geen ei kapot nog. Na vijf dagen amper wat te krabben, nog met handjes Ocean Gold bij de bakken langs, niets opvallends gezien. Maar niet te snel juichen, tot ze goed en wel hoog in de lucht staan. Die geschoten bijgelovige beren weet je nog? Twee koppels met maar één eitje, de broedschaal gemist, jammer en geen verleggen of andere nutteloze inspanningen, heeft toch amper rendement. Natuur heeft haar eigen regels. Laatjes in bad, hebben mooi kunnen bijkomen van het opgejaagd zijn geweest. Morgen maar eens zien of ze nog weten waar die vleugels ook alweer voor zijn, dinsdag toch? Mooi dat de bal morgen weer rolt in Brexitland, komt hier ook geheid weer, dan snap je het. Voor jou als één van de 1200 lezers van deze blog, hou je vingers heel, gemakkelijker met krabben. Garmisch Partenkirchen, ligt dat nog steeds op dezelfde plaat, tijd en ruimte?


Maandag 24 december - Dat wordt een litteken -

Ik zou nog zeggen, pas je op voor de landingsplaten, om het moment dat we door het gras afsneden richting de kantine. Bij de juiste lichaamslengte zitten deze op ooghoogte en als je even niet oplet, waar wij duivenmelkerts nogal goed in zijn, knetter je zo met je pan tegen een stuk hardhout. Zo geschiedde. Er is zeg maar een reden waarom ik standaard met een kaboutmuts op loop. Zo vaak al letterlijk en figuurlijk mijn kop gestoten. Toch behoorlijk bovengemiddelde lengte is op de wereld niet altijd even handig, je leert het vanzelf, zeker als je ook nog eens de concentratiespanne van een goudvis hebt. In ieder geval, doekje voor het bloeden en Gert krijgt een mooi aandenken op zijn voorhoofd voor zijn bezoek aan Nijemirdum. Dus niet gelijk denken als je hem tegenkomt, die kreeg gelijk op zijn sodemieter, welkom in Friesland, bam jonge. Schitterend weer en de laten op stoom de lucht in. Nog steeds eerst een lading superkweek naar binnen laten werken, voor het geval het een luchtgevecht wordt of de buurtsnavel de landing blijft verstoren. De van vorige aanvallen herstelde jongelingen gaan wel mee de lucht in, als eerste komt na korte tijd het blauwtje als een duikbommenwerper uit het hemelsblauw, en tijd later de gehechte. De rest van de ploeg komt zo nu en dan over, half uur na de middag waren ze nog steeds uit zicht. Tussentijds dook er wel alweer een naar binnen, die inmiddels met twee hechtingen rondloopt, van onderen gegrepen. Het is nog niet voorbij, had ik ook niet verwacht, april is nog een eind van huis. Vloog nog een andere ploeg ook om de deur die hier niet hoorde, voelden zich thuis ook niet begrepen denk ik. Het laatste kweekkoppel zit inmiddels ook op eieren, mooi dat het weer zo mooi meewerkt deze keer. Hoop wel dat er voldoende zon heeft geschenen, denk wel dat het vorig jaar een negatieve invloed heeft gehad op de bevruchting. Eerst ga je allerlei medische oorzaken verwachten, alleen hoor je ineens van vele kanten dat het onder gemiddeld was, tot diep in België, dan moet de oorzaak wel iets veel groters zijn, toeval en natuur is niet altijd zo natuurlijk. Tot er toevallig een column onder mijn neus verschijnt waarin gerefereerd werd aan het amper zien van de zon juist in die periode, klinkt als logica. Daarna meer zon en ondanks veel kouder weer juist weer een normaal bevruchtingspercentage, verder niks chemisch gedaan dus doe maar een optelsom. Dat was nog niet zo slecht gedacht. De planning is twee ronden van de kwekers, ja zo heten die hier nog gewoon omdat dat is wat ze doen en de enige reden is waarvoor ze in dat hok zitten, het kweekhok. Zoals eerder getikt worden de kweekkoppels hier de eerste dagen in de bakken gevoerd, en om de dag een handje ocean gold. Nu de eieren liggen wordt de behoefte aan de gritsoorten gelijk minder, verzadigd of? Gewoon je waarnemingen volgen en die verhalen van iedere dag vers grit, lijkt mij het best voor de gritverkopers, of de behoefte ook werkelijk zo groot is of niet meer dan een aangeleerd trucje? Kreeg eens een Barcelona vlieger in handen, gigantisch en niet per definitie met mooi erachter, maar wat een bommenwerper, daar zou de zeearend zelfs van op de vlucht gaan, een kleinere kromsnavel zou hem niet eens kunnen meeslepen. Als die over een maisveld zou vliegen was het hele terrein gelijk gemaaid, zo ongeveer. Een gewicht pfoe, reden volgens mij de enorme hoeveelheden gritsoorten en mineralen op die hokken. Niet op behoefte maar puur op probeer er maar zoveel mogelijk in te proppen dan zal het wel goed zijn. Genoeg is genoeg, geef wat ze nodig hebben, niet alleen maar wat ze zogenaamd lekker vinden. Alsof je een kind voor spruitjes en patat zet, gokje welk bord onaangeraakt blijft? Vanmiddag mooi rondje gesprint, ben klaar voor een paar dagen bunkeren, veel plezier en fijne feestdagen.


Zondag 16 december - Paashaas -

Prachtig als je koppels gewent zijn aan de bakken, nu maar wachten op de eierenregen. Die van mij zijn nooit zo haastig, waar het bij anderen altijd volle bak gaat. De ware winterkampioenen met 10 dagen alles op eieren en 100% bevruchting. Lijkt mij wel mooi, ben al tevreden met een bovengemiddeld percentage. Hou wel mijn eigen ritueel aan als het op koppelen aankomt, zullen de meeste wel doen denk ik. Een 14 dagen vooraf worden de dagen verlengd met de lichten die alleen in de avonduren een tweetal uurtjes aangaan. Koppelen normaal op vrijdag, zodat de zaterdag en zondag gebruikt kunnen worden om het uitwennen in goede banen te leiden. Hier vier afdelingen met ieder 12 bakken waar maximaal 9 gebruikt worden. De doffers blijven op dezelfde bak, al kan de afdeling wel eens verschillen. Duivinnen wordt mee geschoven, praktisch in alle gevallen wordt er jaarlijks omgekoppeld. Koppels moeten elkaar direct aanstaan, is dat niet het geval, haal ze gerust uit elkaar, al dat gepruts om een koppeling te forceren, bespaar je de moeite. De natuur heeft haar eigen regels, gewoon volgen. Op de zaterdag gaan ze per twee of drie koppels tegelijk los, om aan de nieuwe bak te wennen, gevoerd wordt er in de bakken met de lepel. Zo denk ik meer gebondenheid aan de bak te krijgen, meer rust in het koppie. Ze krijgen tot en met het uitkomen van de eieren nog steeds de Rust mengeling, kunnen ze ook niet aanvetten, ideaal wintervoer met veel harde vezels en nog altijd genoeg energie om de dag goed door te komen. Dat voeren in de bakken blijf ik doen tot alle koppels op de bakken uitgewend zijn. De zaterdag en de zondag om de zoveel uur steeds andere combinatie van bakken openen, en sluiten. Zijn er koppels die wat lastig doen, nieuwe inbrengen bijvoorbeeld, dat zij als laatste los, de rest van de bakken sluiten en volgende dag is het meest voor elkaar. Andere zaak van belang in mijn belevingswereld, is het voorzien van gritsoorten, in mijn geval onze Ocean Gold gritmengeling, om de dag in de broedbakken. De duivinnen worden vaak zo opgejaagd door hun ega, waardoor ze amper tijd hebben om grit naar binnen te werken. Dus dan de berg maar naar Jozef brengen. Een hand van deze gevarieerde mengeling per bak, en het hok wordt stil, prachtig om te zien. Alle koppeltjes netjes pikken in hun bak, als kinderen aan de patat, onverstoorbaar. Zo krijg je meer binding aan de bak, betaald zich uit. Pas na een dag of vijf zet ik de broedschalen in de bakken, nog een motivatiepunt, ze weten precies wat er aan de hand is. Op dag zeven worden de korte tabaksstengels in de pannen gelegd, en alweer een reden tot opleving en feest in de hokken. Dag daarna de baden weer in de hokken en het zelfvertrouwen gaat zienderogen groeien. Doe jij het anders, prima hoor, dit is mijn gestructureerde methodiek, voor mij werkt het al zullen er vele wegen naar prachtige steden leiden, over Leiden gesproken. Deze week geen slachtoffers hoeven te noteren bij de laatjes brigade. Sterker nog de eerste behoorlijk gewonde ging gister alweer mee naar buiten, drang boven pijn zie ik graag. Een spion wist te melden dat ze gistermiddag nog op de vleugels waren, terwijl ze behoorlijk vroeg in de ochtend al naar buiten waren onder zwaar bewolkte luchten. Vandaag maar weer op de rust dan, krijg nog steeds volle bak Superkweek op het menu. Ze beginnen al echt op volwassen duiven te lijken, gaat snel, al is dat natuurlijk imaginaire. Gistermiddag de prijsuitreiking van de Generaal Grootmeesters in Apeldoorn gedaan, als sponsor van dit nieuwe initiatief. Was gezellig vooral de nazit, voor mij voor het eerst, ja niet een prijsuitreiking voor het eerst, wel in deze setting. Een steeds belangrijkere competitie, open voor iedereen die duiven inzet, geen excuses gewoon vlammen met die handel. Met de eenhoksraces met een wintereditie is het nu ook volle bak. Bij de Derby Arona Tenerife zijn de eerste 5 kwalificatie trainingen achter de rug, en kunnen de eigenaren hun eigen nog aanwezige reserveduiven activeren. In januari gaat het dan verder met de trainingen op Tenerife, vervolgens de open zee op en in februari gaat het grote spel op de wagen met de races over open zee. Bibberen en beven om vleugelaars in de finale te krijgen. De Corabia Winter editie gaat juist voor de kerst starten met de eerste trainingen, wennen aan de lossingen door de bergen. Voor beide races geldt een flinke selectie methode, en een finale in het eindstuk van maart, het wordt weer spannend. Alweer een vracht aanmeldingen voor de Algarve Golden race 2019 mogen ontvangen, je kunt plaatsten reserveren tot 1 januari, daarna moet je maar afwachten of je nog kan deelnemen, vol is vol. Afgelopen drie seizoenen steeds rond de 5000 deelnemende duiven, met de aanpassing van 3 duiven per team naar 4 duiven per team kan het zomaar eens sneller vol zijn. Wacht dus niet te lang, ga je meedoen, geef je dan op via de mail. Prachtige belevenis, het mooist als je zelf naar de finale gaat, zon, zee strand en gegarandeerd dat je er het jaar daarna weer naartoe gaat. Waar anders kun je met 4000 toeschouwers duiven zien thuiskomen? Geweldige sfeer en als het weer is zoals het hoort te zijn, een geweldige belevenis. Wat houdt je nog tegen? Moderne duivensport, de toekomst, de belevenis.


Maandag 10 december - Doe een stapje naar voren, en twee stapjes terug.. -

Kon ik vrijdagochtend nog voluit zweren en zwetsen dat de ploeg laatjes het geweldig doen, door alle weer en wind, ploeg nog compleet. Hoeveel anders bleek de zaterdagochtend. Wat er vrijdag en zaterdag gebeurt is geen idee, het lijkt wel of er een roedel vliegende wolven doorheen is gegaan. Een hyperactief kromsnavelmannetje kan schade aanrichten, maar zoveel heb ik nog niet eerder meegemaakt. Toen de ploeg naar binnenging, een zwartkras die er achteraan kwam, kon hem zo van de plank plukken, krop opengehaald en wel weer prima in elkaar kunnen zetten, hoort erbij. Dan op de middag in het hok kijken, een blauwe duiven met enorm gat in de vleugel, opgedroogd bloed en onder de vleugel kaalgeplukt, wat open wondjes. Goed wassen en jodium erop, tijd moet de rest doen, waren geen pezen geraakt. Nog een keer kijken en een zwartkras doffertje welke wat met zijn vleugel trok, ook hij kaal onder de vleugel, klein wondje richting krop, weer goed wassen jodium erop en moeder tijd mag het oplossen. Deze was al behoorlijk lichter geworden, mogelijk wat verder van huis geweest. Even later komt de tuinman aanzetten met een afgekloven karkas, behoorlijk vers en de ring verraad dat die ook tot de ploeg behoorde. Tel je mee? Dan missen er nog een paar blijkbaar, tenminste als ik donderdag goed geteld heb, niet mijn hobby en niet mijn talent. Dan gaat het snel ineens met natuurlijke selectie. Gisteren dan maar een dagje binnen gehouden, even bijkomen want die hebben echt een vliegende nachtmerrie meegemaakt. Vanochtend was het prachtig weer en dus weer naar buiten, nog geen 10 seconden nadat de eersten het hok uit waren, daar was meneer kromsnavel alweer op de koffie, kon ze niet krijgen trouwens. En vanmiddag de bijna jaarlingen nog naar buiten en alweer vliegend tikkertje. Moedeloos zeker niet, vervelend wel voor de vliegers, en hoeveel anders dan vorige winter. Toen geen veer verspeeld bij het hok en de hele winter alles buiten gehad. Heb het vermoeden dat er een zwervende slechte kromsnavel of snavels een wolfpack hebben gevormd, dat is nog net even gewelddadiger dan de huisterrorist. Vandaag was dus een goede dag, volgens mij geen verliezen. Het sprookje van je verspeeld er maximaal één per dag kan ook terug op de post, al eens vaker meegemaakt, altijd weer nieuwe records om te laten breken. Zal ze wat minder buiten doen, ze zullen de omgeving nu wel wat kennen, en bij het zicht van mijn witte benen gaat de natuur al vaak vlot op de vlucht. De kweekkoppels zitten bij elkaar, alleen de ouderen, de nieuwe aanwas mag nog een tijd in de ren blijven ook al kweek ik graag uit jaarlingen. Noem het luiheid, gezapigheid, ik noem het gewoon geen zin in en een voorkeur voor gemakzucht. Zitten nog veel tweejaarse behoorlijk nieuwelingen die voor voldoende testmateriaal moeten gaan zorgen, zij eerst maar. Snel zeven, malen en nog een keer zeven, de meest effectieve methode. Ja vroeg, ik weet het, zo wil ik het graag en de temperatuur was nu goed, helpt ook weer mee. Of het beter of slechter is, het zal, wie het weet mag het zeggen, wel met goed onderbouwd verhaal en vooral bewijzen, dubbel blindproeven, alles er op en eraan. Twee generaties per jaar, zullen er wel weer een paar van overblijven, en om het geleende lokale blauwe tegeltje te quoten, ze zijn geboren als postduiven, of het ook wedstrijdduiven zijn moet nog blijken... Voor de meelezende bestuurders de vraag, wanneer worden de nog onbekende losplaatsen op de middaglossing ingevuld nu de datums op zich vaststaan? Denk wel handig om te weten in verband met nestplanningen, jaarlingencompetitie? Maakt mij niet zoveel uit, als er maar flink kilometers op de teller komen.


Zondag 2 december - Melkweg afgesloten -

Als het de kromsnavel afschrikt wil ik volgend jaar alleen maar roze chipringen, heb ook niet altijd begrepen waarom die camouflage groen of zwart moeten zijn? Alsof het de vliegeniers wat uitmaakt. Prachtig initiatief de lady's league, hoe dat op mijn hokken geregeld moet worden nog geen idee. Ben al lekker fris met veranderingen, snellen tussen mijn fonders gaat ook spontane allergieën opleveren, vooral bij mij. Vandaar ook dat de kwekers voor het eenhoksracen ook niet onder de dakpannen in Nijemirdum zitten, macho's en zenuwlijders met graagte elders onder gebracht. Kromsnavelmans is wel overactief heb ik gezien. Wanneer was het, vrijdag volgens mij. De laten vlogen in de middag nog steeds om, dan is er wat aan de hand natuurlijk. Op de q-hokken zat de toeschouwer mooi te wachten tot ze de landing zouden gaan inzetten, McDuif open. Vloog natuurlijk weg toen ik eraan kwam, kwartiertje later liep ik door de hokken en wie landde op de valplanken, juist ja. Laten naar binnen, oudere jongen naar buiten en wie vloog er omheen, alweer correct. Een tiental seizoenen terug zouden ze op de vlucht slaan, deze generaties hebben blijkbaar wat geleerd en blijven rustig hun rondjes doen. Eenmaal uitgevlogen zouden ze naar binnen, dat gaat met gedrang begrijpelijk. Zat nog één buiten en wie kwam met een rotgang op de hoek, je mag niet meer raden. Het is allemaal goed gegaan uiteindelijk, leven genoeg en ik heb niet eens een brouwerij. Nu zondagochtend alweer actief, mooie reden om de laten een dag binnen te houden, kwam wel lekker uit. Gisterochtend in het donker naar buiten, alweer een nieuwe les, beetje extremen blijven opzoeken. Kon wel gelijk verschil in gedrag in het hok zien. De ouden zaten verstopt in de bakken en wilden niet op de vloer op te eten, de late jongen die dagelijks geconfronteerd worden met gevaar, gingen normaal naar de voerbak voor hun ochtendscrum. Op naar beter. Gisteren nog naar Nieuwegein, gezicht laten zien en vooral bekenden tegen het lijf lopen. De overlevers van de sport zijn daar aanwezig. De opzet is over nagedacht, denk zelf dat ze er beter een dag-evenement van kunnen maken, zelf maar uitvinden dan. Zijn tenminste weer wat nieuwe initiatieven, de negatieve spiraal maar wat ombuigen dan, klinkt het al zweverig, mooi dan. Ik miste vooral de stands van de dierenartsen, nog iemand opgevallen dan? Zal wel een reden hebben, uitstraling of gewoon geen zin? Heb ik een vrij weekend, ga je alsnog naar een duivenbeurs, blijft nog altijd hobby ook hé.


Zondag 25 november - Het gaat bijzonder -

Terug van een weekend Old Comrades Show voor de gele voerzakken brigade en blauw gelabelde producten. Eendaagse beurs aan de andere kant van de plas. Moet zeggen erg druk en als ik hardop denk de toekomst van duivenshows, één dag is toch meer dan genoeg. Komt er in feite op neer dat een beurs 'maar' over een paar uur gaat, dat is de realiteit. Daarna verdwijnt de aandacht en is het alleen nog de uren uitzitten. Klinkt mogelijk niet al te positief en toch zoals het gaat, al jaren. Zaterdagochtend staat iedereen op scherp, net als tijdens het seizoen, zodra de buit verdeeld is verslapt de aandacht. Voor organisatoren uit een ander tijdperk natuurlijk veel minder interessant, je moet immers een hal voor een langere tijd huren om een betere prijs te kunnen onderhandelen, alleen zit je de industrie daarmee wel in de weg, zie hotelkamers, en andere overhead kosten. Zij zijn wel degenen die de rekening betalen, en ervan profiteren. Niet aanwezig zijn is geen optie, no one likes a loser, dus tijd voor nieuwe inzichten. Op het grote eiland zijn ze blijkbaar wel al los van de traditie, en zijn er meerdere eendaagse beurzen op het programma. Doncaster is één hal op het terrein van waar normaal paardenkoersen zijn, dus grote 'stands' en 'terasses' welke dit weekend niet gebruikt worden uiteraard. Verder op het decor een zestal zaalveilingen waar nog flink uit de buidel gebruld wordt. Tenminste bij die door Les georganiseerd worden, by far de beste auctioneer die ik ken of meegemaakt heb. Als er iemand is die ze aan de man krijgt, zijn publiek bespeeld 'boy and girls' dan is hij je man. Bijzondere persoonlijkheid met meerdere fascinerende verhalen. Samen de nacht doorblazen met een hotelbar voor onszelf aan de andere kant van de aardbol was legendarisch, te meer omdat hij uitverkocht was op dag één en ik was f****d in zijn bewoording, hij had deels gelijk. Bij het ochtendlicht van dag twee gingen bij mij de ogen dicht toen ik zou gaan opfrissen, was niet zo handig en past wel wat in mijn onhandige avonturenboek. Wen er maar aan. De dagen daarna met mijn Chinese kameraad dagen op pad geweest in de binnenlanden en ik weet nog steeds niet waar precies. Wel bijzondere gebeurtenissen op plaatsen waar ik bijna zekere de eerste witneus was, tenminste zo voelde ik mij wel bekeken. Avonturen die niemand mij afpakt. Mij kwijtraken is al vaker gebeurt op andere plaatsen op de wereldbol, en zal nog wel eens voorkomen, let niet altijd even goed op. Waar was ik ook alweer? Owja weekendje Doncaster Old Comrades show. Zit wel wat in de bad karma hoek, waar mijn Engelse collega een zwiepert van heeft meegekregen. Zaterdagochtend bij de receptie de onheilspellende vraag wat ons kenteken van de auto was, want er was bij drie auto's ingebroken. Je mag niet meer raden, de achterruit van Simon's nieuwe wagen was ingeslagen en een koffer verdwenen. Een paar auto's verderop de golfclubs uit een witte BMW gestolen en nog een die naar de lokale glasorama kon. Politie was niet zo haastig, bleken het nogal druk te hebben de weken voorafgaand met dit soort gevallen, ze kregen het maar niet onder controle. Prima hotelketel overigens, top bedden, alleen zeiden ze dit nog niet eerder te hebben meegemaakt, waar het blauw meldde de week ervoor al dezelfde meldingen van dezelfde parkeerplek hadden gekregen. Slecht voor de reputatie van de lokale middenstand uiteraard, zwijgen is? Zaterdagochtend op de beurs flink druk, veel handen door de voersoorten, veel vragen, positieve reacties van de gebruikers, potentiële klanten van adviezen kunnen voorzien, prima zo. Op naar Blackpool, timetraveling..


Vrijdag 16 november - Wot binne we mooi fourt net? -

Bijzonder weekje achter de rug, ups downs en blauwe plekken, die overigens wel bij de ups horen. Kwestie van beleving. De rest van de belevenissen in en om de hokken zal voorlopig nog wel over de late jongen gaan. Gaan nog steeds te keer al bezetenen, ook door de mist. Weer wat op het oude niveau van om ze met zo extreem mogelijke omstandigheden te confronteren. Leren voor later. Ben ik zichtbaar niet de enige mee, bij de man met de rode baard hangen ze voor dag en dauw dagelijks in de lucht, ook daar weer of geen weer. Daar is het nu ook de tijd voor, nu komt het wat vaker voor dan in de zomermaanden, dus mogelijkheden om er nu op te trainen. De zon komt er toch 's middags wel door, nu nog, moeten ze de weg maar weer terugvinden kunnen. Zag dat de kromsnavel ook inmiddels van smaak is veranderd, wat ze precies geplukt heeft achter de hokken is mij niet helemaal duidelijk, was geen vliegenist in ieder geval. Ook pijnlijk is mijn lichaam op de dag na een paar uren in een pit, als je wilt weten wat dat is, zoek gerust eens op youtube. Ben je toch veel te oud voor, vast en zeker, toch moest het nog een keer gebeuren. Slayer voor het laatst in Nederland, kan ook weer van de 'to do' lijst. Daar waren er meer van, staat Jaap Stam ineens naast je bij de ingang, heeft ook de kop en uitstraling van dit publiek, even ogen uitwrijven voor de zekerheid, ja het is hem echt. Nog een opvallende verschijning de meer dan 2 meter lange roodharige PC winnaar uit kaatsland, ook een karakterkop, maar dat ter zijde. Stilstaan en wat kopschudden voor het meeste publiek. Op zulke gelegenheden ga ik de 'strijd' aan met veel grotere brede langharige bebaarde woestelingen aan, steek ik maar schril bij af. Als je dat nog nooit hebt gezien, laat staan beleefd, het lijkt op beestachtige chaos, vrouwen en kinderen eerst. Wereld van ongeschreven wetten. Toch best ruig, getuige de blauwe bulten op armen, benen, tenen. Waarom doe je dat dan? Ja euh, beleving op mijn manier, en een hele groep anderen met wat losse draadjes. Nog een hele tijd om te herstellen, gaat ook vanzelf weer over. Heb inmiddels wel geleerd geen telefoon mee te nemen, de vloer lag in de pit bezaaid met hoesjes en er zullen ook weer heel wat geroofd zijn, mij ook al eens gebeurt, je voelt het niet door het gedrang maar je voelt je een partij rottig daarna. Nog wat meer rottigheid dan, als we er toch mee bezig zijn. Op bezoek bij gele zakken verkooppunten in België, dikke verkeerschaos om Antwerpen na het zoveelste ongeluk. Via de weg naar Rotterdam proberen de grote chaos te ontwijken, bleek ook niet de oplossing, maar goed is niet anders. Stilstaan in de file, tot ineens een vrachtwagen links achterin mijn auto denkt te moeten parkeren, kan ook weer van de 'to do' lijst af. Als je zoveel op de weg zit, zal het wel vaker voorkomen, allemaal weer nieuw. Mag ook gelijk de laatste keer zijn wat mij betreft. Vanmiddag de oudere jaarlingen nog naar buiten in het schitterende maar inmiddels koude herfstweer. Lijkt misschien op het zoveelste duivensprookjesverhaal, ook deze met een rotgang uit beeld om voor langere tijd de zuidwesthoek van Friesland te doorkruisen. Vinden ze vast leuk, of toch vooral nuttig, waarom zouden ze het anders doen? Gekkigheid. Zo nog een rondje rennen, genoeg gedaan anders gisteren, toch, ritme erin houden maar. Op naar beter, of verbetering


Zondag 11 november - Lampion of lampaard -

En zit je er al helemaal klaar voor? Tegenwoordig niet zoveel volk meer op straat met een lampion, of is dat regio gebonden? Hier gisteravond de eerste al aan de deur, prima hoor, als je bezwaar tegen een zondag optreden hebt, moeten kinderen niet de dupe van worden toch? De twins afgelopen week verjaard en dus straks nog even vieren bij de wok, hun favoriete eterij, morgen schieten de vlammen er weer uit. Waren alleen even vergeten dat Max nog moet optreden, dat wordt met Iphone op tafel kijken, je moet er wat voor over hebben. Vandaag het eerste slachtoffer bij de laatjes van hechtingen voorzien, of tegen de draden of toch de kromsnavel die hem te pakken heeft gehad. Zat met bezoek koffie te drinken toen ineens een laatje naar binnen dook los van de ploeg, die veel later melde. De donkerbruine rover kwam ook nog verhaal halen. Voer kwam het krop uit, draad, naald en jodium moeten de rest doen. Nog over de Derby van het Noorden hebben dan? Vorige week voor het eerst dit seizoen op Nieuw Noord gestaan, een trainer die zijn gemiddelde materiaal zo slecht weet neer te zetten en het vandaag nog slechter weet neer te zetten gaat de kerst niet halen. Het is niet meer om aan te gluren, ze vinden het blijkbaar allemaal wel best, niet vooruit niet achteruit, ach het is maar een spelletje. Vliegend spul maar weer dan. Afgelopen week paar keer de grens over naar de zuiderburen, onze verkooppunten opzoeken en nog een absolute topper uit Itegem. Een vijftal jaren terug voor het eerst bij hem om bezoek, voornamelijk om zijn systeem te doorgronden. Na succesvolle jaren heeft hij kunnen verplaatsen en opnieuw kunnen starten, het betaalde zich uit. Dus voor een update naar Jelle, zien en voornamelijk horen welke aanpassingen hij heeft gemaakt. Zijn tijd ver, ver vooruit, dat was hij al een tijd, en nu weer nieuwe ontwikkelingen. Deze Ratelband hoef je maar even aan te zetten en je krijgt uren informatie op je af gestormd. Training, kweeksystemen, inrichting, voeding, tot in het fijnste detail, echte hogeschoolduivensport. Resultaten zeggen de waarheid, dan op zoek naar de details die het verschil maken en zien deze te kunnen inpassen. Heb er een paar uur van wakker gelegen, en daardoor wel een besluit kunnen nemen wat te doen. Kul aan de kant en gaan, daar komt het op neer. Had ik toch bijna New Bliksem gekocht, kwam net een paar tientjes te kort, jammer no? Wat ik dan niet begrijp, en ook bij de kranten gemeld heb, dat ze een bericht naar buiten brengen over recordprijs voor een duif, en dan zetten ze weer zo'n stomme stadsduif bij het artikel. Ook duivenmensen of afdeling die deze vliegend ratten als afbeelding gebruiken, dan heb je wel echt hart voor de zaak. Heb je een kans om het goed te doen, dan dit? Alsof je een foto van een zwerver bij een artikel over Messi plaatst, of een pony als het over Bonfire gaat, slaat toch ook nergens op? Ja waar maak je je druk om? Uitstraling, uitstraling. De minachting en onbegrip voor onze sport of hobby is groot, en als je dat accepteert heb je verloren volgens mij. Dus als je hier mee eens bent, laat je lezen, mail, app naar deze organisaties dat ze eens een wedstrijdduif als afbeelding gebruiken, zij zien het verschil niet, randstadsvolk..


Maandag 5 november - Stilte voor de stilte -

Als er ergens een dode periode in het jaar is, is het wel nu, kan ik mooi zien aan het aantal bezoekers. Volgens mij heeft ook niemand er zin in rond deze tijd. Er is toch ook niets om over te praten of zwetsen toch, behalve voor bestuurders dan. Afkicken van het seizoen, het trieste weer in, veel die de vliegenisten binnenhouden om ze niet op het bord van de kromsnavel te laten belanden. Voor de rappe mannen is het einde deze maand alweer koppeltijd, hier in de omgeving nog niemand over gehoord trouwens. Is veel meer bij de zuiderburen, daar beginnen ze ook half mei al met de jongen te spelen, net even anders. Alhoewel, als de commissies hun zin krijgen staan we jongen in te korven voor St. Vincent los gaat, het zal. Iedereen zijn eigen keuze, al zal het lastig zijn alles te blijven bemannen. Je mag inkorf ploegen gaan betalen, dan krijg je genoeg volk. Denk je belachelijk idee, prima, alweer bij de zuiderburen krijgen in de grotere lokalen de 'vrijwilligers' toch een paar handen vol munten mee naar huis. Ja het inkorven wordt dan duurder, maar je kunt wel overal inkorven. Duurder gaat het toch worden, gewoon de inkorf beperking doordrukken en dan klagen dat het duurder wordt. Niet direct, wel op termijn. Het geweldige besluit om kampioenschappen 1 op 10 te gaan bepalen zorgde dat na een paar weken het overgrote deel nog met 10 aan de start kwam. Of het direct tot hogere prijzen heeft geleid weet ik niet overigens, heb het niet bijgehouden. Als het tot meer tevreden volk komt, prima, dan kunnen er ook wel minder duiven in de manden toch? Het heilige eerlijker spel heeft zijn prijs, zou die dan nog voor iedereen te betalen zijn, eerlijk toch? Denk overigens niet dat die beperking er op internationale vluchten komt, die worden alweer door de zuiderburen georganiseerd, bedrijven gaan hun inkomsten toch niet beperken? Toch nog maar eens overwegen wat te doen, noem het weglopen, realisme is dat die een stuk hoger worden gewaardeerd. Andere kant, de middag lossingen leven hier in aan de westkant van Friesland, ieder jaar weer die overstappen op dit metier, jongere gasten met ambities, waar kom je dat nog tegen dan? Kijk dat geeft een heel andere sfeer, strijd, aantallen duiven, positief toch? Wel aanpoten hier, de zeis op scherp, de inzet omhoog, vanuit geslagen positie omhoog klauteren nog niet zo eenvoudig. Zoals een profeet al zei, ze kunnen niet van je winnen, maar je kunt er wel tegen verliezen, ben je lekker mee dan. Ploeg laten doet het nog geweldig, mijn project L. Doe nog steeds hetzelfde, dus voor mijn doen vroeg op de ochtend eerst een halve maat Superkweek, wachten tot ze klaar met eten zijn en zelf de uitwenner bevolken, dan los. Vanochtend was het toch volledig grijs en flarden mist, en echt in no time volledig uit beeld. De schuiven daarna dicht met open poortjes, zodat ze zelf weer naar binnen kunnen. Daarna ga ik op pad en zie niet wat er verder nog gebeurt. Zou graag eens GPS ringen om doen om te leren waar ze langs trekken. Vraag mij alleen af of die dingen het trekken niet negatief zouden beïnvloeden. Lach er maar om, er zijn die het bijhouden of het wel of niet dragen van een chipring als jonge duif invloed heeft op verliezen, of zijn er nog veel meer zaken die veranderd zijn in de laatste 20 jaar? Ideeën zat, maar kun je die verschillen vastpakken dan? Deze wel, toch opvallend weinig die erover schrijven als groot verschil met 'vroeger'. Ik ben er niet uit, laat het graag aan anderen over. Ligt een halve maat superkweek op projectL te wachten bij binnenkomst, ze moeten zichzelf redden, net als later als ze groot zijn. Nu ik nog..


Dinsdag 30 oktober - Dat duurde even -

Weet na gistermiddag weer waarom de uitgelopen zomertemperaturen verdwenen zijn, kopwind in de richting van Woudsend op de wondersloffen. Een paar kilo's minder op de teller en gaat gelijk een stuk gemakkelijker rondjerennen, stoptober kun je ook zonder een rookstoornis opvatten. De vliegerij en daarmee gepaard gaande feestvierderij is al weer mooi wat weken achter de rug, de kachel moet weer branden, kan het nog clichématiger? In ieder geval, zodra de antenne's opgeborgen zijn begint het seizoen voor de beurzen, veilingen en de twee winter eenhoksrace belevenissen, in mijn geval dan. De laatste vlucht nog bij de lokale allesvlieger staan wachten, toen al een stuk frisser al leken die taartvliegers er maar weinig last van te hebben. Afgelopen weekend op de zaterdag eerst naar de grootste duivenbeurs in Kassel. Even na de grote drukte binnengewandeld, toen alweer een groot pak richting uitgang liep om hun beursaanbiedingen de wagens in te slepen, je moet er wat voor over hebben. Voor het eerst op deze manier deze beurs bezocht als toeschouwer, mag ook een keer na 20 jaar in verschillende stands te hebben gestaan, had vrij gekregen al is dat maar een betrekkelijk begrip. Er moest een vracht duiven naar de stand van GP Loft gebracht worden, die op deze manier hun eindbestemming over heel Europa zouden gaan vinden. Duiven uit eenhoksraces die op de site van GP lofts geveild worden, via Schiphol terug komen en verder naar plaats koper, cirkel weer rond. Kassel is een echt internationale beurs, mede door de centrale ligging uiteraard. Mijn wereldje, mooi wat bekenden, handen schudden en blij als alles afgeleverd is. Hoef er ook geen eeuwigheid te blijven, op en neer rijden over de Autobahn met goed weer is prima te doen, met het juiste materiaal onder je achterste uiteraard. Zondagochtend alweer een drukte van belang in Nijemirdum, aanleveren voor de Derby Arona Tenerife en Corabia Winter editie. Nog verscheidene die zich op het laatste moment nog aanmelden voor deelname zorgde voor een onverwachte drukte. Prachtig natuurlijk en nog eens de bevestiging voor de groei van deze evenementen. Wel een paar uurtjes hectisch, gelukkig veel geduld bij de deelnemers. Graag heb ik de duiven een paar dagen onder mijn hoedde, kunnen ze ontstressen, een paar maaltijden goed vol laten eten met Superkweek en Turbo op de laatste dag, dag voor vertrek alles in bad, je best ervoor doen mag best. De late jongen doen het ook prachtig, voor ze los gaan een halve liter Superkweek, eruit, ze zijn steeds een uurtje of twee compleet uit beeld. Na het landden direct naar binnen rond de middag als de agenda het toelaat, volle bak voeren en eind van de middag nog eens. Ze zijn in de groei, dan mag er ook best wat in, en als ze zo blijven toeren, mooi volhouden. Ze brommen nog, krijgen de baard in de keel, zien er echt nog als jonge jonkies uit, en dan zo tekeer gaan, zou toch eens wat mogen opleveren, geduld. De oude jongen, noem het jaarlingen, gingen op de eerste dag overwennen zo hun nieuwe verblijf in, hoef er niet eens om te zwetsen. Denk dat ze een drietal weken binnen zijn gebleven na Morlincourt, uitwenners ervoor en wennen maar. Uitwenner er voor vandaan, mogen ze zelf het luchtruim opzoeken, zonder dwang. Halverwege de middag zaten ze nog voor het jonge duivenhok, waar de valplanken voor weg zijn gehaald, en eind van de middag trokken ze stuk voor stuk zo naar het jaarlingenverblijf, missie weer gelukt. Makkelijk als het zo gemakkelijk gaat, zijn ze vast wel in orde. De laatste zakken Rui zijn geopend en de nieuwe bestelling met de Rust mengeling is onderweg. Een tweetal weken terug vond ik ze nog pafferig, ken je dat? Nu de kou er is, de rui afgerond zijn ze weer mooi rond en de flubber is uit zichzelf verdwenen, natuur werkt prima zo. Tijd voor de vezelrijke en vetarme mengelingen. De kwekers gaan die krijgen tot en met dat ze op eieren zitten, de vliegploeg krijgt de Rust mengeling tot april voor de snavel. Om ze van binnen te poetsen heb je drie weken nodig met een vezelrijk voer, verschil ga je dan echt wel voelen. Machtig voeren zo, gemakkelijk, uitgebalanceerd en krijgen wat ze nodig hebben, moet er nog mosterd bij?


Vrijdag 19 oktober - De donkere dagen -

Eindelijk wordt het wat frisser in de ochtend, 's middags heerlijk bakken, het kon minder. De laten beginnen al wat te trekken of vertrekken, maar net hoe je het wilt zien. Vanochtend de mogelijkheid om ze wat langer te volgen en na drie uren vliegen kwamen de eersten na beneden. Voor ze naar buiten gaan eerst een half krop vol superkweek in het krop en dan vlot naar buiten gemotiveerd, op de vleugels gaan ze direct, paar keer met de bamboe stok erachteraan in het begin en ze begrijpen de bedoeling vlot. Dacht gisteren slim te zijn en toch de ouden op de middag er nog naar buiten te doen, achteraf toch nog goed gegaan, had heel anders gekund. Die wat aangedikt zijn met half pak hadden er maar weinig zin in, toch op de vleugels, doffers vlogen behoorlijk en daarna vlot naar binnen. Meende ik. Tot de duivinnen naar buiten gingen en bij de doffers bleek dat er nog twee misten, niet opgelet, alle doemscenario's kwamen alweer voorbij vliegen. Na tijdje kwamen de duivinen in kleine groepjes naar beneden, vonden er ook maar weinig aan zo en nog geen doffer te zien. Paar doken op de hal en vanuit mijn linker ooghoek een flitsende licht bruine schim met knijpende vleugels en een korte draai, alles op de vleugels. Geen schade, vloog al snel prooiloos verder. Nou dat werd een uurtje wachten en soms een enkeling terug, dan weer twee, dan een doffer, weer wat duivinnen, nog meer tijd verstrijken en ja flink wat bladzijden verder een doffer en duivin, als koppel ineens op de plank, naar binnen. Wat een belevenissen, je zou er een boek van kunnen schrijven. Je verzint het niet. Ik wacht wel even tot ze door de grote rui zijn, dan eerst een tijdje op de rustmengeling om wat vetten kwijt te raken, darmen poetsen en dan maar weer naar buiten. Tijd zat. Moet wel zeggen dat ik het idee heb veel meer veer terug te vinden dan in vorige jaren, valt gewoon op. Mogelijk heeft ze toch lange tijd, heel lange tijd, wat dwars gezeten waardoor niet het hele pak vervangen is. Kan ook liggen aan de veel langere warmte waardoor het vervangen sneller gaat, heb er geen bewijs voor, allemaal theorie. Vooral bij de duivinnen, al zijn die twee weken eerder gestart met ruien dan hun ega die nog jongen moesten grootbrengen tot zelfstandigheid. Vooral de hoeveelheid veren in de hoeken, echt bijzonder, wie weet levert het nog wat op in de nabije toekomst. Verslagen gelezen van de diverse commissies? Ja die gaan hun eigen bedenksel natuurlijk niet tegen stemmen, zal mij benieuwen hoe de afdelingen dit oppakken, zouden die zomaar hun in vast stramien gesleten besluitvormingmodule, lees macht, afgeven aan een landelijke commissie? Daarvoor hebben ze zich toch niet op het pluche gewurmd? Zit je eindelijk op de plek waar je eigen programma door de strot kan douwen van je eigen omgeving, wordt van hogerhand anders besloten. Zal wel wat tegenstand opleveren voor en achter. De nationale Orleans voor jonge duiven komt zo te zien terug, selectie. Nu nog enthousiast, eerst maar eens een ploeg voor op poten zien te krijgen die het station haalt, ik kijk er naaruit.


Zondag 14 oktober - Nazomeren -

Die late jongen treffen het maar om in zo een weer te kunnen opgroeien, wie had dat gedacht 20 graden in het midden van oktober. Zal zo hebben gemoeten zeker. Al in een prachtige nazomer uit het ei gekropen en dan dit. Ze zijn opgegroeid met de Premium Superkweek en zullen ze de hele winter door gevoerd worden. Mocht je ooit een mengeling willen testen tijdens de kweek om een significant verschil met andere voersoorten te willen zien, hierbij de aanleiding. Wil je een vliegenist die in de puinpoeier terug is gekomen snel zien herstellen, opsluiten en dit in de bak, en die is zo weer op het vlees. De een noemt het sluikreclame, je kunt het ook als tip lezen, aan jezelf om het te testen en kijken of het voor je werkt. Ogen open voor verbetering. Zodra de laten buiten zijn krijgen ze een bamboestok achter hun staart om ze maar zo snel mogelijk in het hemelsblauw te krijgen, als ze uitgevlogen zijn dan mogen ze zich verder als schapen gedragen, hele dagen buiten. Vast geen straf voor ze met dit weer, heerlijk zonnebanken. Jong spul blijft leuk en getest gaan ze worden, zijn het herfstkatten of zitten er nieuwe vaandeldragers tussen. Al in een heel ver verleden meegemaakt in het Zutphense, een massa ploeg vroege jongen waar na drie jaar twee knappen er wat bovenuit staken. Een ploeg zomerjongen van ergens in de twintig stuks die alleen wat afgericht werden, bleken er drie seizoenen later wel zeven stuks er bovenuit te steken, kwaliteit regeert. Al weer een hele ochtend achter de rug met poetsen van de opslagrennen. Zag er al een tijd tegenop en nu de herfst meewerkt geen reden meer tot uitstel. Dus op rustige zondagochtend de hogedrukspuit ter hand en het windbreekgaas van binnenuit vrij maken van de inmiddels dikke laag stof. Windbreekgaas is mooi spul, alleen duivenstof gaat gestaag verder met dichtslippen tot je een complete wand hebt. Toch ook zomaar weer verwijderd, als je er zin in hebt, en het resultaat stemt tot tevredenheid, nuttig bestede tijd denk ik. Schoonmaken met een reden want, over twee weken de laatste verzameling van jonge duiven voor de eenhokraces die in de winter worden gehouden. De Derby Arona Tenerife en Corabia Winter edition. Op zondag 28 oktober kun je aanleveren tussen 10/12 uur op Wytlandsdykje 11 in Nijemirdum voor deze beide races, laatste keer, dus als je nog wat te kijken wilt hebben de komende maanden dat is dit een aanrader. Wel vooraf aanmelden via de mail. Daarbij komt deze week ook het eerste transport duiven terug van de eenhoksraces in Portugal, die verkocht worden via de GP Lofts. http://www.gploft.com/en/home.aspx Kijk je kunt ieder jaar het wiel opnieuw uitvinden en het beste van je eigen hokken naar de eenhoksraces sturen, of je investeert in materiaal wat inmiddels bewezen heeft geschikt te zijn voor dit metier. Alle finale duiven uit de races worden verkocht en als je goed oplet kun je voor schappelijke prijzen bewezen vliegenisten binnenhalen. Er zijn flink wat specialisten je voorgegaan en halen en masse dit materiaal op de hokken, om daarvan de jongen weer terug naar de races te sturen. Je speelt tegen specialisten die inmiddels in de derde generatie eenhoksracers terecht komen en toch behoorlijk succesvol. Het mooist is natuurlijk je eigen soort te zien winnen, maar je eigen soort met versterking van buitenaf, specialistenbloed, dan is het nog steeds je eigen soort. Als ik door de handen krijg wat in Portugal op de 500km finales er door komt, mooi spul, echt. De zeis is er al door geweest en deelnemers komen met hun beste materiaal. Volgend jaar gaan we nog een nieuwe race aanbieden, niet geheel nieuw overigens, stap liever op rijdende treinen dan als testcase te dienen. Er komt wat bij en er valt wat af, het aanbod moet wel interessant zijn voor de deelnemers op alle gebied. Volgend jaar wordt voor de zesde keer de ‘Who Dares Wins’ eenhoksrace in UK georganiseerd. https://whodareswinsoneloftrace.club/ Vier races op het eiland en de finale vanuit Falaise over 470 kilometer, over het Kanaal, in het laatste weekend van augustus. Prachtige uitdaging om vooral het thuispubliek zien te verslaan op hun eigen gebied, ga alvast de speech oefenen. Inleg is £ 200,- per duif en £ 500,- voor een team van 3 duiven, transportkosten moeten nog worden vastgesteld. De hoofdprijs in de finale is £ 20.000,- en je kunt op iedere race ouderwets poulen 1:10, zijn gek op aan de ander kant van het kanaal. Normaal zullen we één verzameldatum in de tweede of derde week van april organiseren, hou je op de hoogte.